The Attic Novels & Stories

PUMUNTA SI ATTICUS sa lumang penthouse ni Gabe. Hindi niya namalayan na dinala na siya doon ng kanyang mga paa kung kaya naman wala na siyang choice kundi ang pumasok siya sa loob noon para tingnan kung umuuwi man lang ba doon ang babae. Ang lahat ng gamit ay katulad pa rin ng dating pwesto. Walang nagbago. Walang nagalaw. Mukhang hindi pa man lang doon napapadpad ang babae magmula ng umuwi ng bansa si Gabe. Atticus sat alone in the living room, a single light on, looking lonely. Kalaunan, hindi na niya natiis pa ang kalungkutan niya kaya naman ay nagpasya siyang magluto. Gutom na rin siya at kanina pa nagrereklamo ang patuloy kumakalam na sikmura.

Fast Forward to 30 years. Present-day... “BUTI AT PINAYAGAN KA NI TITA KEN na gamitin ang attic para gawing art studio mo?” tanong ng katorse anyos na si Genevi, habang tinutulungan ang kaibigang si Freya sa pagbubuhat ng mga gamit mula sa attic room ng bahay ng mga ito. They were moving out some boxes and furniture to tidy up the room. Ang mga boxes ay puno ng alikabok sa tagal na hindi nagalaw, at ang mga sirang furniture ay magagaan lang naman kaya sila na rin ang naglabas.

Basta laging humahanap ng paraan si Odette para ikulong si Cairan noon dahil inis na inis sya sa binata. Ang attic ng mga Funtaveria nayon ay ginawa nilang bodega, wala etong kabinta-bintana at wala manlang ilaw dahil bihira etong pinupuntahan at bihira din itong nalilinisan nang mga maid. Kaya naman pag nakasara ang pinto ay sobrang dilim nang kwartong iyon halos wala ka nang makikita, may pagkamaalikabok din dahil hindi nalilinisan.

There's also a four doors and some different kinds of gun everywhere. "This is where it all started," Auntie says while staring at the whole room. Hindi ako makapaniwalang titig na titig sa mga nagtataasang bundok ng ginto't mga alahas. Samantalang bawat dingding naman ay puno ng mga nakasabit na mga uri ng baril. This room looks like an attic, but not an ordinary attic. "Our ancestors first found this mysterious place, it was full of golds, and it was a laboratory back there."

Hindi niya tuloy maiwasan na magtaka kung magkatulad sila. “Maraming salamat po talaga, Señorita... ” Maghapong hindi nasilayan o makita man lang ang anino ni Atticus sa buong mansion. Hindi niya nakitang umapak man lang sa labas ng kwarto niya ito.

Pagkatapos no’n, tahimik siyang umakyat ng hagdan. Si Jenson ay hindi nag-iisa na nababalisa tungkol sa sikreto sa likod ng attic, dahil pati rin si Rose. Sino ang babae sa attic? ... Dahil ang Fragrant Vessel Cout ay binuo nang sinusunod ang katangian ng magkakahalong arkitektura, ang mga silid nito ay masalimuot at natural na madilim. Binubuksan ang pinto sa harap ng handrail, pumasok si Rose sa silid at isinara ang pinto sa likod niya.

“Nasa kuwarto lang ako.” “Gaano na katagal?” usisa ni Atlas. Napaisip si Atticus sandali habang nakatingin siya sa kisame. “Ilang araw na rin.” Nanlaki ang mga mata ni Atlas. “Ilang araw?!” Bahagyang tumango si Atticus. “Oo.” Tahimik siyang napatingin sa stuffed toy na hawak niya. “Minsan lumalabas ako sa balcony… pero sa loob lang talaga ako ng kuwarto.”

Dumiretso kami sa ikalawang palapag ng bahay at sa dulo ng pasilyo ay may kung ano siyang pinihit sa dingidng mayamaya pa ay may hidden stairs na sumulpot mula sa ceiling. “Wow…” hindi napigilang bulalas ko at tumuloy sa pag-akyat sa hagdanan. Lalo pa akong namangha nang makita ang loob ng attic. Bumulaga sa ‘kin ang soundproof panels na binalutan ng black walnut wood habang may recessed LED lights na nakatago sa gilid ng mga beam na naglalabas ng gintong liwanag na parang nasa sinehan, at may mga fiber-optic lights sa kisame na kumikislap na parang mga bituin sa gabi.

Tipid akong ngumiti at didiretso sana sa attic nang pigilan ako ni Manang Rose. "Ay, pansamantalang diyan muna ako matutulog sa attic. Babalik naman tayo sa mansion kapag natapos na ang renovation. Diyan ka din ba natutulog?" "Hindi PO. Sa kakambal ko po iyon." Nag-peke ako ng ngiti.

i want to take them out of her eyes so badly! "For the last time, Akari. Stop questioning me. I'm tired." Tumalikod ako sa kaniya at nag sinulang nag martsa papunta sa kwarto ko. I love my room. It's my only comfort place in this world. Buti na lang at may attic kami. My room used to be an Attic. But because I want it so bad, I made a decision to live my life inside my attic room. Far away from my family. Sino ba ang mag tatangkang gumamit ng ladder na hindi mo alan kung kelan masisira? That's why no one dare to enter my room. I have a mini fridge with bathroom and with a mini kitchen and everything I need to live my life is already inside my attic bedroom.