Tagalog Call Sign Novels & Stories

Alam kong pilit 'yon but so what? "You bet,” hamon n'ya naman. "Send me your address. I'll be there in a snap.” Nilayo ko 'yung cell phone ko sa tainga ko. Then I look at the unregistered number that Damon used to call me. +63 ang ang country code no'n. Which states na nasa Pilipinas nga talaga ang caller. Nasa Pilipinas nga si Damon! "My Soirye…” I blinked several times. Then I swallowed the lump that seems to form on my throat. His voice… And that endearment he used to call me…

napangiwi ako. "Sorry, hindi na rin po kasi ako nakahanap ng tsiempo na tumawag. Aalis kasi ako next, next day e, gusto ko munang makapagpa check up." kumunot ang noo niya sa huli kong sinabi. "Again?" she gasped. "I'm pregnant, tita. Nakadalawang test po ako." nangilid ang mga luha niya at napangiti.

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.

Lumabas sa screen ang pangalan ng tumatawag. Caller ID: Caden Santiago Napa-ngisi ako nang kaunti bago ko sinagot ang call at inilagay ang phone sa aking tainga. "Caden," pormal kong bati sa baritono kong boses. "Dark! Nasaan ka na?" bungad agad ni Caden mula sa kabilang linya. Naririnig ang mahinang ingay ng mga papel sa background ng kaniyang opisina. "Pina-reschedule mo raw 'yong board call natin sa BGC kaninang five o'clock? Sabi ng secretary mo, bigla ka raw umalis ngayong hapon."

“NEXT TIME, SLEEP IN THE ROOM, PLEASE! I NEED TO GO TO WORK. SOMEONE WILL DELIVER YOUR BREAKFAST. SORRY FOR THE LATE DINNER I'M TIED UP WITH WORK YESTERDAY. IF YOU NEED ANYTHING CALL ME. TAWAG KA SA NUMBER NA TO KUNG MAY KAILANGAN KA”

walang emosyon na bati ni Kael sabay bahagyang tango. Napailing siya. “Loreen na lang, please. At saka, huwag mo akong tawagin na Mam, masyado akong nagmumukhang matanda.” Hindi nagbago ang ekspresyon ni Kael. “Kung iyon ang gusto niyo, Miss Loreen.” Pinandilatan niya ito. “Loreen nalang.”

“Notebook lang ‘yan.” Tumingin ako kay Travis.“Magkano ba utang mo?” Nagkibit-balikat siya. “36.50 lang, baby.” Lumaki ang mata ko sa sinabi niya. “OH MY GOD! Mi único, 36.50?!. Akala ko millions!” Ngumisi si Travis. “Baby, wag kang magmura. Kung hindi hahalikan kita sa harap nila.” “Oh great,” bulong ni Rafael. “Lumalandi na naman siya at sa harap ko pa.”

Kaso wala, puro Sandro lang. [8:08am] From; Sandro Goodmorning. How's your sleep? [8:45am] From; Sandro Hindi ako makatulog kakaisip sa dinner date natin mamaya. [9:50am] From; Sandro 7 pm sharp on Solaire Resort. Nakapag-reserve na ako. My guard will fetch you there. Solaire Resort is one of the extravagant places here in Luzon! Mukhang mapapagastos na naman ako dahil ire-reject ko siya at hindi na ako tatanggap ng kahit ano mula sa kanya.

sigaw ni Lilith kaya kumaripas ng takbo ang magkasintahan dahil sa takot nila kay Lilith. "AMIN PA RIN ANG WEST PHILIPPINE SEA MGA ULOL! PHILIPPINES NUMBA WAN, MOTHERFUCKERS!" sigaw ni Lilith at nag-middle-finger sa magkasintahang Intsek na tumatakbo palayo dahil sa takot.

Kaagad ko itong kinuha at sinagot ang tumatawag na si Caleb pala. Pati cellphone number ko, alam din niya. Tss. Ano naman ang kailangan ng isang 'to at kailangan niya pang tumawag? "Hello?" bungad ko pagkasagot ko ng tawag. Medyo namamaos pa ang boses ko dahil kagigising ko lang. "Napatawag ka? May kailangan ka ba?" tanong ko. [Ahm, Naistorbo ba kita?] tanong niya. [Am i wrong timing?]