Novel & Cerita Take These Broken Wings

He has the rights. Bago pa man ako makahingi ng tawad sa kaniya ay hinawakan niya na ang braso, may tinitingnan na kung ano, when I followed his gaze, I saw him glaring at my wounds that caused by Tiya Amanda’s nails. He glared at it na para bang sobrang laki ng kasalanan nito sa kaniya. Napangiwi ako ng humigpit ng bahagya ang hawak niya sa akin at nang nakita niya ang naging reaksyon ko ay agad niyang binitawan ang braso ko. “Who did this?” mariin ang pagkakabigkas niya.

Kumapit ako sa braso ni Papa nang nakita ang lalaki na walang awa na hinihiwa ang paa ng baboy. “May problema ba?” tanong ni Papa. Nilingon din ako ni Mama. Umiling ako at kinalma ang sarili. “Lika na,” sabi ni Papa at hinawakan ang braso ko. Nang nakarating na kami sa mismong pwesto nina Papa ay tumulong naman agad ako sa pag-ayos ng mga banig doon. Sari-sari ang mga gulay na binebenta nina Mama, ganoon din ang mga prutas.

dagdag pa niya at mapaklang ngumiti. “Then does it mean, that we both need each other to comfort our broken hearts?” pabiro kong saad sa kanya.

And there's no guarantee That this will be easy It's not a miracle you need, believe me Inangat niya ang kamay kong hawak niya at itinapat 'yon sa dibdib niya kung saan nakapwesto ang puso niya. Ramdam na ramdam ko ang malakas na pagtibok nito, as if it was screaming for my name. Yeah, I'm no angel, I'm just me But I will love you endlessly Wings aren't what you need, you need me

Ang mga tunay na bastos ay yung mga taong nananakit pero ni minsan hindi iniisip na mali ang ginagawa nila. “Okay lang,” mahina niyang tugon. “It was bound to happen sooner or later.” Ang paghihiwalay nila ni Vincent ay matagal nang nakatakda. Kung hindi lang talaga tutol si Vincent, matagal na sana silang hiwalay. Biglang lumiwanag ang mga mata ni Frank, parang muling nagkaroon ng pag-asa. “Senior… Little Flying Swallow… I believe you’ll fly again. Even if your wings were once broken,” ani pa nitong nagpangiti sa kanya..

Tahimik ang buong hardin. Tanging tunog ng tubig sa fountain, ihip ng hangin, at malabong humahaplos sa mga dahon ang maririnig. Ang buwan ay nakataas, nagbibigay ng malamlam na liwanag sa bawat sulok, na para bang nagmamasid sa bawat galaw ko. Hawak-hawak ko ang maliit kong bag, nanginginig ang mga kamay sa lamig at kaba. Hindi ko alam kung tama ang ginagawa ko. Alam kong delikado. Alam kong mali. Pero mas mabigat ang takot kong mawala siya nang tuluyan.

"Okay, Liora. Kay Hana ka muna. Winged liner—'yung tipong 'nagwalk-out ako sa cheating jowa ko pero hindi ako umiyak.' Gets mo?" "Easy. Wings sharp enough to cut his throat." with action ko pang sagot. "YES GIRL."

Malamig na bote ng beer ang nag slide sa gawi ko instead of a shot glass. Inis na napaungol ako't walang imik na tinungga ang bote. I blinked back the tears as a pair of ocean-blue eyes haunted me. His words slice through every crevice of my broken self. Is this really it? Will this be a goodbye to the only man I will love dearly in this mundane and caged life of mine? Will I accept the fact that in this crazy game of vengeance and endless war, we're the innocent victims? A foregone conclusion.

Dama ko ang paghagulgol ko dahil sa sobrang sakit. The room is broken down into pieces. There's also a fìre. The place looks like a mess. And knowing that Zach is inside of that room makes my heart shattered. It feels like my heart is also broken down into pieces. It feels like my heart is sinking. Zach is gone. He's now gone for good. He's now de@d. And it feels like I dièd too.

["Tara sa condo ni Arie. Umiiyak e. Broken na naman." Natigilan naman ako d'on at napabuntong-hininga na lang. Pang-ilang balita na ba 'to na narinig ko na broken si Arie? Lagi na lang nasasaktan ang babaeng 'yon. Kung hindi niloloko, iniiwan naman ng walang dahilan.