Way Back Then Novels & Stories

“’Wag ka nang mahiya. Kaysa naman masilaw ka at malusaw.” Sinamaan siya nito ng tingin, hinablot mula sa kamay niya ang shades saka siya nito tinalikuran. Napatingin na lang siya sa likod nito. Kinulang yata sa tela ang mananahi at kalahati ng likod ng babae ang naka-expose. Too bad dahil alam yata ni Mace na may karapatan itong magsuot ng mga backless na damit. Hindi naman ito nagmukhang sini-seduce siya. In fact, ang elegante ang likod nito. Rumagasa bigla sa isip niya ang paglakbay ng mga kamay at labi niya sa likod nito noong gabing…

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.

I need my worth to be back. I need my old self to be back. 'Yong tipong sarili ko ang una kong minamahal sa kahit na kanino. Gusto kong bumalik 'yon para maging buo na ako. At ngayon... Ngayon ko mismo sisimulan. "Paki-labas na rin po 'yong mga vanity. If ever rin na gusto niyong kumuha ng gamit, feel free to do so. Lahat ng puwede niyong mapakinabangan, kunin niyo na."

Napayuko siya sa pag-alala ng mga nakaraan. “Tama na nga yan! 17 years ago na ‘yun binabalik mo pa. Mapusok pa tayo noon, curious kasi tayo sa mga bagay bagay. Besides, di pa ganun kalalim yung friendship namin, nating tatlo! di’ba? Naging super close tayo after high school.” Paliwanag ni Vince. “sabagay parekoy, pero imagine, may tinanim na kayo sa isa’t isa. I’m sure tumutubo na iyon pero mabagal kasi di nadidiligan ng tama. Kulang sa pataba!” giit ni Cristian.

Nababaliw nanaman ako. While doing it, I remember about the old days. Yung mga araw na kakaibang-kakaiba talaga ang itsura ko sa kung anong itsura meron ako ngayon. Natatawa talaga ako sa itsura ko dati. Minsan napapamura pa ako na parang isang teenager kapag naaalala ko ang lahat nang yun. Mukha kasi akong manang mag-ayos noon. Daig ko pa nga ang suman sa itsura ko noon na mukhang ibinalot na ang katawan tulad ng sa kakanin.

Ganoon pa rin ang expression ng mata niya kaya naiirita ko siyang tinanguan, indicating na puwede na siyang mag-evaporate sa harap ko para mapuntahan ang Daddy niya. "I'll be back, MJ," ani Vad. "Aalis na rin naman ako mamaya. Baka bago ka makabalik." "Okay, see you," huling narinig ko sa kaniya bago siya nawala sa pandinig at paningin ko.

Ang pinaka-ayoko sa lahat ay ang makitang lumuluha ito. Nagbabalik sa aking alaala ang mga panahong labis itong nasaktan sa pagkawala ng mga magulang nito. Dati gusto ko itong lapitan at ikulong sa aking matipunong mga bisig. But look at right now, those memories are finally happening. Nagawa ko na itong yakapin gaya ng nais kong gawin noon. "I'm always here for you, always remember that, Ms. Monsanto."

Aniya at naramadaman ko ang pagpatak niya ng halik sa aking balikat Para akong binuhusan ng tubig sa sinabi niya Aalis siya at ang ibig sabihin non ay matagal pa bago siya uuwi Nanatili na lamang akong tahimik at hindi na nagsalita, ramdam ko padin ang mabigat na pakiramdam sa aking puso "I'll be back, for you" _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

wika Naman ni Vern habang seryusong nag da-drive. “Hindi natin masisisi Ang Sarili natin dahil nga Bata palang tayo noon, Nasa elementary palang tayo at Wala tayong ka alam alam”wika ko Naman. Bigla ko namang naalala Ang mga panahon na yun. “FLASHBACKS”

inipon ko ang natitirang katinuan ng isip ko bago ako makalimot at magpadala sa tila pang aakit niya sa akin. Sa hawak niya, sa init ng katawan niya, alam kong hindi iyon kakaiba sa pakiramdam ko. Parang sanay na sanay ang katawan ko sa kanyang mga hawak, sa kanyang haplos. Hindi ko iyon maitatanggi pero hindi dapat muna ako magpadala. I want some clarification about what we are back then before I lost my memory. Nagpakawala siya ng malalim na paghinga. Naramdaman ko ang pagluwang ng pagkakayakap niya sa baywang ko pero hindi niya ako binitawan.