Tang Yan Novels & Stories

"Sir, are you waiting for someone?" "I'm here to pick up my wife." Tiningnan siya ni River. "My surname is Tan, and my wife's name is Nixie Montero." "Oh, kayo pala si Mr. Tan!" Agad na sabi ng receptionist. "Palabas na po si Mrs. Tan matapos ang klase niya. Mr. Tan, pwede po kayong maupo muna rito para maghintay sandali." "Thank you."

tumango tango naman sya "yes so plsss pumayag ka na" nagpuppy eyes naman sya wala naman akong nagawa kundi ang tumango nagtatalon naman sya sa tuwa as if naman may magagawa ako para talaga syang teenager hmm matagal tagal narin pala akong hindi nakakapag mall noh

derektang tanong niya sa kaibigan. "Umh.. pansamantala lang sana iyun pero nagtrabaho na rin ako sa kanila!" paglilinaw na tugon naman ni Yanie habang pinagmamasdan siya nito kung paano hithitin ang may sinding sigarilyo at ibuga ang usok nito. "Kaya pala magkakilala kayong dalawa! Sinasabi ko na nga ba at mayroong kayong koneksyon ni Taehyung!" diin pang sabi niya at inapakan na ang upos.

Sige iho Good luck. Thank you Sir. ———— Ayan na siya Dalian mo bilis! “Heto na huwag kang magulo” Habang naglalakad si Zhan bigla na lang may Tumakip sa mukha niya ng panyo pagkatapos nito masinghap ang nasa panyo unti-unti siyang nawalan ng Malay... “Ayos!”— Hade

Tang-ina! Pinasadahan ko ng tingin ang napakagandang alindog nito. Lalo na ang maumbok nitong pwétan na talaga namang kaysarap ikiskis doon itong si Manoy ko na ngayo'y naninigas na naman. Fúck! Mukhang kailangan kong pumasok sa banyo para magsarili na naman. Tang-ínáng kalib0gan naman talagang meron ako. Bullshît!

“Ayon sa patakaran rito, maaari kang humiling ng isang bagay. Basta kaya kong gawin, pagbibigyan kita.” Mabilis ang tibok ng puso ng matanda. Ito na ang pagkakataong hinihintay niya. “Hindi ko pa alam kung ano ang hihilingin ko,” sabi niya. “Tatawagan kita kapag nakapagdesisyon na ako.” Tumaas ang kilay ng lalaki. “Sigurado ka? Baka bukas hindi ko na ito kilalanin.” “Kikilanin mo,” diretso niyang sagot. “Dahil ikaw si Chang Tan, ang pinaka maaasahan pagdating sa salita sa ilalim ng mundo ng Baguio.”

Para mapaniwala ko si Grapes na hindi ako mayaman at simpleng tao lang ako kagaya niya. Nakita ko siyang mag-isang nakaupo sa bar counter. Tila may hinihintay kaya lumapit ako. “Hi…” saad ko habang umuupo sa tabi niya. Napa-smirk siya, “Ikaw ba si Tanggol? kuhang-kuha mo porma eh.” “Sinong Tanggol?” napakunot ang noo ko, sino iyon? “Ano ka ba? yung sikat na sikat na TV show! si Tanggol sa ‘Ang probinsyano’

"Ano ang nangyayari? Bakit ka lumipat ng upuan?" “Si Tan ay nilalamig at masama ang pakiramdam. She's car sick,” paliwanag ni Tiffany. “Hayaan mo siyang maupo sa harap. Hindi mahalaga kung sino ang maupo sa harap. Napakaluwang ng upuan sa likuran para sa akin. Simulan ang pagmamaneho. Sobrang lakas ng ulan nitong mga nakaraang araw, nakakainis. Bakit hindi na lang tayo magkaroon ng malakas na buhos ng ulan at matapos ito? Sa halip, patuloy tayong umaambon. Sobrang siksik. Kakababa ko lang ng sasakyan at basang-basa na ang buhok ko…”

Tangina. Tama. Siya iyong dalagang babae na nakita ko sa family picture sa tarpulin na iyon sa munisipyo ng Manila. Anak siya ng mayor na hindi ko malilimutan, si Mayor Khalix Dadonza, ang lalaking nagpakaladkad sa akin palabas ng munisipyo noon at sinabihan pa akong wala akong mararating sa buhay. Kung may isang tao sa mundong ito na gusto kong makitang nahihirapan, iyon ay walang iba kundi siya. First time kong maranasan sa buong buhay ko iyon. Pero ngayong nakatayo sa harapan ko ang anak niya, na kahit malaki na ang pinagbago, kilalang-kilala ko pa rin kasi talagang tinandaan ko ang mga mukha nila. Ngayon, hmmm, tumangkad na siya at naging sexy na.

tanong ko agad, medyo naiirita, kahit alam kong may punto siya. “Kilala nga si Sir Tan, ’di ba? Ang pangalan niya ay parang ID ng matatawag. Brand na siya, bro. Hindi papayag si Yohan na hindi matuloy ang pagju-judge niya dahil malaking panghatak ’yon ng viewers at contestants. Sayang ang hype kung tatanggalin siya.”