Teaching Philosophy Quotes Novels & Stories

Pero nagsalita rin ako ulit. "Ang totoo... natutunan ko ring mahalin ang pagtuturo. Hindi ko ginamit ang klase para manipulahin kayo. Lalo na si Quice. Wala siyang alam sa lahat ng ito hanggang sa huli. At kung meron akong dapat panagutan, tanggap ko. Pero sana… sana bigyan n’yo ako ng pagkakataon na itama ang pagkakamali ko, kahit hindi bilang guro, kundi bilang tao."

Aray ah tinamaan ako, minsan ganyan ako eh pero kahit pa minadali ang gawain ay maganda ang gawa ko, ‘di kasi ako bobo may katamarang taglay nga lang minsan. “As my previous profesor, what do you think is your first and second job?” random na tanong ko habang naghi-highlight ng lectures sa Asian studies. “The first job of a teacher is to make students fall in love with the subject and the second is to make them a better person because education is not just about teaching theories and giving exams, it’s not about academics all the time..” “Tama na sana eh, kaso mali ka sa pangalawa,” tugon ko habang dinidikit ang sticky note sa taas ng pahina ng binabasa ko.

Sinusubok talaga ang pagiging ulirang guro niya. Ilang araw nang absent ang isa sa kaniyang estudyante. Hindi sumasagot sa tawag at hindi rin nagre-reply sa messages niya. At bilang adviser ay hindi siya mapakali. Kilala niya ang mga estudyante niya at ramdam niyang may problema ang bata. Kaya heto siya ngayon, tinutupad ang saying na “My Teacher, My Hero”. Kahit sinusubok ng panahon ay pinilit pa rin niyang puntahan ang address na nasa student records.

Nakita ko ang malalaking butil ng luha ko na nahulog sa semento. "For goodness sake wipe your tears. I'm a teacher in this university Miss. I'm trying my best to be a good example to my students, but because of you napapahiya ako sa mga studyante ko. Ngayon umiiyak ka? Anong gusto mong isipin ng mga estudyante ko ha? Ilang beses ko ba kailangan sabihin sa yong tigilan mo ang pagpunta dito? Tigilan mo ang pangungulit sa akin. Bakit ba di ka nakakaintindi?"

Hindi ko na napigilan ang lungkot, sakit, at galit sa mga taong makikitid ang pag-iisip. “Don’t worry, Faith,” sagot niya, ramdam ko ang sinseridad sa kanyang boses. “Nagawan ko na 'yan ng paraan. Hindi ko hahayaang mawala sa’yo ang passion mo. I know you love teaching. You love your job. And you need a job.”

“Pero hindi naman ako ang dapat magdesisyon tungkol doon. Sorry na kailangan mong maranasan lahat ng ‘yan.” “Okay lang. Tinanggap ko na. At saka, hindi mo matutulungan ang taong ayaw magpatulong.” Matagal niya akong tiningnan. “You know, para sa edad mo, ang mature mong mag-isip.” Napangiti ako. “Tinuruan ako ng pinakamagaling na teacher.” “Sinong teacher?” “Ang buhay.” Napatawa siya. “Fair enough.” Saglit siyang natahimik bago muling nagsalita.

Hindi siya nakakaboring na kausap, he also know how to drive the convo we have. "Minsan nakakainis syempre. Ikaw ba naman magtuturo sa unahan while your students are not listening and just doing some useless things..." he answered when I asked him what he feels like a teacher. I laughed a bit "Buti hindi ka sumisigaw kapag naiinis ka..." I added.

wala sa sarili kong wika. Zaro took a deep breath. Somehow, he looked more pacified now. "Hero and villain, we're always in between," he answered vaguely. "But sometimes, people need to choose..." Mas lalo kong hindi naintindihan kaya napakurap ako nang ilang beses. "If you want to educate someone, try to be simpler next time, Senyorito." "And you're to educate me?" he fired back unbelievingly. Bahagyang napaawang ang labi ko. Maging ako man ay nabigla sa sariling sinabi, hindi ko na iyon binawi pa. I just bowed and then without a warning, a yawn escaped from my mouth.

"Hindi ko naman kailangan ng boyfriend, eh. Ang kailangan ko, mahanap kung ano ba talaga 'yung purpose ko sa mundong 'to. Pag nahanap ko na ang sagot, do'n lang ako magiging sobrang masaya." Napailing na lamang siya at saka ako ginabayan sa pag-upo. "You are doing great with teaching, do you know that?" "I can't say I do, but my past students used to love me. I guess?" "I want to say sayang, but it might make you feel bad. It's just rational to quit a job that doesn't bring out the best in you, nor does make you question life even more." That's Kelvin for you. Someone who doesn't judge too quick, and would go all the way to understand your situation. A person who gives an advice without maki

Nagsimula ng maglakad si Driskel papunta sa upuan niya ngunit ang mga mata nito naka-focus sa akin na para bang da-dalawa lang kaming narito sa loob ng classroom. “How about you Driskel? What is your philosophy in your life?” Pagtatanong kay Driskel ni Professor Carmelia habang nakatingin ito sa pwesto ni Driskel. Hindi na ako lumingon pa sa kanya sapagkat makikita ko lamang ang babaeng chararat na nasa aking likuran. “Ahmm Life is like riding a bicycle. To keep your balance, you must keep moving, by Mr. Albert Einstein. “ Wika nito kay Professor Carmelia habang diretso lang akong nakatingin kay Professor Carmelia.