Talk Back And You're Dead Wattpad 소설 & 이야기

"Wala e! Basta ang sabi ni Harmony, mukhang hindi maganda yung naging pagkamatay ko, pero pakiramdam lang niya iyon. Ipinaliwanag niya ring hangga't hindi ko natatanggap na patay na ako, hangga't mayroon pang mga tao sa mundong ibabaw na hindi matanggap na patay na ako, o hangga't hindi pa ako nahahatulan ni Cadis kung dapat ba akong pumunta sa langit o impyerno, mananatili ako rito." "Teka, isandaang taon ka nang patay sabi mo. Napaka imposible naman kung hindi pa matanggap ng mga tao na patay ka na." "Oo. Iyon nga. Alam mo, tanggap ko namang patay na ako! At mukhang yung mga nagmahal sa akin noon, kung minahal nga nila ako, ay namatay na rin. Pero hindi ko na sila kilala, syempre. Pag nand

Kinomfort niya ako sa pamamagitan ng pagtapik sa aking balikat bago siya galit na humarap kay Liam. “Tinutulungan mo ba talaga ang mga hindi mo kaano ano para saktan ang sarili mong asawa at anak?” “Nasaan na ang diagnosis na nagdedeklarang brain dead si Mia? Ipakita ninyo ito sa akin!” Nanginig ang buo kong katawan habang basang basa ako sa malamig kong pawis. Siguradong naturukan na nila ako ng sedative at pilit na napapirma sa form kung hindi lang dumating sa tamang oras si Zac na siyang maglalayo sa akin kay Mia habangbuhay.

Ang tawag nga ika ay “Sister telepathy.” “Sigurado kami,” sagot ni Keira sa wakas. “Pero may isa pa akong kondisyon, at hindi puwedeng tawaran.” “Ano na naman ‘yan?” maingat na tanong ni Blair. “Pag bumalik ka mula sa patay sa sarili mong burol, huwag ‘yung basta ‘Surprise! Buhay pa pala ako!’ na walang build-up. Kailangan may drama. ‘Yung tipong speech tungkol sa hustisya,

I’ll be dead. “Babe... Anong nangyayari?” I am dead!

Did I die because of blood loss? It can be possible because the tree almost dried me up. The intensity of the pain I felt was excruciating. I cannot even question myself why I am dead. It's only a normal consequence when you run out of blood. "You cannot talk because you're not supposed to be here. But you're half way...You have to go back where you came from. Don't comeback here, Alessia. Never comeback here again." Usal ulit ni Mama sa akin at may biglang tumawag na naman at yumanig ang boses nito sa buong kapaligiran

Pinagmasdan ko ang kilos nila, at bago pa sila makaramdam ng kakaiba, kumilos na ako. Isang mabilis na bala ang pinakawalan ko. Tumama ito ng diretso sa ulo ng unang bantay. Sa parehong segundo, bumunot ng kutsilyo si Levi at sinibat ang leeg ng isa pa. Napaluhod ito, at halos wala ng pagkakataon para makasigaw pa. “Dalawa na agad ang dead,” bulong ni Levi. “Marami pang susunod,” sagot ko.

nabulunan si Denver habang nagsasalita. Kalmado kong ikinuwento ang naramdaman ko noon. “Kahit kaunting pag-aalala o malasakit lang sana ang ipinakita mo sa akin sa telepono, baka hindi ako namatay nang dilat ang mga mata. Bago ako pumikit, nakita ko ang langit na puno ng fireworks. Sa mahabang panahon matapos akong mabuhay muli, takot na takot akong makarinig ng tunog ng paputok. Ang kinatatakutan ko ba noon ay ang sakit ng pagkakapatay sa akin, o ang sakit ng pagtataksil mo? Kahit patay na ako, ang kaluluwa ko ay sunod pa rin nang sunod sa’yo dahil hindi ako makabitaw. Galit ako sa’yo, pero mahal din kita. Napakatagal nating nagsama—magkasintahan tayo at pamilya rin. Kaya kahit namatay ako

sabi ni Sia Napakuyom ang kamao ko sa narinig kong iyon. Paano mo nagawa sa 'kin 'to? Nagmakaawa na akong layuan mo si Lucas. ". . .I will only believe you when you're dead. So die, just die Sia. Tutal mag isa ka na rin naman, wala namang pamilyang iiyak sa'yo pag nawala ka. Wala namang dahilan para mabuhay ka pa. Whether you won the world, wala ka namang pamilyang uuwian. So, just put an end to your pitiful life."

“Sa mga araw bago mamatay ang kandilang ito.” Hindi agad nag-make sense ang words. Send me back. Before Caelan died. Umiling ako. “No.” “You haven’t heard the offer.” “I don’t need to. Impossible iyon.” “You’re standing in a hallway full of souls while time is frozen outside,” Death said. “Impossible is no longer your best argument.” Nagsimulang manginig ang kamay ko. “You’re saying kaya mo akong ibalik?” “Yes.” “Before Caelan died?”

Napatawa ako nang mahina at napatingala sa kisame ng stairwell. Nakakatawa na lang talaga ang sitwasyon namin ngayong gabi. Isang babaeng akala naming patay ay biglang bumalik at ngayon ay para kaming dalawang taong hindi alam kung paano haharapin ang mga pagbabagong dala nito. "Of course it's complicated," sagot ko habang muling tumitingin sa kanya. "A woman you thought was dead suddenly came back to life. Kahit sino magugulo."