Talk Back And Your Dead Novels & Stories

At ni isa sa mga 'yon, wala pa kaming tinatapos at nilalampasan at sinusolusyunan. Inalis niya ang pagkakahawak ni Bansot sa kaniya, "Kausapin mo na lang ulit ako kapag matino ka na ulit kausap at kapag nakapag-isip ka na ng matino." Malamig na sabi niya at nilampasan siya saka umakyat sa itaas. Nagtama ang mga mata nila ni DEATH na nilampasan niya din kinalaunan.

"He's planning to kill you..." WHAT??!

Tipikal nga ng mga sinasabing manghuhula—puro salita, walang saysay. Habang naglalakad palayo, narinig niyang muling nagsalita si Trixie, ngayon ay may halong pagtataka sa boses. “Rebirth through fire? Summoned by fate? Ate Natalie, bakit parang sinasabi ng kapalaran mo na minsan ka nang namatay? At... parang hindi ka raw taga-panahong ito?”

Gusto ko na magback-out hanggang sa nagsalita siya ulit. "Entice, nagsisimula palang tayo." tugon niya na walang halong pagbibiro sa kanyang mga mukha. Napatingala ako sa itaas at napa-sign of the cross ngunit mabilis itong binawi dahil kahit ang Maykapal ay panigurado ako’y tatalikuran. "I'm dead," huli kong nasabi bago ko tuluyan muling pumikit.

Napakaseryoso naman ng taong to. "Hindi masaya ang pagiging imortal lalo na kung makikita mo ang mga minamahal mong mamatay. Makikitang mong nasisira ang lugar na yong kinagisnan. I've seen the history with my naked eyes and Our history is tragic, so my past is, our past."

Akala ko kung ano na ang nangyari 'yan lang naman pala. "OMG! Am I seeing this real?! You two are still alive?!" A familiar voice spoke and we saw Thana and Aiden in front of us. "Akala ko pinatay niyo na ang isa't isa," Aiden whispered but I heard it. I gave him a death glare and he just respond a chuckle. sanang sabihin sayo toh, pero alam kong darating ang araw na malalaman mo rin kaya habang maaga pa ay Ako na mismo ang mag sasabi sayo."pambibitin ni, Papa

dagdag ko pa. "Wag kang magsalita kapag kumakain ka." "E, sa kinakausap mo 'ko, e." sagot ko. "Lunukin mo muna 'yan bago mo'ko sagutin." "Baka isipin mo kasing dini-deadma kita." depensa ko.

Blood thirsty creature na salot sa mundong ito. "Don't you dare to talk back human, kahit kailan ay hindi ako nautusan!" matapang nitong sagot sakin. I smiled sarcastically, and then I am glad I am your first time. Pinag-iinit mo lalo ang dugo ko! Hindi ako papayag na magpakita ng takot sa mga katulad niyo. If I am going to die today so be it. Kung sasama ako sa inyo that would be a suicide.

"I thought I have a horrible taste in men? Bakit mukhang gusto mo pa yata akong magbago ng isip?" "Because I'd rather want you to move on in your life than to see you completely ruin it to waste." Bumuntung-hininga ako. "I've already decided, Vida. No going back this time." "Bakit ba kasi hindi mo na lang kalimutan iyon? Wala na sila. The living should continue living. Why are you letting the dead lead your life?"

“Sa mga araw bago mamatay ang kandilang ito.” Hindi agad nag-make sense ang words. Send me back. Before Caelan died. Umiling ako. “No.” “You haven’t heard the offer.” “I don’t need to. Impossible iyon.” “You’re standing in a hallway full of souls while time is frozen outside,” Death said. “Impossible is no longer your best argument.” Nagsimulang manginig ang kamay ko. “You’re saying kaya mo akong ibalik?” “Yes.” “Before Caelan died?”