Novel & Cerita Take These Broken Wings

Pagkatapos ay naglabas siya ng isang papel na manika at gumuhit ng isang anting-anting sa hangin, tinatatak ang isang espirituwal na anting-anting dito. Sa sumunod na segundo, nagliyab ang papel na manika at naging isang espirituwal na phoenix, lumilipad patungo sa isang tiyak na direksyon... Ginamit ni Alex ang kanyang Imperial Sword Flight at sumunod kaagad.

Nang matapos siya sa pag-iyak at pagbahing. "So pwede ba?" tanong ko uli. "Wala akong masabi, Jarred. Ayaw kong mangako, dahil promises are meant to be broken. Pero, gagawin ko ang lahat para sating dalawa." aniya. Hindi ko maiwasang masaktan sa sinabi niya. Promises are meant to be broken sa mga taong hindi seryuso sa ipinangako nila. Nag-aalangan ba siya? Iwinaksi ko iyon sa isip, may tiwala ako kay Jasmine. Ayos na iyon, sapat na ang mga narinig ko at magiging panatag na ako dun dahil natitiyak ko na mananatili sa tabi ko si Jasmine. Niyakap ko siya ng mahigpit.

tanong ko. Nabigla ako ng sinuntok n'ya ako ulit pero hindi ko alam kung bakit mas nararamdaman ko ang sakit ng dibdib ko kesa sa suntok n'ya. Pinunasan ko ang bibig ko at lumapit ako sa kan'ya. "Alright, come at me, I need to be broken outside so I won't feel how broken I am inside!" Xyrine Jean's POV

Wala nang malinis na espasyo, kaya isinulat niya sa gilid: “I am broken. But I’m still here. Breathing. Existing. Maybe that’s enough for now.” Nagpakatatag siyang muli at huminga ng malalim. Tumayo siya kahit mabigat ang dinaramdam. Tumalikod sa mga halaman na dati’y nagbibigay sa kanya ng pag-asa, tapos ay muli siyang pumasok sa bahay.

The marriage that bound us before actually broke that day they push me away. "Then I'll make it a dream come true again. Look. Maybe when we married each other we are not in the same boat but I am not riding to that boat. I just need you to ride along with me. We'll work things out again this time" "A broken glass can't go back to it's original state. Maybe you can fix it but the damage can't undone."

Hindi ko papayagang masira muli ang tiwala ko sa maling tao. Habang hawak ko ang pendant na bigay ni Papa, isang ideya ang sumagi sa isip ko. Hindi sapat na basta bumangon mula sa sakit—kailangan kong siguraduhing wala nang makakasakit sa akin o sa mga mahal ko. Mula kay Sabrina hanggang kay Vince, lahat sila ay magiging bahagi ng plano ko.

Kung ano ano mga imbento na sinasabi niya. Yung dwarf step? na sinasabi niya, imbento niya yun! Yung mga sinabi niya mga parte ng katawan ni Rogerr na titigan ko. Yung pag titig ko sa leeg, kamay at sa braso niya ay hindi ko alam kung para saan, pero hindi ko din maintindihan kung bakit ko sinunod. Pwede ko naman siyang hindi sundin pero dahil nauto niya ako ay nagawa ko. Ngayon hindi na mawala sa utak ko yung mga parte niyang iyon. Everyday ko na iniimagine iyon.

Kailangan kong makaligtas at kapag nangyari iyon ay isinusumpa kong magbabayad sila at hindi ako titigil hangga’t hindi ko nababawi ang lahat at pulutin silang lahat sa kangkungan! Iminulat ko ang mga mata ko at tumambad sa akin ang napakagandang kalangitan, masakit sa balat ang init na hatid ng araw at hindi ko alam kung gaano na ako katagal nagpapalutang-lutang. Nakita ko ang nakangiting mukha ng sanggol na nasa sinapupunan ko, itinaas ko ang kamay ko para abutin ang mukha niya at haplusin ngunit hindi ko pa man naaabot ang mukha niya ay dahan-dahan nang pumipikit ang mga mata ko. Napangiti ako, iyon na yata ang hudyat nang pagpapaalam ko sa mundo. Sinusundo na ako ng anghel ko. Kung kaya

He has the rights. Bago pa man ako makahingi ng tawad sa kaniya ay hinawakan niya na ang braso, may tinitingnan na kung ano, when I followed his gaze, I saw him glaring at my wounds that caused by Tiya Amanda’s nails. He glared at it na para bang sobrang laki ng kasalanan nito sa kaniya. Napangiwi ako ng humigpit ng bahagya ang hawak niya sa akin at nang nakita niya ang naging reaksyon ko ay agad niyang binitawan ang braso ko. “Who did this?” mariin ang pagkakabigkas niya.

Kumapit ako sa braso ni Papa nang nakita ang lalaki na walang awa na hinihiwa ang paa ng baboy. “May problema ba?” tanong ni Papa. Nilingon din ako ni Mama. Umiling ako at kinalma ang sarili. “Lika na,” sabi ni Papa at hinawakan ang braso ko. Nang nakarating na kami sa mismong pwesto nina Papa ay tumulong naman agad ako sa pag-ayos ng mga banig doon. Sari-sari ang mga gulay na binebenta nina Mama, ganoon din ang mga prutas.