Talambuhay Ni Andres Bonifacio Tagalog の小説・ストーリー

Umuwi ang don sa Bulacan na para bang walang nangyari. Nagulat lamang ang lahat nang may binatang inihatid sa kanilang portico na kasing edad ni Ginoong Andres Pablo at ipinahayag na anak siya ng Don Antonio Prospero Fetalino. Kinse anyos lamang si ginoong Gregorio noon. Ngayong bentedos na siya, pinagkatiwalaan at sinanay siya ng kaniyang ama na maging isang katulad nila. Ngunit mali ng pag-aakala ang don, dahil nagtitimpi lamang ang ginoo at nagbabalak na pabagsakin ang sariling ama at ang pamilya nito.

Napalingon siya ng tawagin ang apelyido niya ng pari Bago lumingon kay Lanche na nagtatakang nakatitig sa kaniya. "I-I Do Father." Sabi niya habang nauutal na yumuko. Sa sobrang pag iisip niya ay hindi niya namalayan na tinatanong na siya ng pari. Patay siya panigurado kay Lanche nito. "Okay May I announce that you are husband and wife.You may kiss the bride" sabi ng father.

I asked. "Nasa condo ni Andreh, alam mo namang hindi ako mabubuhay ng wala 'yon." humalakhak siya ng makitang nakangiwi ako. Muli akong sumilip at napansin naman niya kaya umalis siya saglit sa harap ng camera at maya-maya ay bumalik din. Bumagal ang pagnguya ko ng sandaling mag-angat ako ng tingin pabalik sa kaniya and she's not alone facing the camera.

Hindi n'ya alam na dumating ito at wala man lang ni isa na nakapagsabi sa kanya. "Nay, nandito pala kayo! Kailan pa po kayo dumating?" tanong n'ya sa ina. "Noong isang araw pa nung sumabog ang hindi magandang balita na nangyari sa bodega mo. Lumipad kami agad mula Manila," sagot ng matanda. "Kumusta si Xandro?" usisa n'ya. "Hi Kuya!" bungad ng bagong dating na binata.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

mas marami pa ata ang kasambahay dito kesa sa amo. "good afternoon maam. saad ng katulong at napangiti nalang ako "kahit papaano may good parin sa afternoon ko. napakaganda ng araw ngayon. saad ko at inalis ang suot kung tuwalya "ang relax pala dito. Isa nato sa gusto kung part ng mansion nato "simple lang naman gusto ko. swimming is life kahit di ako marunong lumangoy. in short swimsuit is life pala kamo

Kung anuman ang nararamdaman mo ay hindi tama at hindi makabubuti iyan. Si Andrew ang kanyang mahal, si Andrew ang kanyang best friend, si Andrew ang pinangarap niyang makasama sa habambuhay. Kaya, kailangan ay magpakatatag siya para sa pag-iibigan nila ni Andrew.

Bulong nito sakanya "Saan ?" Nag tatakang tanong niya dito "Dun sa loob binyagan natin ang bahay" Natawa siya ng malakas sa sinabi nito Her innocent Juancho is not so innocent now.. "Sige sige.." Pag payag niya Mag kahawak ang kamay at parang mga batang nag tatakbo sila papasok sa loob ng bahay The end

Pilit kong iniwasan ang pag-alala sa nangyari kagabi, pero bumabalik ito sa isip ko tulad ng isang bangungot. Maya-maya, lumiko ang sasakyan patungo sa mas mataong lugar. Sa wakas, nakikita ko na ang mga tindahan, jeep, at taong naglalakad sa lansangan. Malapit na ako sa bayan. "Heto na ang terminal," ani Mang Andres habang hininto ang sasakyan sa tabi ng kalsada. "Sigurado kang okay ka lang, hija?" Ngumiti ako nang pilit at tumango. "Maraming salamat po, Mang Andres."

ANDREA "What's your name?" Tanong ng lalaki mula sa driver's seat na nagngangalang Argus Ford. Hindi ko siya kilala. Wala akong natatandaan na na nagkita na kami noon o nagkausap man lang kaya labis-labis ang pagtataka ko nang puntahan ako ng Boss ko at ng assistant ni Argus Ford na ito para sabihin na binayaran ni Argus ang buong gabi ko ngayon ng ten times sa sahod ko para lang makausap ako.