The Attic Novels & Stories

“Let's start decorating her nursery room." "I'm game. Gusto ko may nursery room dito sa penthouse mo, at sa bahay ko. Sa probinsiya." Tumawa si Atticus, mababa at malambing. “I love it. May bahay sa siyudad at sa probinsya, ha?”

Ilang minuto pa ay nabuksan na niya ito. "Ayan. Naka-lock kasi sa labas kaya hindi mabuksan." Paliwanag pa niya. Napangiti ako sa sandaling iyon. "Salamat pala ah..." "Walang anuman, basta ikaw..." ngiti pa nito sa akin. Inalalayan niya rin ako sa attic para makalabas. Nang makalabas ako ay nakita kong parang ayaw pa niyang umuwi. Naisip ko tuloy na yayain na lang siya sa oras na iyon doon sa bubong, marami rin kasi akong katanungan sa kaniya, and maybe...he can answer some of it.

Ken, please save me! Unting-unti itong lumayo sa'kin at lumabas ng attic. May kung anong madilim na aura ang nababalot pa rin sa attic. Habang inlilibot ko ang paningin ko sa lugar hindi ko mapigilang 'di mangabag sa takot. Ang bangungot na naranasan ko sa lugar na 'to na pilit kong binabaon sa limot ay unti-unting bumabalik sa'kin.

“Kailangan mong gumawa ng mga gawaing-bahay, tumulong na magbuhat sa supermarket, panatilihing may palaging ginagawa, at huwag madalas na sumali sa gulo at away. Anong punto nun? “Kailangan mong labhan ang sarili mong damit, at di pwede sa sopa ang maruruming damit, naririnig mo ba ako? “Tapos…” Nagngitngit ang ngipin ni Melissa at tumuro sa taas. “Ang attic ay lugar na hindi mo kailanmang pwedeng pasukin! Kapag sinubukan mong pumasok, lalabanan kita! Naiintindihan mo na ba?”

"Hindi naman sa gusto ko ang lugar na ito, nasanay lang ako." "Medyo matagal ka na rin nanatili sa pwesto ko, hindi ka rin ba sanay sa pwesto ko?" Tanong niya, "Pwede bang dito na lang tayo kung hindi ka sanay sa bahay ko. Makakahanap ako ng paraan para gawing mini gym ang iyong attic." Pinikit ni Avery ang kanyang mga mata. "Attic ko? Seryoso ka? Hindi kasing laki ng banyo sa bahay mo ang attic ko! Ilang kagamitan ang kasya mo diyan?"

“Go in and take a look.” Binuksan ni Aslan ang pinto ng attic, mababa ang kaniyang boses, ngunit ang kaniyang mga mata ay puno ng hindi kilalang kahulugan. Alanganing binuksan ito ni Debin. Gayunpaman, ang eksena sa attic ay nagpaiwan sa kaniya na nagyeyelo sa lugar. Ito ay isang three-story loft. Ang candy tree house sa ibabang palapag, ang oven at ang pitong dwarfs na gawa sa kendi. Isang matamis na amoy ang halos tumama sa iyong mukha.

Sa una, wala namang interes si Zeus sa attic, ngunit nang makita ang kasiyahan nig asawa, umakyat na rin siya gamit ang mahaba niyang braso at binti. Ngumiti si Maureen at nagsabing, "Tingnan mo, hindi pa rin nagbabago ang maliit kong mundo." Nang maibenta ang bahay, nakalimutan ng korte ang attic, kaya ang mga gamit doon ay hindi nailipat at nanatiling maayos. Tiningnan ni Zeus ang paligid at nakita ang isang dressing table, bookshelf, daan-daang mga manika, at maraming mga photo album sa attic.

Nilingon niya ito, siniguradong naiintimida ito sa tingin niya. Tila sirang plakang nagpaulit-ulit sa kanyang utak ang mga alaala nang nagbigay ng nakakarinding tunog ang pintuan ng attic nang binuksan niya iyon. Madilim pa rin, maalikabok at walang gamit maliban sa manipis na kutson, mesa at kadenang nasa sulok. Hingal kabayo ang matanda nang bumalik ito. “Ma’am, ito na po.”

“Come with me.” “Why?” “Now, Brent.” Nakita niya siguro ang takot sa mukha ko kaya hindi na siya nagtanong. Mabilis kaming nagtungo sa attic. Ito ang lugar na itinuro ni Alaric sa lahat ng tao sa mansyon. Soundproof. Tago. At hindi basta-bastang napupuntahan. “Mommy?” “Shhh.” Yumakap si Brent sa akin.

Inubos ko ang laman ng wine glass na dala ko habang nakababad sa bathtub. Sinusulit ko na lang ang isang gabing pananatili rito, total bukas na bukas ay magpapasundo na kami pauwi. This mansion sounds creepy. Bukod sa katandaan nito, kung ano-anong ingay ang naririnig ko sa kung saan-saan pagsapit ng dapit-hapon, minsan sa attic, minsan sa ibang kwarto.