Tagalog Sermon About Encouragement Mga Nobela at Kwento

Tinitiyak ko pa naman na punong-puno iyon ng katas at napakatamis pa. “You know what, Niah, I easily understand your insight about this thing.” Ngumiti ito. “In fact, pare-pareho lamang tayong empleyado rito, saka alam ko rin na nagtatrabaho ka nang masigasig upang iahon ang iyong pamilya sa kahirapan kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo.” Dinampot niya mula sa kaniyang bag ang isang maliit na hugis parisukat na naglalaman nang makapangyarihan na salita ng Diyos. “'Donʼt be afraid, just believe', says in Mark 5:36.” Ibinigay niya ito sa akin. Manghang-mangha ako sa disensyo rito at itoʼy gawa lamang sa isang tabla.

excited na sabi ni Ebyang na kasama n'ya sa pagtatrabaho sa gulayan. "S-Salamat Ebyang ha pero hindi ba nakakahiya sayo?" may pag-alinlangan na tanong n'ya rito. "Ay gaga bakit ka naman mahiya aber? Iisang lugar lang tayo at ang mga tao dito ay nagtutulongan kaya kung may kailangan ka huwag kang mahiyang magsabi dahil kahit papaano may tutulong sayo dito," sermon nito sa kan'ya.

This time, nakafocus na talaga sa mata niyang matulis ang tingin sa akin. “Sira ka ba? Kung panay ang lakad mo habang umaagos ang dugo jan sa dibdib mo, hindi pa tayo nakakarating sa camping area, ubos na ang dugo mo.” Sermon na naman niya. Hindi naman ako mortal kaya hindi ako mauubusan ng dugo. Pero bakit nga ba may dugo ako??

Si sir Jem ang nagsalita kaya kailangan kong sumunod. "Let's bow our head, close our eyes and feel the presence of god!" Everyone close their eyes and wait for me to say my prayer, I just look at them for a second before I say my prayer to god. "Lord God we thank you for all the blessings na patuloy mong ipinagkaloob sa bawat isa sa amin, humihingi kami ng kapatawaran sa aming mga pagkakasala, nawa'y mabigyan mo kami ng talino, kalakasan ng pangangatawan para magampanan namin ang aming tungkulin, ituro mo kami sa tamang landas at ilayo mo po kami sa kahit anong sakit at kapahamakan ito po ang aming samo at dalangin sa tanging pangalan mo Jesus, Amen!" Pagtatapos ko sa panalangin na kaagad si

Ilang rolyo na ng tisyu naubos niya. "Salamat," "Last na 'yan Eli ha? Tigilan mo na siya. Halata naman siguro na wala na siyang balak pa makipag balikan sa'yo, nakahanap na nga ng bago. H'wag ka nang umiyak dahil lang sa gagong 'yon." Sabi ko sa kanya "Walang mapapala ang pag-iyak mo dahil sa kanya. H'wag kang maging mahina. Ipakita mo na kaya mo mag-isa at kaya mo mabuhay ng wala siya." Dagdag sermon ko sa kanya.

"You should go as planned, not pumpin' on a nobody's ass. Do you understand?" "Fine," umisap ito saka nagwalk out, inunahan na niyang lumabas ang binatang nagbigay ng sermon sa kanya. Bago tuluyang lumabas ay binilatan pa nito ang likod ng lalaki na may alyas na A.

Nagtimpla na rin ako ng gatas para magisawan ako. Matapos 'yon, naligo na ako agad para makadalo ako sa misa ng alas otso. Pagkarating ko sa may simbahan, pumasok na ako agad sa loob. Hindi naman gano'n karami ang tao. Sa kalagitnaan ng sermon ni Father, para bang sinagasaan ako ng malaking truck dahil patama ito sa akin. Ang turo kasi ni Father ay patungkol sa pagsunod sa magulang.

Naikuwento ko sa kaniya ang nangyari sa aking tatay at kay Byeongyun, pati na rin ang aksidenteng nangyari kanina, kung bakit namamaga ang aking mga pisngi at kung bakit ako umiiyak. “The best way to solve your problems is to talk to them. There’s no other best way other than that, Mexico,” mahinahon niyang sabi sa akin. “Hindi ko pa kaya,” nauutal kong sabi. Bumuntong-hininga siya bago siya muling nagsalita. “Do you want some power hug from Bavi? Trust me, it will work,” masigla niyang sabi saka niya ako nginitian nang malapad.

Ihanda na lang niya ang sarili sa mga kaibigan dahil siguradong asar-talo na naman siya. Umakyat silang dalawa sa ginawang stage na iyon. Puro buhangin ang ilalim nito. Naririnig pa nila ang hangin at hampas ng alon. Ewan, parang natatagalan siya nang mga sandaling iyon na nagsesermon pa ang pari. Parang ang lakas niya sa taas, narinig niyang wedding vows na ang susunod. Kinuha niya ang mikropono at parang maiiyak na naman siya.

"You're the most beautiful girl this whole wide world universe so, don't panic, okay?" Napangiti ako dahil sa sinabi niya. Kahit ano na lang sabihin ni Kenzo parang palagi nang may impact sa 'kin. Nakakakumbinsi naman kasi ang mga salita ng lalaking ito. 'Yong feeling na down na down ka na pero siya palagi ang nagchi-cheer up sayo. Napaka swerte ko dahil mayroon akong katulad niya na laging nagpapalakas ng loob ko.