Novel & Cerita Tagalog Sad Quotes About Life

Sinasabihan ako ng masasakit na salita, minsan ay sinasaktan pa, at paulit-ulit na ipinapaalala na wala akong halaga at wala akong mapupuntahan sa buhay. "Eto ang tatandaan mo, hinding-hindi kayo magiging masaya sa buhay! Hindi kayo aasenso dahil isinumpa ko kayo!" eto yung palagi niyang sinasabi sa akin na nilalabas ko na lang sa kabilang tenga ko.

Pumatak ang luha ko, hindi ko na iyon mapigilan pa. "Bawat araw, sobra akong nasasaktan, kasi hindi ako sanay na wala ka, parang katapusan ng mundo ko, nawalan ng halaga ang bawat buhay ko, kasi hindi ako masaya." Nawala naman na ang ngiti sa labi ko ngayon.

not yet. Pilit naman siyang nginitian ng ina. "How I wish I can, anak. Pero ito ang lagi mong tatandaan, I'm just here." sabay turo nito sa kanyang dibdib. "And one more thing, try to be happy again, anak. Because one thing I learned in my life is that— lifes is too short to spend it being unhappy. Go! Find that person that truly makes you happy. Nevermind those arrows they're gonna throw at you because—losing someone you truly love is more painful than thousands of strikes of arrows."

Tapos ay tumawa kalaunan. "Lasing na lasing noon si Sam kaya hindi niya siguro naaalala ang mga pinagsasabi niya. But anyway I'm happy to see you both as a happy couple now. Hindi ko lang din talaga makakalimutan ang gabing iyon. I was really depressed at feeling ko wala ng kwenta ang buhay ko noon pero wala akong ginawa buong gabi na iyon kundi ang tumawa ng tumawa dahil kay Sam and he also enlightened me na mahalaga pa rin ang buhay kahit sawi kami sa pagibig. And I thank him for that dahil heto ako ngayon, may masaya na ring pamilya," kuwento nito at ngumiti ito ng matamis sa kanya.

Sandaling huminto ang sasakyan sa tabi ng kalsada, tahimik ang paligid. “Maraming tao sa mundong ‘to na hindi matuwa kapag maayos ang buhay mo,” pagpapatuloy niya. “Masaya sila kapag nahihirapan ka. At tandaan mo, hindi lahat ng kabaitan ay sinusuklian ng kabaitan.”

garalgal kong tanong kahit pa alam ko ang ibig niyang sabihin, sadyang parang ayaw ko lang tanggapin “Hmm.. dahil po sa dami ng dugo na nawala sainyo, nalagay po sa alanganin ang buhay nyo, and to save your lifr po we need to sacrifice tha f-tus.” sagot nito na tuluyang nagpahagulhol sakin.

Don't blame yourself it is my choice, hayaan mong dugtungan pa ng puso ko ang iyong buhay. Don't be sad when I am gone, I am now part of you giving life and keep me always by your side, I am thankful to meet a person like you, I thought my life is boring but when I met you, you bring out all the colours inside of me. For all the struggles we have passed, for all the happy moments we created from all the pain you gave to me, I will remember it, I will be happy if you are happy too, don't cry I am always be with you.

It was painful but I guess death is a part of life. Tumayo ako at ngumiti. "Ma, Pa, anak ko. Kung nasaan man kayo ngayon sana masaya kayo. Masakit man para sa akin na wala na kayo, pero napagtanto ko na may rason ang pagkawala ninyo. At simula ngayon ay tatanggapin ko na po talaga na wala na kayo, but your memories will remain forever. I promise I will be stronger this time."

Farthon sakin, pero agad din siyang nahimasmasan at nagsalita na ulit. “To be honest, ayoko talaga sayo para sa apo ko. Let's be realistic, ang mayayaman ay para lang sa mayayaman at ang mahihirap ay para lang sa mahihirap. Life is not a fairytale hija. My only grandson deserves someone better. Hindi naman siguro makitid ang utak mo at naiintindihan mo ang ibig kong sabihin diba?” napahalukipkip ako sa sinabi niya.

“Salamat pala sa pagdala mo sakin dito. Pakiramdam ko Nawala ako sa toxic kong mundo.” “Well this is one of my favorite place na pinupuntahan.” “So madalas ka dito” “Noon,” tipid na sagot ni Adrian “Naiinggit ako sa buhay mo. Buti kapa malaya kang gawin lahat ng gusto mo.” “It depends how you deal with life.” “Inaantok na ako, sa hindi ko na kinaya ang lamig” sambit ni Gladyz “Tara doon na tayo sa loob, just let me know kung may kailangan ka,”