Teaching Philosophy Quotes Novels & Stories

Ngunit nang tumigil ito at humarap sa amin ay tila nasabik ako sa kanyang ituturo. “Oh ano pang ginagawa ninyo riyan? Sumunod na kayo sa akin.” Ngumiti ito at pumamewang. “Didn’t I tell you that I am not a woman of textbook? I do want to teach my students through experience! Kaya lets go!” Talon pa nitong aya sa amin na buong sabik naming ikinatayong lahat. Mga oras ng buhay namin na inakala naming kasiya-siya. Ngunit ang matutunan pala ang bagay na ito ay isang pagdurusa.

tanong ko sa kanya. “Hindi ko alam ang sinasabi mo?” patuloy pa rin talaga siya sa pagdeny kahit pa huling-huli na siya. “Hindi mo talaga alam dahil sinungaling ka. Iba ang tinuturo mo sa anak ko. Gawain ba ng matinong teacher ang panghimasukan ang personal na buhay ng student niya? Ano ba ang tingin mo sa akin, tanga? I’m so disappointed in you,” galit na sabi ko sa kanya.

sagot niya. Napangiwi ako. What the fuck is wrong with this girl? Bakit kailangan niya pang sabihin ito sa akin? "Buti ka pa may iPad galing sa sugar daddy mo. Mukhang magaling kang mang-uto, ha?" I was about to defend myself pero dumating agad ang teacher namin sa Philosophy. We have a little introduce yourself tapos binigay sa amin ang mga lessons namin for the whole sem, at ang ilang requirements.

She even felt bad for talking shít about the déad old man. "Actually, dahil sa ginawa mo, doon nakaisip ng plano ang mommy mo." She pouted. Napaka-illiterate ng dating niya roon. Para siyang nakikipag-away na tambay sa kanto. She was a teacher! "People believe what they want to believe, but still, people will swarm where they think they're safe."

O hindi lang talaga siya magaling na teacher? "Ayaw mong magseryoso sa pag-aaral," nakasimangot niyang sabi. "Kung ano-ano ang iniisip mo." Pinaglaruan ko ang mga daliri ko. Tinablan tuloy ako ng hiya. "Ganito na lang. Sa bawat maling sagot mo, may matatanggap kang parusa." "Craig!" Nakakatakot talaga siyang teacher. "Magseryoso ka kasi..."

Bumigat ang paghinga ko at nabuhay na ang pagnanasa ko. “Hindi ka magiging istorbo sa akin, Mhie. I love teaching you new things.“ Hingal na anas ni Eliot sa pagitan ng pagsus0 at pagsipsíp ng salitan sa dalawa kong dibdib. Kinagat ko ng madiin ang labi ko. Hindi ko pa nakukuha ang pakay ko kaya hindi ako magpadala.

Walang tao rito kundi ako kaya pinakawalan ko na ang kanina ko pang pinipigilang pag-iyak. Bigla kong naalala ang sinabi niya…. “I love teaching pero may mas importante akong dahilan.” Kaya pala, dahil dumating na yung hinihintay niya. Umuwi lang ito nang bansa, Nakalimutan na agad ni Gray lahat ng pangarap niya.

Velasquez kaya siguro hindi pa niya ako kilala at handa naman akong magpakilala. “W—what?!” galit niyang sagot sa akin. “Well, puro talambuhay ang sinasabi mo at hindi yung mismong lesson,” Napapangiti naman ang iba kong kaklase sa walang gana kong sagot. “So, ano ang inaasahan mo sa Philosophy?” Tinaas ko muna yung paa ko sa bakanteng upuan. “inaasahan kong may matutunan ako dito kaso mukhang wala dahil sa’yo,”

si Sam. "Oo, I really love teaching here kaya heto at nagtuturo pa rin ako rito. Grabe, bigla ko tuloy naisip na ang tanda ko na pala. Kapwa-guro ko na rin ang dating makukulit kong estudyante," biro niya pa at lumingon sa akin. Mabilis kong iniwas ang tingin ko at huminga nang malalim. This isn't the time para maging duwag ka, Ginnie. Kung kaya niyang umarte na parang maayos lang ang lahat, dapat kaya mo rin.

Nang ako na ang tinawag, huminga ako nang malalim at sinabi. “For me, success is defined by transformation. It’s not about what you own, but what you’ve changed in yourself, and in others. True leadership heals, it doesn’t conquer.” Tahimik ang lahat. Tumingin ako sa screen at nakita kong nakangiti ang professor. “That’s beautifully said, Amanda. Education isn’t just learning; it’s rediscovering who you are.” At doon ko naramdaman na hindi ko lang natapos ang kurso bagkus natagpuan ko ulit ang sarili kong tinig.