Take Me To The Beach の小説・ストーリー

Paalala ko. “Copy, boss.” Tumayo si Lucero at akmang aalis. “Hindi pa ako tapos.” Tumango-tango ito at bumalik sa pagkakaupo. “Fourth, have someone do it for you for now,” sabi ko na ikinasalubong ng kilay niya. “Lastly, go buy yourself a swimming trunk. We’re going to the beach.” Sandali siyang napatitig sa ‘kin. Kumislap ang mga mata niya.

"Gusto mo, bukas mamasyal tayo nang sa ganun ay maarawan ka naman? Balita ko kay Nanay Lorena, hindi ka na lumalabas ng kwarto mo?" "Antukin kasi ako ngayon lately kaya gusto ko na lang tumambay sa kwarto." "Sige, pagbibigyan kita ngayon, pero bukas ay gagala tayo, ha? Pupunta tayo sa beach para makahinga ka naman ng sariwang hangin." napangiti siya sa sinabi ni Callum.

Wala na naman kasing emosyon ang kaniyang mukha. Maya-maya, nagbuga siya ng hangin. "Kailan?" "Sa makalawa. Bukas, Andi wants to go to the beach. Gusto niyang maligo ng dagat. Kailangan mong sumama." Nagbuga siya ng hangin na parang naiinis. "Do I really have to come?"

That's my sucking life. Isinara ko na ang pintuan at lumabas na ako ng room ko. Diretso ako sa beach para muling magbabad sa sand. I just want to enjoy my remaining days here to relax, dahil ito naman ang dahilan ko para mag filed ng leave. Medyo toxic na rin kasi ang araw ko.

Halos sikuin ko siya nang marinig iyon. “Ikaw? Bakit ka nandito? You have many works on Manila,” Bea said habang umiirap, pero nang tignan ako ay nginitian naman. “Wala kang pasok bukas hindi ba? I want to go to the beach. Tito Zeyo told us that you have white sand here, just like in Palawan. Gusto kong pumunta bukas, samahan mo kami, ah,” sambit niya sa akin nang tuluyan kaming makapasok sa loob.

Kinasusuklaman ko na isang multo ako, walang magawa. Gayunpaman, inihagis ko pa rin ang aking sarili sa kanya, desperadong kumalmot sa kanya. Bakit, bakit ako? Kahit kaunti na lang ang natitira kong oras, may mga bagay pa rin na hindi ko natapos. Nais kong pumunta sa beach kasama si Alex, upang yakapin at panoorin ang pagsikat ng araw nang magkasama.

Hindi ako gumalaw dahil nasa kaniya ang buong atensiyon ko. Napakamot siya ng ulo at ngumisi. "You want to go to the beach in Tagaytay, right? We'll go there, Kyline," mahinahon niyang sinabi. My eyes widened in shock. "H-Hindi naman kailangan." He smiled. "Let's go. The beach is waiting for you." Nag-init ang bawat sulok ng mata ko at bahagyang nangilid ang luha sabay simangot. "Hindi mo naman 'to kailangan gawin, e. Mauubos na ang pera mo sa akin..."

Well, sana nga at mas maganda 'yon sa personal. Johnson took a shower first. I told him about doon sa beach getaway namin mamaya with Meyer and Zam. He seemed to be excited na rin for us. 2 hours drive iyon mula sa bayan kaya 'yong kotse ni Meyer 'yong gagamitin instead of riding a motorcycle. We took the time para manuod muna ng isang movie kasi maaga pa naman. After that, nagpasya kaming pumunta muna sa isang grocery store para bumili ng pwede naming dalhin mamaya sa beach.

"Wait, where are you right now?" "I'm in my car," he answered. "on my way to her." "What?" halos mapangiwi si Nick sa lakas ng boses ni Beau. "Bro, you can't go to a woman's house announced. Besides," he heard Beau sighed in the other line. "Just don't do it bro. Pinapahalata mo lang na masyado kang patay na patay." Eh ano pa nga ba?

Tinignan ko ang kapatid ko at nakita ko sa mata niya ang sakit ng nangyayare sakin "AALIS NA LANG AKO PARA WALA KA NANG SAKIT NG ULO" Tumakbo ako palabas ng bahay, Hindi ko alam kung saan ako pupunta siguro sa kaibigan ko na lang basta malayo sa kanila. "Lorraine!" Boses yun ni Lyca "Wait for me" 'Bakit pa ba ako sinundan nitong kapatid ko' "Lorraine!" Nakalabas na ako ng subdivision at handa ng pumara ng sasakyan