Teaching Philosophy Quotes Novels & Stories

“Marami pa rin tayong estudyante dito kahit walang moral! "Ang mga mag aaral ngayon ay hindi ganap na hindi magagapi, ngunit maaari nilang palakasin ang kanilang mga katawan!” “Ibinuhos namin ang aming isip at kaluluwa sa pagtuturo sa mga estudyante! Wala kang karapatang punahin ang aming mga kakayahan at tagumpay!” Isang malamig na ngiti ang pinakawalan ng matipunong instructor.

Ngunit nang tumigil ito at humarap sa amin ay tila nasabik ako sa kanyang ituturo. “Oh ano pang ginagawa ninyo riyan? Sumunod na kayo sa akin.” Ngumiti ito at pumamewang. “Didn’t I tell you that I am not a woman of textbook? I do want to teach my students through experience! Kaya lets go!” Talon pa nitong aya sa amin na buong sabik naming ikinatayong lahat. Mga oras ng buhay namin na inakala naming kasiya-siya. Ngunit ang matutunan pala ang bagay na ito ay isang pagdurusa.

tanong ko sa kanya. “Hindi ko alam ang sinasabi mo?” patuloy pa rin talaga siya sa pagdeny kahit pa huling-huli na siya. “Hindi mo talaga alam dahil sinungaling ka. Iba ang tinuturo mo sa anak ko. Gawain ba ng matinong teacher ang panghimasukan ang personal na buhay ng student niya? Ano ba ang tingin mo sa akin, tanga? I’m so disappointed in you,” galit na sabi ko sa kanya.

She even felt bad for talking shít about the déad old man. "Actually, dahil sa ginawa mo, doon nakaisip ng plano ang mommy mo." She pouted. Napaka-illiterate ng dating niya roon. Para siyang nakikipag-away na tambay sa kanto. She was a teacher! "People believe what they want to believe, but still, people will swarm where they think they're safe."

O hindi lang talaga siya magaling na teacher? "Ayaw mong magseryoso sa pag-aaral," nakasimangot niyang sabi. "Kung ano-ano ang iniisip mo." Pinaglaruan ko ang mga daliri ko. Tinablan tuloy ako ng hiya. "Ganito na lang. Sa bawat maling sagot mo, may matatanggap kang parusa." "Craig!" Nakakatakot talaga siyang teacher. "Magseryoso ka kasi..."

Tumungin ito ng malalim sa estudyanteng maghampas sana sa kaniya ng niya. Muli pang nagsalita si Zhaine. " Ito pagkakatandaan ninyo. Mga duwag lang ang may hawak ng ganito. Bakit, para ipanakot sa akin o sinusubukan ninyo ako. P'wede naman, kung gusto n'yo magkasubukan tayo. Handa ako. Hindi ako easy na teacher para mapasunod ninyo't mapaalis sa classroom na ito. So, Shall we start our lessons?" –sabi nito, bumalik na sa blackboard para umpisahan ang lesson nila.

“Hmm, oo. Pero kita naman, ikaw ‘yung may malaking ambag. Ang bilis mo mag-solve kanina. Kahit ‘yung ibang guro, humanga.” Namula nang bahagya si Syrel, bahagyang yumuko. “Ah… talaga po?” “Oo naman,” sagot niya, sabay tawa nang mahina. “Sabi nga nung isang teacher, ‘yung estudyanteng tahimik daw, siya pa ‘yung magaling.’”

He helps me in life, financially, works, and emotionally; he is emotionally intelligent. “Just like Robert Kayosaki said, education teaches people to become employees, not employers. I’ll teach our future kids to become employers - how to make money work for them.” “Eh, bakit ikaw nag ta-trabaho ka lang naman,” sabi ko sa kanya at pinanood ko siya uminom ng kape. Parang mas masarap ang sa kanya kesa sa akin. Dapat yata kape na lang din ang inorder ko.

Bumigat ang paghinga ko at nabuhay na ang pagnanasa ko. “Hindi ka magiging istorbo sa akin, Mhie. I love teaching you new things.“ Hingal na anas ni Eliot sa pagitan ng pagsus0 at pagsipsíp ng salitan sa dalawa kong dibdib. Kinagat ko ng madiin ang labi ko. Hindi ko pa nakukuha ang pakay ko kaya hindi ako magpadala.

Pinag-assign kami ng instructor ng essay tungkol sa “The Person Who Changed Me.” Napatigil ako. Sa dami ng puwedeng isulat, isa lang ang lumabas sa isip ko. Pero hindi ko naisulat ang pangalan niya. Sinulat ko lang: > He taught me that love isn’t about winning. It’s about surviving what remains when everything else breaks. At pagkatapos kong tapusin ‘yon, parang nakahinga ako ng mas malalim kaysa dati. Pag-uwi ko, naglakad ako sa may forest trail sa likod ng bahay ni Tita.