Tambay As A Friend Novels & Stories

Tumango ako. "You know, what, Princess? You're so brave. You let go of the person that you love for his happiness. Don't worry, I will make Jay happy. I hope you'll find another man that who can love you to the fullest." I gave her a smile. "Sorry for what I did yesterday." "It's okay," I said. "Can you be my friend?" She asked. Sino ba naman ako para tumanggi? Pumayag akong maging kaibigan niya, wala naman sigurong mawawala ‘pag nakipagkaibigan ako.

“K-kahit sa akin?” I bit my lower lip. “I’m sorry.” Tumango siya at pinahiran ang luha. She smiled a little yet her eyes were sad. “Okay lang. Maybe I am everyone’s friend, but never the “best” friend. I wasn’t anyone’s favorite. Nakakalungkot, alam mo ba ‘yon? Kaunti na nga lang ‘yong kaibigan ko pero parang hindi pa ‘ko pinagkakatiwalaan. But it’s okay. Ganito siguro talaga kapag tumatanda na. Unti-unting nababawasan ang kaibigan.”

pampalubag n'ya ng loob sa kaibigan. "Yeah! Pero baka matagalan pa Amber, mami- miss kita. Alam mo na sa maikling panahon na nakilala at nakasama kita ang gaan ng loob ko sayo. I found a friend and a sister sa kataohan mo. At salamat dahil hindi mo ako itinuring na iba," malungkot na sabi ni Maxine sa kan'ya.

“Tyaka mag best friend ang mga mommy natin. Siguradong matutuwa sila sa oras na malaman nilang magiging mag best friend na ‘rin tayong anim.” Sunod sunod na tumango ang mga ito sa sinabi ni Stella pwera lang kay Deimos. Sandali pang napatingin si Frey dito na tila nag aalangan. “Don’t be scared at me. Ganito lang ako pero tinuturing na kitang kapatid namin,” Nagulat siya ng bigla itong magsalita. “Tama si kuya Deimos! Tahimik lang talaga siya pero mabait ‘yan!” panimula ni Amber na sinundan naman ng iba pa nilang kapatid.

Tumango sila kahit labag sa kalooban. “Oo nga. Sumama kayo sa amin. Alam mo Kira, konti lang ang friends ko, pwede ba tayong maging magkaibigan?” “Sure,” anitong tila inipit na ipis ang boses. “Jas, napakabait nitong misis ko. Mainam na maging friends kayo.” “Nagpupunta ka ba sa gym? Nakakainggit at toned ang katawan mo,” ani Jasmine.

Kahit saang lugar na lang kasi ito dalhin hindi ito nauubusan ng kaibigan. "You're being mean na naman stepson! I just missed this friend of mine, okay?" Binato siya nito ng tissue box na nasalo niya naman. Tsk! Namemorya pa ba ng babaeng ito ang pangalan ng mga kaibigan nito? Pwede na kasing tumakbong Mayor itong si Samantha dahil sa dami ng kakilala.

wika ko Naman habang nakangiti. Tumango Naman Siya sakin. " Okay, hmm by the way I want you, to become your friends" wika naman Niya sakin. " Okay, friends!" Sambit ko Naman. Pero Hindi ko gusto maging kaibigan to, Siya Yung nag wasak ng perlas ng silangan ko tapos Ngayon friends na kami ito ba Ang tinatawag nila na friends with benefits? Inabot Niya naman Ang kamay ko at nag shake hands Naman kami.

tanong niya. “Trixie is a friend at Ambassadress siya ng kumpanya natin.” “Nagtaka lang kasi ako kasi hinalikan ka niya sa harap ko.” “So you're jealous?” Tumango ako ng bahagya but he grabbed me and hugged me. Ramdam ko ang pagkabuhay ng ari niya ng tumama ito sa pagitan ko. Nilukob naman ng init ang katawan ko. Ang bilis magreact ng katawan ko pagdating sa kanya.

nagsabay pa ang paalam namin sa bata. Mainit na tingin na naman ang binato namin sa isa't-isa, paglabas nila, Gwin. Talagang hindi kami inawat ng kaibigan naming 'yon na hindi ko maintindihan kung bakit iba ang ang pakikitungo niya sa akin, kay sa dito kay Tonyo. Kami ang mag-best Friend. Kami ang daig pa sa magkapatid ang turingan. Bakit mas maayos ang pakitungo niya kay Tonyo na siyang sumira ng buhay niya?

Pasalampak siyang naupo sa beige na sofa, sinipa ang suot na ballet slippers. Naisip ni Amber na kausapin sana si Conrad tungkol sa kanyang problema. Mukhang game naman ang lalaki at nasa 90% ang chance na papayag ito na magpanggap na boyfriend niya. Pero bigla ring nagbago ang kanyang isip. There was someching about Conrad that didn't quite measure up to her aunt's standards, at least. Hindi makukumbinsi si Tita Kelly na in love siya kay Conrad. Maybe he was too nice... too friendly... too pleasant. whatever. There was just something.