Novel & Cerita The Cat In The Hat

“Talaga po? Puwede po ba akong mamili?” “Oo naman, hija.” Nagsimula akong tumingin sa mga paninda niyang headband at mga accesory gaya ng kuwintas at hikaw. Bigla ko na lamang nakita ang isang headband na may disenyong cat ears.Kinuha ko iyon saka isinuot bago ako tumingin kay Vincent. “Bagay ba?” “You look like a beautiful cat woman ready to bite and scratch me anytime. I feel horny just thinking about that.”

Ngunit biglang may pusa na lumabas sa kusina, sandali tuloy kaming nagkatitigan ng isang matabang pusa, mabalbon rin ito. I hate cats. I really hate cats, they make me sneeze and they always startle me. Bumuntong hininga ako tsaka ko tinakasan yung pusa nang dumikit sa akin, I just need to feed him right? The question is, babae ba ‘to o lalake? Ngumuso ako tsaka ko kinuha ang cat food and wet food tsaka ko nilagay sa kainan niya. Lumapit siya kaagad ng mabilis dahilan para mapatakbo ako papalayo.

"Pero bakit sabi, pussy cat, pussy cat doon sa book ng bata?" Tawa siya nang tawa. "Patayin ko na ang ilaw. Maghubad ka na. Maligo na tayo." Naghubad na ako. Pero syempre iniwan ko ang panty ko. Iyong luma ko pa palang panty itong suot ko. May butas sa puwet. Nakakahiya kapag nakita niya. Laitero pa man din 'tong lalake na 'to.

Nag pilit ng isang nakaka lokong ngiti si Kitana sa binata saka tila hindi pa nakontento sa malalim na halik na kanilang pinagsaluhan at nagawa niya pang titigan ito sa mga mata kasabay ng marahan niyang pag lalaro sa leeg nito. “I am not called a cat burglar for nothing, Harrington.” Masuyo at puno ng pang-aakit niyang bulong sa puno ng tenga ng lalaki saka buong lakas niya itong hinila palapit at walang pag dadalawang isip niya itong tinuhod, hindi pa siya nakontento at isa pang malakas na pag apak sa paa ang ginawa niya at sinadya pang itama ang matulis niyang takong doon.

Hindi ako babaing nakukuha lang sa sweet nothings at ilang pirasong text na nagsasabing mahal kita, hindi ako mabubuhay ng wala ka. Katangahan. “Hindi rin ako nakikinig sa paliwanag ng iba pero may isang bagay ka na wala sila,” seryoso ako na gusto ko siyang tapusin agad kaya ngumisi ako sa kanya. Inunahan niya ang iniisip ko. “Isa lang daw ang kahinaan mo, sabi ni Cat. Pamilya. Kung ganon,” itinulak niya palayo ang kutsilyo gamit ang loob ng palad at nilampasan ako, sumandal sa balustrahe nakatitig sa akin, “...itinuturing mo pala akong kapamilya dahil lang sa dalawang beses nating pagkikita.” May dinudukot siya sa tagiliran niya kaya alerto ako kung sisibatin ko siya ng kutsilyo sa tapat n

Nanlamig si Eiden. Maya-maya pa, may kakaibang ingay na nanggaling sa likod ng sofa. Mula sa likod ng malaking unan, dahan-dahang lumabas ang ulo ng paboritong pusa ni Donya Felomina na si Sir Paws, isang mamahaling Persian cat na may suot na maliit na bowtie at maliit na party hat.

Sumilay ang ngisi sa mga labi niya ng marinig ang sagot ko. Saglit akong humugot ng malalim na hininga bago muling magsalita. Masyado kasing nakakaloko ang mga ngiti na ibinibigay niya sa akin at pakiramdam ko ay hinihigop nito ang natitirang hangin ko sa katawan. “Ako naman si Cattleya. Pwede mo akong tawaging Catt.” “I love cats.”

Nawala lahat, bigla siyang kinain ng galit ng mga panahong iyon kahit magpahanggang ngayon. Nagulat siya ng tumingin sa kaniya ang bata at ngumiti ng sobrang tamis. Napakagandang bata na tingin niya ay nasa 2-3 years old. "Hi, Captain America!" kumaway ito sa kaniya. Tipid siyang ngumiti pabalik dito at kumaway. "Zyd?" Nagbawi siya ng tingin at napatingin kay Kate. Nakasimangot ito ngayon habang nakahalukipkip ang kamay. "I'm hungry!"

Ang isang unan ay nahulog na at yung duvet ay kaunti na lang ang kulang at mahulog na rin ito sa kama. Hinila ito ni Kuya Ford at ganun na lang ang panlalaki ng mga mata ko nang makita ko ang paa ni Atticus na lumabas doon. Mabuti na lang at hindi ito nakita ni Kuya Caleb dahil biglang may pumasok na pusa. It's a white cat with a pair of midnight black eyes. "Oh there's a cat!" Nanlalaki ang mga mata kong tumingin sa pusa at nagulat ako nang tumingin din ito sa akin.

Naninibago ang buong katawan at isipan ko sa kapaligiran. Nang umuwi ako kagabi ay nakaayos na lahat ng mga gamit namin ni Cassie, sa sobrang dami ay halos nasakop na lahat ang silid. Malaki at malawak ang kwarto, ang mga bintana ay mga susyaling shutters sa halip na glass. Ang sahig ay wooden planks na sobrang kinis, kung hindi ka mag-iingat sa paglalakad ay madudulas ka talaga.