Short Tagalog Novels & Stories

Masiglang bati sa akin ng mga staff. "Good morning, can i order one bouquet of tulips?" Saad ko sa kanila habang naka ngiti. Agad naman nilang binigay saakin ang isang pink bouquet of tulips. Kadalasan nag ra-wrapp pa sila ng tulips. Pero ngayon naka wrapped na agad. Binigay ko na nga ang cash at agad ng umalis. Malapit na kami sa Ayala Land Premier kung saan kami naka tira. Matagal na kaming naka tira dito simula pa noong maliliit pa kami ni ate.

Bagama't naka-coat sila, madali niyang nakikita ang makapal nilang kalamnan sa dibdib. “Hello. Please pwede ba akong magpa-picture kasama ka?" sabi ng isa sa mga lalaki sa kanya sa Espanyol. "Tiyak," sagot niya, sa Espanyol din. Napagtanto niya na ang kanilang diyalekto ay medyo naiiba sa kanyang natutunan. Nahulaan niya na sila ay mula sa Espanya, habang ang kanyang pagsasanay sa wika ay batay sa diyalektong sinasalita sa Mexico. Gayunpaman, maaari pa rin silang makipag-usap nang malinaw.

Medyo nahuli kami ng 10 minutes dahil sa biglang traffic sa daan papunta dito. Tahimik na nag-iintay ang buong pamilya niya sa amin. Bukod pala sa parents niya ay may dalawa din siyang kapatid na batang lalaki. Mukha silang mini version ni Kenji! Ang cute!! "Magandang gabi ho, ako ho si Loukrisha Makabajo" bati ko bago umupo. Hindi katulad ng iba, wala ni isang tumawa sa kanila sa pangalan ko, kahit ang dalawang batang kapatid ni Kenji ay hindi natawa o nilait ang pangalan ko, nakatingin lang sila sa akin.

sabi niya kaya napakunot ako. "Eh diba si hime lang tumatawag sayo nun? Bat kita tatawagin nun?".tanong ko sakanya. "Dati lang naman yun vee".sabi niya "Vee?". "Short for venus,sabi kasi nila pag binigyan ka nang palayaw nang isang tao means importante ka sakanya at importante ka saakin kaya vee ang tawag ko sayo..".sabi niya habang nakangiting nakalingon saakin.

dugtong niya na nanunukso ang mga tingin sa amin. "You can kiss your bride, Arken," nakangiting sabi ng judge. Nagkatinginan kami saka naramdaman ang mainit niyang labi sa akin. Saglit lamang iyon ngunit sapat na upang uminit ang kaliit liitang himaymay ng aking katawan. This is our first kiss. First kiss na pareho kaming matino at nasa sarili. Wala naman akong matandaan noong may nangyari sa amin dahil lasing na lasing ako.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Better to be called like that than that certain three-letter word. Napangisi siya sa reply nito. Kung ganoon ayaw nitong matawag na "gay". Nakonsensya tuloy siya. She shouldn't have gone far with her imagination. Pero hindi pa rin niya mapigilang mainis dito dahil first kiss niya ang nadale. Hindi pa siya nakapag-reply nang may natanggap na naman siyang text galing dito. I could return the kiss if you want. ;)

biglang tawa ng mokong " Umalis kana nga dito! ". iritang ani ko " Ouch!grabe ka naman dude! ". Acting nitong tinamaan Talagang may tama siya! Pero sa Ulo! " I don't care!get out! ". maawtoridad na utos ko " Dude naman ". He pouted " Aalis ka o ". kinuha ko ang baril ko sa desk ng mesa ko at ikinasa ito

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”