Way Back Then Novels & Stories

Ganoon pa rin ang expression ng mata niya kaya naiirita ko siyang tinanguan, indicating na puwede na siyang mag-evaporate sa harap ko para mapuntahan ang Daddy niya. "I'll be back, MJ," ani Vad. "Aalis na rin naman ako mamaya. Baka bago ka makabalik." "Okay, see you," huling narinig ko sa kaniya bago siya nawala sa pandinig at paningin ko.

Ang pinaka-ayoko sa lahat ay ang makitang lumuluha ito. Nagbabalik sa aking alaala ang mga panahong labis itong nasaktan sa pagkawala ng mga magulang nito. Dati gusto ko itong lapitan at ikulong sa aking matipunong mga bisig. But look at right now, those memories are finally happening. Nagawa ko na itong yakapin gaya ng nais kong gawin noon. "I'm always here for you, always remember that, Ms. Monsanto."

Aniya at naramadaman ko ang pagpatak niya ng halik sa aking balikat Para akong binuhusan ng tubig sa sinabi niya Aalis siya at ang ibig sabihin non ay matagal pa bago siya uuwi Nanatili na lamang akong tahimik at hindi na nagsalita, ramdam ko padin ang mabigat na pakiramdam sa aking puso "I'll be back, for you" _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

wika Naman ni Vern habang seryusong nag da-drive. “Hindi natin masisisi Ang Sarili natin dahil nga Bata palang tayo noon, Nasa elementary palang tayo at Wala tayong ka alam alam”wika ko Naman. Bigla ko namang naalala Ang mga panahon na yun. “FLASHBACKS”

inipon ko ang natitirang katinuan ng isip ko bago ako makalimot at magpadala sa tila pang aakit niya sa akin. Sa hawak niya, sa init ng katawan niya, alam kong hindi iyon kakaiba sa pakiramdam ko. Parang sanay na sanay ang katawan ko sa kanyang mga hawak, sa kanyang haplos. Hindi ko iyon maitatanggi pero hindi dapat muna ako magpadala. I want some clarification about what we are back then before I lost my memory. Nagpakawala siya ng malalim na paghinga. Naramdaman ko ang pagluwang ng pagkakayakap niya sa baywang ko pero hindi niya ako binitawan.

Awkward. If I could take it all back, I still want you by my side If only I could bring you back to me If I could go back in time, Promise we won't say goodbye, I never really moved on, No not in time. "Alam mo bang..simula pagkapanganak namin magkaibigan na kami." dagdag niya at hindi ko maiwasang hindi mapatingin sa kanya. "Namimiss ko na nga 'yung mga ginagawa namin nun eh." siya pa rin yan

Huminga nang malalim. Ang hangin—malinis. Pero mabigat sa alaala. “Akala nila London…” bulong ko. Napangiti ako nang mapait. “Pero bumalik ako.” Tumingin ako sa paligid. “I'm back.” Back to where everything started. --- TEN YEARS AGO… Masigla ang Monte Carlos barrio. May malaking entablado sa gitna. Dekorasyon. Ilaw. Musika.

napatulala siya sa narinig. "Let's go back to the way we used to be before, please? When you and I were still fine and at ease in each other's arms." sa sinaad nito ay bumalik din sa alaala niya ang mga pinagsamahan nila noon. Sa kakaisip ay namalayan na lang niyang tumutulo na pala ang mga luha sa mga mata. "Shh.." pagpapatahan nito at maingat siyang niyakap.

mahina kong sabi at naramdaman ko na ang pagtulo ng mga luha ko. "P-po Mam?" "They're back" *******************

naiiritang sambit ko. Saglit na natahimik ang sa kabilang linya. "Oh I see, I already remember. Why did you called?" Napangiti naman ako ng sabihin niya 'yon. " Sabi ko na nga ba eh, hindi mo ako makakalimutan. I just want you to know that I'm already back. I miss you so much Seb, we can hang out like the old times. Alam mo naman siguro ang ibig kung sabihin, 'yong mga ginagawa natin dati," walang ka abog abog na turan ko.