Takot Sa Sariling Multo Meaning นิยาย & เรื่องราว

Takot ako sa multo. "Wag niyo ako iwan dito! Takot ako sa multo!" "Fuck," mura ng lalaki at hinilot ang sentido sa sobrang pagkairita. Hindi ko inalis pagkakahawak sa mga hita niya. Natatakot ako.

"Gusto mo bang sumabay sa amin?" "Haa?! Ah, e okay," sang-ayon niya kapagkuwan. Wala na siyang choice, dahil nakakapanghinayang ang multa na 10 thousand pesos. Kung noon wala s'yang pakialam sa mga perang nilulustay n'ya, ngayon na-appreciate na n'ya ang kahalagahan nito dahil siya na mismo ang naghihirap kumita ng pera.

Clean. “Kahit dalawa lang since busog na ako kakatikim ng luto dito. Eight Pesos lang naman yan. Kahit Butler Nazi sa sariling bulsa niyo na lang kunin atleast masasabi man lang ninyo na nalibre niyo itong Multi- Billionaire na si Sean.” “Miss… ah eh…”

Mabuti naman at naisipan pa niyang umuwi. “Saan ka ba talaga nagpupunta nitong mga nakaraang araw ha? Nakikipagdate ka na kaagad kahit hindi pa tayo hiwalay?” may diin niyang wika. Natawa naman ako sa sinabi niya. Siya pa ang may ganang magduda ngayon? “Palibhasa gawain mo. Takot ka rin pala sa sarili mong multo.”

Actually, sobra-sobra pa nga yan kung tutuusin but, it took me six years para mabayaran kita so..sa'yo na yan whether you'l accept it, or not. Thank you for your CONSTRAINED MUNIFICENCE sana HINDI NA MAUULIT kasi.. NAKAKARINDI," Hindi na nakapagsalita si Grand. Tulala lang ito na nakatingin sa kanya. Lalabas na sana sya kung hindi ito

Pero wag parin mag papalinlang dahil lahat ng multo ay kaya ng mangaya ng mga tao "Multo mag pakita kana mag babalat kayo pa ikaw ha!" Sigaw ko sa kanya Dahan dahan ko na rin na silayan ang kanyang mukha "Pi-Pinuno" bigkas ko nag makita ko ang mukha niya "Tsk, Hindi nag babalat kayo ang mga multo. Aswang ang nag babalat kayo. At bakit nandito kapa?" Salubong ang mga kilay niya

Kabanata 19 Takot --- I choose to stay silent rather than to speak. Coz if I speak, I know it will be useless. Wala namang nanakit sa akin. Ako lang ang nasaktan. Totoo naman ang mga sinabi. Ou wala akong pinag-aralan pero araw-araw kumakayod ako para sa mga kapatid ko. Araw-araw lagi ko silang iniisip. Hindi ko na alintana ang hirap basta may makain kami sa pang-araw-araw.

Ng may humila sa balikat ko. Sisigaw na sana ako ng... "Jin..." "Para kang baliw." "Hinahabol ako ng ..." "Ng ano?" " kwago." Ngumisi siya. "Mabuti ng kwago ang naghahabol sa'yo kaysa mga multo." Saka niya ako tinalikuran. Ha? Multo... eh parang multo nga ang kwagong yun! Ano ba! Ayun nakadapo sa puno ng niyog...

Napabuntong-hininga sya. "Huwag no na ulit gagawin iyan. Hindi mo naman kailangang saktan ang sarili mo, pero di naman kita masisisi. Pero sana, huwag mo na uulitin ito." aniya at itinuro ang kamao kong may benda. Tumango ako bilang pagtugon.

sagot ni Harvey. Natawa si Mari. “Hindi mo ba talaga naiintindihan? O nagpapanggap ka lang?” “Ang linaw na ng pagkakasabi ko!” “Kung nag-rerenovate kayo sa teritoryo namin…” “Bibili ka ng mga materyales at hihingi ka ng pahintulot sa amin bago kayo magsimula…” “O magbabayad kayo ng 150,000 dollars na multa!”