Tagalog Short Novels & Stories

Ito talagang babaeng 'to, puro kalokohan. From Weslynn: [Oh my God! Is that real? Huhuhu:(] Isa pa 'tong Weslynn na ito. Kaagad akong nagtipa sa aking cellphone upang i-reply sa kanila. From Beth: [Problema niyo?] Ilang segundo ang lumipas ngunit walang nag-seen sa message ko, wala ding nag-reply. Sa bagay, kanina pa pala itong message nila, late lang nag-pop sa screen.

Ngalay na ngalay ang katawan ko ng bumangon sila mula sa pagkakadagan sa akin. "Kamusta ang pag-aaral?" tanong ko sa mga ito habang kumakain. "Ok naman, ok mga tao sa school" bibong sagot ni Lunar. "Parehas kaming nasa top ni Lunar ate" kumento pa ni Solar na talagang nagpahanga sa akin. Mabuti at naka-adjust na ang dalawa dito. "Ate, magtatagal ka ba dito? Ang tagal mo laging umuwi eh"

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Sagot ni Angela. Pagkatapos ay lalong nagiging pangit ang reaksyon ng kanyang lola habang kumukunot ang kanyang mga labi. Nagiging madilim ang kanyang mukha at nakakunot ang kanyang mga kilay. Tapos sabi niya.... "Na-brainwash ka na ba ng walang kwentang basurang ito? Mangyaring bumalik sa iyong katinuan ngayon!"

He kissed my lips down to my two mountains as he lean closer and closer to me I can't help it but to feel ang tingling sensation to my body. Parang nakabaluktot ang katawan ko sa posisyon naming dalawa na nagbibigay sigla sa aking puday na basang-basa. Napakapit na lamang ako sa bedsheet ng kama ng ipasok nito ang alaga.

*** Sa mga sumunod na araw ay ganoon pa rin. “Napaka-init naman.” Bulong ni Therese habang nasa sala. Siya ay nakatambay sa couch at nakataas ang paa sa armrest. Suot niya ang pinakapaborito niyang maikling shorts na manipis at hapit sa kanyang balat kasama ang isang sleeveless crop top. Ramdam niya ang lamig ng sofa laban sa kanyang balat pero kahit na may aircon, parang nag-aapoy ang kanyang pakiramdam.

“Life is too damn short to wait.” "Y-Yael..." Bahagyang napaluha si Luna. Hindi niya inaasahan ang nangyayari. Ang buong akala niya ay mamamatay na talaga siya dahil sa nangyaring panglalason sa kaniya. Ang huling naaalala lang niya ay nahimatay siya sa presinto. At hindi rin nga niya alam kung ilang araw na siyang walang malay. Pero ang mabungaran ang lalaking mahal niya na lumuluhod sa harapan niya, pakiramdam niya ay nananaginip pa rin siya—na nasa isa siyang pelikula.

Ordinary shorts and tshirt lang naman ang suot ko at hindi naman maigsi yun, mga three to four inch above the knee lang. Bigla itong ngumiti ng makahulugan at lumapit sa akin. Para akong nahipnotismo sa kanyang ngiti kaya hindi ko nagawang gumalaw. Nang makalapit ito sa akin ay kinabig niya ang aking beywang. “Look at what you’ve done. You’ve seduced me and now I can’t get it out of my head.”

Nilabas mula sa kaniyang bag ang cellphone. "Nope, gusto ko sana tayo dalawa lang ang mag celebrate." nakangiti kong sinabi. Imbes na magtanong ito ay ngumiti ito bago tumango lang. Pagkatapos ko magbihis, lumabas na kami para mamasyal. Nag-aya itong manood ng sine. Pinanood namin 'yong "Second chance" Grabe ang iyak niya kay popoy at basha. Ako nama'y hindi mapakali dahil ginagawa na niyang panyolito ang suot kong damit

sabi ko from the other side of the curtain. "Ano ka ba, ok lang yan. I'm sure bagay sayo yan," She replied, her voice is playful. "Actually, may mga boardshorts na ako, at ok na ako don," napabuntong hininga ako at tinignan ang sarili ko sa salamin habang suot ang isang speedo, putcha kinikilabutan ako sa itsura ko. I'm in a skin tight blue speedo. Sa kalagayan ko ngayon, ako ang tunay na depinisyon ng Felix bakat. This is really shit.