Talk Back And Your Dead Novels & Stories

“Safe ba ‘yung tawag mo sa ginagawa mo sa kanya?” He shook his head, then muttered, “Bro, you’re a beast. Keep going this way, and hell’s going to feel like home.” West simply smiled, “Then, good thing I’m hard to kill. Some beasts live forever.” France groaned. “God, I hope she kills you first.”

lalong nagtaas din ng tinig. Its just 2weeks from now, looks like she's dead !

natamaan siya ng mga malalaking falling debris galing sa taas yun ang dahilan kung bakit siya namatay. " don't worry i won't let you leave here" bulong ko habang umiiyak. yakap yakap ko ang walang buhay niyang katawan minsan gusto ko nalang makulong sa loob ng loop kahit na bangkay niya nalang ang mayayakap ko mas pipiliin ko yun kaysa mabuhay ng wala siya. " kuya gising, kuya gising" " n-i-c-k"

Parang may bumara sa lalamunan ko. “What do you mean?” Hindi ako makahinga. Ngumiti siya. Mas malalim. Mas nakakabaliw. “You were never meant to survive.” Tumigil ang mundo. “At ngayon—” Huminga siya nang malalim. “…they want you back.” Bago pa kami makapagsalita— bigla siyang natahimik. At saka— bumagsak. Patay. Tahimik ulit.

“Ayoko na sanang hawakan pa ang kasong ito.” Lumunok si Fabian, parang may gustong sabihin— Kinagat niya ang mga labi, nanahimik ng ilang sandali bago nagsalita: “Sabihin mo sa kanya na kailangan matapos ang lahat bago pa ako mamatay. Kapag patay na ako, wala ng ibang pagkakataon.” Nakunot ang noo ni Vince. “Bagong taon pa lang, maaga pa—’wag ka nga magsalita ng ganyan.”

“Mahaba ang araw bukas.” “Oo,” sagot ko. Naglakad siya papunta sa banyo. Bago siya tuluyang pumasok, huminto siya. “Heaven,” tawag niya. “Oo?” sagot ko agad. “Don’t compete with a dead woman,” sabi niya. “You’ll always lose.” Hindi ako nakasagot agad. Pero tumango ako. “Hindi ko balak makipagkumpitensiya sa babaeng matagal ng patay,” sagot ko.

Pagkaraan ng ilang suntok ay malakas na sinipa nito ang punching bag kaya bumigay ang sinasabitan nito sa itaas, diretsong tumalsik iyon sa treadmill kaya nasira iyon. Hinubad nito ang suot nitong gloves at hinagis kung saan. Masama siya nitong tiningnan. "Don't ever mention death like it was nothing. Ako lang ang may karapatang magbanggit ng kanilang kamatayan. Lucas died because of..." Huminto rin ito kaagad at suminghap, napagtantong hindi dapat nito sinabi iyon. "I'm sorry."

At yang bagay na iyan ang nakakapagpalala sa takot at kaba ko ngayon. "And now, listen to me or else..." he smirk that makes my hair up. "...your dead." Fvcking fvck!

anas ko sabay sakal sa kan'yang nerd s'ya. Pero isa lang alam ko ngayon. Bukas. We are DEAD.

“That's his name. Walang sinuman ang dapat bumanggit no’n. Sa oras na sabihin namin ito… hindi pa man natatapos banggitin ang buong code ay sasabog na ang katawan namin dahil sa explosive device na nasa loob ng katawan namin” Napaisip naman ako ng malalim. Ang sabi ni Bakbak ay hindi niya masyadong me-memorya dahil ibang lengguwahe ito. La morte? It means death. “Pero kahit hindi ako magsalita ay papatayin niyo rin lang naman ako,” dagdag nito. “Give me a piece of paper and a pen.”