Novel & Cerita Take These Broken Wings

I am broken-hearted. Kung ang ibang babae ay nagpapaganda kung broken. Aba'y iba naman ang case ko, kunwaring broken lang ako. At least sa ganitong paraan pwede kong baguhin ang normal na si Yna. Siguro naman hindi na maghinala pa si Zeus. Salamat sa paraan na naisip ni Joshua.

-Dan. Nahagip ng mata ko ang pag-alis ni Aux dito. Why so sudden? Bored? Again? "Just give me a reason, just a little bit's enough Just a second we're not broken just bent, and we can learn to love again It's in the stars, it's been written in the scars on our hearts That we're not broken just bent, and we can learn to love again Oh we can learn to love again Oh we can learn to love again oh oh

Mali kasi ang mangialam sa gamit ng iba, kahit ano pa ang dahilan. "Besides, you don't need to break me anymore, Vernace. I'm already broken from the start." Doon ay tuluyan na siyang lumayo sa akin, at hindi ko namalayang pinihit na pala niya ang door knob at nakalabas na siya ng meeting room. Naiwan akong mag-isa habang nakanganga. Hindi ko alam kung bakit, pero narinig ko ang sakit sa tono ng boses niya para sabihin 'yon.

Ngumiti ako sa aking ama. ♪ As the smoke clears I awaken And untangle you from me Would it make you Feel better To watch me while I bleed All my windows Still are broken But I'm standing on my feet... You can take everything I have You can break everything I am Like I'm made of glass Like I'm made of paper Go on and try to tear me down I will be rising from the ground Like a skyscraper♪ I winked at Evron when he did not even blink while I'm singing.

"Naniwala ako sayo, Miguel! Binigay ko ang lahat sayo at wala akong tinira sa sarili ko. Nangarap ako ng kasama ka at naniwala na kaya mo akong ipaglaban! Na kaya mong ipagsigawan sa lahat na mahal mo talaga ako. Pero ano ang ginawa mo? You broke my heart and broke your promises! Pinaniwala mo ako na minahal mo ako! Manloloko ka! Napakasama mo!" Bumalik alaala niya ang lahat—ang sakit, pait at sama ng loob. Parang kahapon lang nangyari ang lahat dahil nanariwa ang sakit na nasa dibdib niya. Nanunuot ito sa buong sistema niya at hindi niya alam kung paano ito mawawala.

"Sister night plus heavy flow 200mm with wings" "Iyan ang tinutukoy ko," natatawa paring usal ni Nenita. "Akin na yan, magpalit ako. Salamat sa chicken wings." Napakamot nalang ng ulo si King at hinayaan si Nenita na kantiyawan siya sa kanyang pagkakamali. "At least may natutunan ako," proud niyang sambit sabay kagat sa chicken wings.

“Hindi ko na kakayanin na may mapahamak pang iba.” “Kaya nga po kailangan na nating kumilos.” Tono ko, parang nagmamakaawa. “Kailangan na silang mahuli bago pa sila makasakit ulit.” Hindi pa siya nakakasagot nang biglang may kumusyon mula sa West Wing, kung saan naroon ang kwarto ni Jyrone. Mabilis akong kumilos papunta roon, pero pinigilan ako nina Bart at Papa.

At mas lalo na dumadagundong ang puso ko sa lambing ng tinig niya sa akin ngayon. Pilit ko na pinapakalma ang paghuhurumentado ng kalooban ko nang maramdaman ko ang pagpulupot ng mga braso niya sa beywang ko. And once again, I am slowly losing all the control and will that I have. "Kenji, please don’t do this. Don’t complicate both of our lives. Nakiki-usap na ako sa’yo, huwag ako, please. I am too broken, para patuloy mo pa ako na basagin pa."

This floor was a stark contrast to Ember Warden’s blazing desert, and every moment tested our resilience. Our group—Karma, Tiera, Mirai, Iron Fang, and our newest ally, Ember Warden—stood at the edge of the icy path, our breaths forming fleeting clouds in the frigid air. Tiera stood steadfast, her wings folded tightly, though her eyes brimmed with concern. Iron Fang, who had struggled in the searing heat of the previous floor, moved with newfound agility in the cold, her silver hair shimmering in the icy light. Ember Warden, now in human form yet wielding the power, stood confidently, his hands aglow with faint flames that offered a sliver of warmth to those around us. Mirai, however, strugg

Amir chuckles in joy habang si Vanraj ay paulit-ulit na binasa ang mensahe hanggang sa mawalan na ng saysay ang mga salita. He remembers her fluttering wings. Compared to the rapid movement of the bullies’, tila ba naghihinalo ang sa kanya. There is no glow to her wings or whatever they call it. It’s simply transparent kaya kitang-kita ang mga “disenyo” nitong mga guhit na magkakadugtong. Each one line leads to another two, akin to a choice we make in the present, that leads us to our future.