Takot Sa Sariling Multo Meaning Novels & Stories

pagsisinungaling ko. “Multo?” aniya na tila natakot sa sinabi ko. Gusto kong matawa kasi ang laki-laki ng katawan niya pero bigla siyang namutla ng sabihin kong may multo akong nakita. Napakapit pa siya sa couch at nilingon ang paligid. Pinigilan kong matawa dahil baka ma offend siya. Napatingin siya saakin. “Niloloko mo lang yata ako Ma'am.. Bakit natatawa ka riyan?”

Hindi dahil gusto niya ng mapayapang buhay; ito ay dahil gusto niyang iwanan ang lahat na akala niya ay hindi niya kayang harapin o hindi gustong harapin. At tama ang kanyang ina. Siya ay tumatakbo lamang mula sa isang bagay na paulit-ulit na magmumulto sa kanya. At ngayong babalik na ang multo sa nakaraan, takot na takot siyang maulit ang pag-ikot kaya mas gugustuhin niyang umalis kaysa masira.

’ kinutya niya. Muli, natagpuan ni Sabrina ang kanyang sarili na walang imik habang tahimik niyang hinuhusgahan ang lalaki sa harap niya, iniisip, 'Ang taong ito ay may labis na pera sa kanyang kamay para gumastos siya ng dalawampung libo upang magawa niya ang kanyang sarili, ano ang mali sa kanya? '

Pakiusap kong muli sa kanya. "Negosyante ako Szarina, alam mo yan at isa din akong Pangulo ng bansa natin. Kapag nakikipag deal ako sa isang negosyo ay dapat lang na makinabang ako. Kung pauutangin kita ng pera para sa tatay mo at sa lupa na nakasanla saiyong tiyahin ay dapat makinabang ako ng malaki saiyo. Gusto ko ang katawan ang gawin mong collateral mo para makaseguro ako na hindi mo ako matatakasan." Sabi nito sa akin habang nakatingin ito sa akin na may ngisi sa kanyang labi. Nakanganga lang ako na nakatingin sa kanya. Saka lang bumalik ako sa wisyo ng pitikin nito ang tungki ng aking ilong...

takot pa naman ako sa multo. I gulped hard Bago naglakas Loob na puntahan ang pintuan.Mas mabuti ng alam ko kung may multo ba talaga sa Loob kesa guluhin ako ng konsensiya ko buong magdamag, nandito na rin naman ako eh.

Naitikom lang niya ang mga labi at umiyak nang tahimik. "Let's say, takot ako sa sarili kong multo dahil ako humahanap ng mga babaeng magagamit ko nung halos problemado na ako na sobra sa asawa ko. I needed comfort and love and understanding and I found it in random girls I've bedded. Ayoko na gawin mo 'yon. If you don't want me anymore just say it straight. I don't want you to cheat, find another man who will comfort you in times that I don't. Yun lang naman. Siguro ito ang karma ko. Takot na takot akong gawin mo ang ginawa ko pero magkaiba ang sitwasyon. Ako, alam kong hindi na ako mahal ng asawa ko, kumakapit lang ako pero ikaw, mahal kita," paliwanag pa nito sa kanya.

Hindi ko naitago ang pagiging sarcastic ko. I’m at the fucking tip of the Philippines! “Yes, ma’am. Multicab.” Multicab? I’ve heard of it before, that’s why I found it intriguing. Agad na napangiti ako. “Oh… sure. Please rent one for me.” “Sure. I’ll call someone I know from here,” aniya saka mabilis na nag-dial. Agad kong kinuha ang sarili kong phone habang naghihintay at nagpasyang mag-selfie. I set the front camera to point five and snapped a shot of my wide smirk.

Kaya agad akong nagtungo roon, pero muli akong nakarinig ng pagtakbo mula sa gilid. Bakit nga naman ako magtataka kung may multo rito, lahat naman ng nakatira rito multo. Nanunuyo ang lalamunan ko at agad akong napahawak sa dibdib, kinakabahan akong makakita ulit ng multo. Noon wala akong pakialam sa mga multo, pero simula nang makakita ako parang gusto ko na lang pumikit palagi.

Baliktad lang, Leche. "You okay now?" natulala ako at tinago ang pera sa bulsa ko, baka mamaya pag ttripan nanaman ako nito, makapanakit pa o ng costumer na mapang asar "Bakit para kang nakakita ng multo Nazi?" napalunok ako at agarang tinapon ang sigarilyo sa kamay ko, bak mamaya isumbong ako. Mali din ito, saka hindi naman siguro. Umaatake nanaman ang anxiety ko ngayon. Kasalanan ni Joshua ito

“Eh di multuhin niya ako kung gusto niya. Kailan ba ako natakot sa multo? Never.” Sanay akong mapag-isa. Sa tanang buhay ko, wala pa naman akong nakikitang multo. But if they really do exist, maybe I want to see one too. Honestly, I’m desperate to feel that someone out there understands me. Kahit kaluluwa lang, siguro mas maiintindihan pa nila ako kaysa sa mga taong kasama ko araw-araw pero parang ang layo-layo ng puso nila sa akin.