The Back Door Novels & Stories

natatawang sabi niya sa akin. Nauna na siyang naglakad, pumasok sa isang pinto. Sumunod naman agad ako, pero nandun pa rin sa mukha ko ang pagkamangha. Akala ko sa front door kami pumasok,pero hindi.Sa backdoor pala.Infairness,maganda rin ang loob ng bahay kahit papuntang maids room pa lang,paano na lang kaya kung sa mismong loob ng bahay na.

“Kung ayaw niyang magpapasok, batuhin nalang natin ang bintana—“ “Danielle,” suway ng dalawa kay Danielle Fontanilla kaya’t hindi ko maiwasang mapailing. I sighed and crossed my arms over my chest. “May backdoor ang bahay na ‘yan. Doon dumaan ‘yong babae kaninang umaga. Para makapasok, may nakatagong susi sa ilalim ng pinakamaliit na paso,” I calmly informed them. Maurice Fontanilla looked at me with her furrowed brows. “I’m sorry to ask, Miss. . . p-pero bakit mo alam?”

Ang tanging ilaw lamang ay ang ilaw sa bawat kanto ng sementong gate ng bahay. Nagmamadaling naglakad patungo sa kitchen si Geri. There’s a small unused service door there that would lead her straight to the back of the house. Matapos tumbukin ang kitchen at makapasok sa service door, binaybay ng dalaga ang makipot na daan patungo sa likod bahay.

I muttered, running a hand through my hair. “Bro,” lumapit si Xandro, hingal at tensyonado. “Wala. Nalibot na namin, wala sila dito.” Hindi ako makapaniwala. Imposibleng nawala sila nang gano’n lang. “Hindi puwede. She’s here. I heard her voice.” Then suddenly— “Sir!” sigaw ng isang officer mula sa gilid ng bahay. “May back door dito! Bago lang binuksan!”

Chapter Fifty-Five Hindi kami dumaan sa main door. Sa halip, marahas na sinipa ni Alexander ang backdoor ng mansyon habang buhat-buhat niya ako. Sa labas, ang ulan ay tila nakikiramay sa bagsik ng gabi. Ngunit hindi ang mga pulis ang sumalubong sa amin.

"Ubusin mo ang maruya para mawala ang init ng ulo mo. And please breathe, Jewel. I don't want to attend your burial." Tumalikod na ito at umalis palabas ng kusina. Narinig pa niya ang pagsara ng backdoor. Inabot niya ang baso ng tubig at nilagok. Ubos ang laman. Huminga siya nang malalim. Paulit-ulit. At pagkatapos ay binigyan ng masamang tingin ang back door na kita niya mula sa inuupuan. Wala talagang masambit na matino ang lalaking 'yon, aniya sa isip.

Sumakay ako sa sasakyan ko at umuwi muna tulad ng sinabi ni Gio. Habang nagmamaneho, iniisip ko ang susunod na hakbang. Ang chip ay nasa maliit na lalagyan sa loob ng bag ko. Hindi iyon ordinaryong piraso ng teknolohiya. Kapag naikabit ko iyon sa main server ng mansyon ni Heidi, magkakaroon kami ng backdoor access sa buong system. Security feeds. Internal communications. Encrypted files. Financial routes.

Humagilap siya agad ng malaking t-shirt sa mini cabinet niya at sinuot iyon. "Kukunin ko ang mga damit mo sa labas. May backdoor sa kitchen. Umalis ka na agad," tarantang bigkas niya habang hinihila pababa ang laylayan ng damit niya. "Tss," tanging sambit ni Vaughn na kinapirmi ng mga labi ni Precious.

Nalaman niyang ang mayordoma doon ay matagal nang nagtatrabaho sa mga Howard. Nagpatuloy siya sa paglilibot hanggang sa makarating siya sa dulo ng mansion. Sa dulo ay nakita niya na may bukod tanging pinto doon. Dahil inakala niyang back door ‘yon ng mansion ay binuksan niya agad ‘yon ngunit nagulat siya sa bumungad sa kanya dahil hindi ‘yon back door. Kundi isang…malaking malaking library!

Siguro dahil nasanay na akong pabalik balik dito. "Baby, c'mon open the door." May dalawang paraan para mabuksan ang pintuan nya. Pwede kong gamitin ang daliri ko dahil ni-register nya ito at ang pangalawa, buksan gamit ang password, na kaarawan ko naman. Pinili ko ang huli. Baka kasi pinalitan niya dahil dun sa babaeng dumating dito noon.