Teaching Philosophy Quotes Novels & Stories

Hindi ko na napigilan ang lungkot, sakit, at galit sa mga taong makikitid ang pag-iisip. “Don’t worry, Faith,” sagot niya, ramdam ko ang sinseridad sa kanyang boses. “Nagawan ko na 'yan ng paraan. Hindi ko hahayaang mawala sa’yo ang passion mo. I know you love teaching. You love your job. And you need a job.”

I can't handle the shame especially that I'm dragging down my family name. "This might affect your teaching," anas ni Avy na inilingan ko. "This will affect my social life and the way people treat me, but not my teaching. I'm the teacher, and the teaching comes and depends on me myself. I'll feed them knowledge, and it's up to them if they'll swallow it or spit it just because of this nonsense issue," lintana ko na ikinangiti ni Avy. "I really like your strong will," komento nito kaya napangiti na rin ako.

Hindi siya nakakaboring na kausap, he also know how to drive the convo we have. "Minsan nakakainis syempre. Ikaw ba naman magtuturo sa unahan while your students are not listening and just doing some useless things..." he answered when I asked him what he feels like a teacher. I laughed a bit "Buti hindi ka sumisigaw kapag naiinis ka..." I added.

wala sa sarili kong wika. Zaro took a deep breath. Somehow, he looked more pacified now. "Hero and villain, we're always in between," he answered vaguely. "But sometimes, people need to choose..." Mas lalo kong hindi naintindihan kaya napakurap ako nang ilang beses. "If you want to educate someone, try to be simpler next time, Senyorito." "And you're to educate me?" he fired back unbelievingly. Bahagyang napaawang ang labi ko. Maging ako man ay nabigla sa sariling sinabi, hindi ko na iyon binawi pa. I just bowed and then without a warning, a yawn escaped from my mouth.

"Hindi ko naman kailangan ng boyfriend, eh. Ang kailangan ko, mahanap kung ano ba talaga 'yung purpose ko sa mundong 'to. Pag nahanap ko na ang sagot, do'n lang ako magiging sobrang masaya." Napailing na lamang siya at saka ako ginabayan sa pag-upo. "You are doing great with teaching, do you know that?" "I can't say I do, but my past students used to love me. I guess?" "I want to say sayang, but it might make you feel bad. It's just rational to quit a job that doesn't bring out the best in you, nor does make you question life even more." That's Kelvin for you. Someone who doesn't judge too quick, and would go all the way to understand your situation. A person who gives an advice without maki

Nagsimula ng maglakad si Driskel papunta sa upuan niya ngunit ang mga mata nito naka-focus sa akin na para bang da-dalawa lang kaming narito sa loob ng classroom. “How about you Driskel? What is your philosophy in your life?” Pagtatanong kay Driskel ni Professor Carmelia habang nakatingin ito sa pwesto ni Driskel. Hindi na ako lumingon pa sa kanya sapagkat makikita ko lamang ang babaeng chararat na nasa aking likuran. “Ahmm Life is like riding a bicycle. To keep your balance, you must keep moving, by Mr. Albert Einstein. “ Wika nito kay Professor Carmelia habang diretso lang akong nakatingin kay Professor Carmelia.

He is a motivator. "You are not a product of your circumstances," dagdag pa niya. Parang gusto kong pumalakpak. Masuwerte ang magiging asawa nito kung sakali man. Maganda at malayo ang pananaw niya. Hindi lang siya nagtuturo sa estudyante, binabago niya ang isipan at layunin ng bawat isa. Pagtapos niyang magsalita ay bumalik na siya sa pagturo. Nakatalikod at nagsusulat sa white board. Tahimik lang ang buong klase. Natauhan yata sila sa sinabi ni Sir.

"Ate Margaret, hindi pa naman huli ang lahat para sa pangarap mo. Katulad ko, patuloy ko pa ring tinutupad ang pangarap kong makapagtapos ng pag-aaral. Iyon ang bagay na hindi p'wedeng manakaw ng kahit sinuman." "Tama ka, Karadine, hindi pa nga siguro huli ang lahat para sa akin. Dahil magiging magaling na teacher pa ako balang araw!" malakas na paninindigan nito sa sarili na hindi niya naman naiwasang mapangiti.

May hawak itong clipboard, at nakasuot pa rin ng parehong formal attire, pero mas kalmado na ang kilos. “Mrs. Almonte. May I?” tanong nito. “Of course,” sagot niya, medyo nabigla. “I just finished my fourth interview with faculty. Marami akong narinig tungkol sa teaching methods mo. Gusto ko lang itanong... bakit ka pa rin nagtuturo?” Hindi niya agad nasagot. Huminga siya nang malalim. “Because kahit anong gulo ang dumaan, teaching has always been the one place I felt real. Hindi bilang asawa ng kung sino. Hindi bilang subject ng tsismis. Just me.”