Novel & Cerita Talambuhay Ni Andres Bonifacio Tagalog

Umuwi ang don sa Bulacan na para bang walang nangyari. Nagulat lamang ang lahat nang may binatang inihatid sa kanilang portico na kasing edad ni Ginoong Andres Pablo at ipinahayag na anak siya ng Don Antonio Prospero Fetalino. Kinse anyos lamang si ginoong Gregorio noon. Ngayong bentedos na siya, pinagkatiwalaan at sinanay siya ng kaniyang ama na maging isang katulad nila. Ngunit mali ng pag-aakala ang don, dahil nagtitimpi lamang ang ginoo at nagbabalak na pabagsakin ang sariling ama at ang pamilya nito.

Napalingon siya ng tawagin ang apelyido niya ng pari Bago lumingon kay Lanche na nagtatakang nakatitig sa kaniya. "I-I Do Father." Sabi niya habang nauutal na yumuko. Sa sobrang pag iisip niya ay hindi niya namalayan na tinatanong na siya ng pari. Patay siya panigurado kay Lanche nito. "Okay May I announce that you are husband and wife.You may kiss the bride" sabi ng father.

Hindi n'ya alam na dumating ito at wala man lang ni isa na nakapagsabi sa kanya. "Nay, nandito pala kayo! Kailan pa po kayo dumating?" tanong n'ya sa ina. "Noong isang araw pa nung sumabog ang hindi magandang balita na nangyari sa bodega mo. Lumipad kami agad mula Manila," sagot ng matanda. "Kumusta si Xandro?" usisa n'ya. "Hi Kuya!" bungad ng bagong dating na binata.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

saad nito "ako na, kaya ko naman. saad ko na para bang nakikipag agawan pako sa lalaking to. e driver lang naman "ako napo ma'am trabaho ko po to. ulit nitong saad at agad ko namang hinayaan nalang ito na pagbuksan ako. "maging mabuti ka kay harold dahil simula ngayon siya na ang tatayong daddy mo. saad ni mommy at hindi naman ako sumagot

Kung anuman ang nararamdaman mo ay hindi tama at hindi makabubuti iyan. Si Andrew ang kanyang mahal, si Andrew ang kanyang best friend, si Andrew ang pinangarap niyang makasama sa habambuhay. Kaya, kailangan ay magpakatatag siya para sa pag-iibigan nila ni Andrew.

Bulong nito sakanya "Saan ?" Nag tatakang tanong niya dito "Dun sa loob binyagan natin ang bahay" Natawa siya ng malakas sa sinabi nito Her innocent Juancho is not so innocent now.. "Sige sige.." Pag payag niya Mag kahawak ang kamay at parang mga batang nag tatakbo sila papasok sa loob ng bahay The end

Pilit kong iniwasan ang pag-alala sa nangyari kagabi, pero bumabalik ito sa isip ko tulad ng isang bangungot. Maya-maya, lumiko ang sasakyan patungo sa mas mataong lugar. Sa wakas, nakikita ko na ang mga tindahan, jeep, at taong naglalakad sa lansangan. Malapit na ako sa bayan. "Heto na ang terminal," ani Mang Andres habang hininto ang sasakyan sa tabi ng kalsada. "Sigurado kang okay ka lang, hija?" Ngumiti ako nang pilit at tumango. "Maraming salamat po, Mang Andres."

Pamilyar sa kanya kaya napakunot-noo siya. “Francis! Anong ginagawa mo rito?” aniya rito nang ihinto niya mismo sa kinatatayuan nito. “H-hi,” tipid nitong bati sa kanya. “Alam kong hindi mo naman kaano-ano si Mang Andres. Pero gusto ko lang ipaalam sa ‘yo ng personal na dinala ko siya rito sa Maynila para magpagamot.” “Oh my! Anong nangyari sa kanya?” nag-aalalang tanong niya rito.

"Hindi ka man lang nagpasabi na uuwi ka, sana naipaghanda ka namin." "Hindi naman na kailangan, ma. Hindi na ako bata. Saka para mawala yang tampo mo, dito muna ako sa ilang araw. Bakasyon ko muna para makabawi naman ako sayo." at nag poppy eyes pa sya sa ina. "Sigurado ka? Baka mamaya nag aapura ka naman pabalik ng manila.?" sabi nito sa tonong may tampo.