Novel & Cerita Take Me To The Beach

Iyon lamang ang sinabi niya at muling nagpatuloy sa paglakad. It was too late when I realized where are we. To be honest, I don't like beaches. Ewan ko ba, may trauma ata ako sa beach na hindi ko na maalala kung saan ko nakuha. Ayoko lang sa pakiramdam, that's it. But there's an excemption. Katulad nalang ngayon.

tanong ko sa kanya. “Hindi na kailangan. Sinabi na sa akin lahat ni Auntie Olla, at si Ate Beka naman pagkauwi ko kanina... But...we can still go to the beach pa naman. Ako na ang bahala ro'n.” aniya. “Hindi na kailangan. Dito na lang tayo sa mansyon—mas safe tayo rito.” sabi ko. “Come on. Just let me treat you. Pambawi ko lang sa 'yo para makapag-relax ka naman.” pamimilit niya pa rin.

Today is Saturday, no class, no assignments, nothing to do but to enjoy the weekend and have fun. My bestfriend Astrid and I went on a beach getaway in another town a kilometer and a half away from our place and rented a room good for two days. I woke up early, five in the morning to be exact and before the sun starts to shine behind the cottony clouds I was already on the seashore. I watch the waves breaking, I went farther out, look down on the clear water and touch the beautiful starfishes with different colors and shapes.

Ang mga kaibigan at kaklase ko ay nagsi-uwian na rin because tomorrow is Monday. But instead of going upstairs, I head out again. But this time, I went to the beach. I sat on the sand then looked around the endless dark ocean. Maganda ang panahon at kita ang nagkikislapang mga bituin sa langit. I took a deep breath, filling my lungs with some salty-fresh air.

Napakaganda ng araw na iyon. Nasa beach kami. Naghanda kami ni Steven ng meryenda para sa lahat. Tinawag namin ang mga kaibigan ko hindi lang para pagsaluhan 'yon kundi para magtapat sa kanila ng tungkol sa relasyon namin ni Steven "Relax..." Bulong ni Steven sa tenga ko. Napansin niyang kinakabahan ako habang pinagmamasdan ko ang mga kaibigan kong papalapit sa tent kung nasaan kami. "You look tense Babe..."

Mabilis pa sa alas kwatro na nahila niya ako palabas ng building at sinakay sa passenger seat ng kanyang sasakyan. "S-Sir Justin! Anong gagawin nyo?!" Sinarado nito ang pinto at umikot papuntang driver's seat. Pagkapasok ay sinara nito ang pinto at nagsuot ng seatbelt. "Sir! A-Ano bang nangyayari?" "We'll go to a beach." Nanlaki ang mata ko dahil sa kanyang sinabi. "P-Po? At bakit po kasama ako?"

"Uuwi na ako. Bukas susundiin ulit kita. Hindi ako umimik. Hindi ko sinabi sa kan'ya na aalis ako. Hinalikan niya muna ako sa noo at Bumaba ang kan'yang halik sa aking mga labi. Kinabukasan maaga akong gumayak at maaga pumunta sa airport. Kahit mahaba-haba ang biyahe ko hindi na ako nag-abala pa dumaan sa bahay ko. Kinuha ko ang schedule kung saan ko puwede mapuntahan si Kayaki Shimaro. "Sa beach. Madali lang ito," nakangising saad ng kanang kamay ni Mr. Foller. Napangisi naman ako.

“Uh, kahit saan, mom. Kasama naman ako.” “How about beach? Magstay tayo ng onenweek sa resort.” Napaharap ako kay mom dahil doon. “Kakapunta lang namin diyan sa resort nila Kein, mom.” “Mommy is right! Tara na’t magbeach!” Tuwang-tuwang sigaw ng bata. Napatigil siya sa pagsasaya nang marinig ang sinabi ko. Naghintay siya ng magiging desisyon.

Hindi ako nagsalita, masyado akong abala sa pag-alala sa bawat maliit na detalye ng sandaling iyon. Nang makarating kami sa beach, maaga pa at hindi pa gaano katao. Tahimik ang paligid, at tanging tunog ng alon at huni ng mga ibon ang maririnig. Kumuha kami ng spot malapit sa isang puno at inilatag ang dala naming kumot. “Come here,” sabi ni Levi, hinila ako para maupo sa tabi niya. Nakahilig ako sa balikat niya habang pinagmamasdan namin ang mabagal na pagtaas ng araw. Mainit ang sikat ng araw pero sapat lang para magbigay ng ginhawa.

“Great! We’ll head to a private beach resort. It’s just a few hours away. You’ll love it! Just a small group, a perfect escape from the city.” --- **The Weekend Getaway** The weekend arrived, and I found myself sitting in the passenger seat of Grace’s car as we made our way to the beach. Kasama namin si Leo, another college friend, who was driving. It felt refreshing to be surrounded by people I hadn’t seen in a while, all of us laughing and catching up as if no time had passed.