Novel & Cerita The Call To The Wild

Pinapabayaan ko lang because why not, normal lang namang magka-crush kahit bata palang tyaka makakalimutan din niya iyan paglaki niya. "Watkins ijo, hinahanap ka ng mga kalaro mo sa labas," tinig iyan ni yaya Lorna kaya mabilis pa sa alas-kwatrong bumaba ang anak ko sa hita ni Ressa upang puntahan ang kaniyang mga kalaro sa labas. "Your son is very handsome. Like, sobrang gwapo niya kahit bata palang. I wonder tuloy kung anong hitsura ng ama niya. For sure sobrang gwapo din"

Baliw siya at ganoon din naman ako sa kanya. We are no longer worried about whatever the world will give us because we are covered with whatever we have and contented in life. We just have to keep fighting into the wilds with our wildfire romance. And together with our kids, we will survive. . THE END

maawtoridad pa rin nitong sabi. Tuluyan ng tumulo ang kanyang mga luha. Kung sa desperasyon iyon o sa narinig niyang pagtawag nito sa pangalan niya. For the first time she heard him call her name, for the first time she felt the worries in his voice. And she can't understand why her heart aches at that. "Just a while ago you called me an inconsiderate selfish brat, and insulted me beyond compare. Halos durain mo na ako sa mukha. So what is it to you if I froze or die in this fucking cold? Why act as if you care Clark?"

Dahil wala syang nalaman tungkol dito sa pamamagitan ng pagtatanong, nagpasya si James na bumisita nang personal sa Great Wilderness. Kaagad siyang pinakiusapan ni Yevpraksiya, “Sir, wag tayong magpadalos-dalos. Marami tayong natanong na nilalang, pero lahat sila ay umiiwas na mapaliwanag tungkol sa nangyari sa Great Wilderness. Malamang ay may malaking nangyari rito. Wag natin tong usyosohin.” “Ano bang dapat nating ikatakot?”

"The tiger who waits in the tall grass lives longer than the lion who roars at dawn." Binasa niya ito nang paulit-ulit habang hinihigop ang natitirang alak sa baso. Maya-maya pa, tumunog ang phone. Isang tawag mula sa ama nila, si Alfredo Blackwell. Hindi niya sinagot kahit pa paulit-ulit itong nag-ring.

Doon dumadaan si Tino kapag pinapatawag ko. Hindi ko mabanggit-banggit kanina ang salitang ‘wild’ dahil baka kung ano ang isipin niya. Pero napaisip ako bigla. Wild naman siya talaga. Basta-basta nga lang pumapasok sa aking silid, e. Tapos kung makatingin pa parang mangangain. So, marami nang karanasan ang batang iyon? Damn! Tama pa bang pakasalan ko siya? Bakit kasi siya pa? Ano ba talagang meron kay Papa at sa ina ni Jalene?

Iniwan nila doon si Selene. Napaupo sa kama si Selene saka nag isip kung Anong gagawin niya. Kung tatawagan niya ba si Wilden o hindi? Pero sa huli ay nag decide siyang tawagan nalang si Wilden Kasi nagu-guilty na rin siya. Kawawa Naman Kasi ‘yong tao baka hinahanap na siya sa kung saan-saan sa Bangkok. Tinawagan na niya si WIlden through video call. Nakakailang ring palang ay sinagot na agad ng binata Ang tawag.

“OH god you’re so wild, its wonderful Andrew don’t stop!” ang naliligayahang hiyaw ni Rhyza habang buong pwersa niya itong inaangkin. “Fuck baby, isagad mo pa! Shit! You’re so fucking shit!” pagpapatuloy niya saka sinabayan ang mabibilis niyang pagbulusok papasok sa bukana nito.

paatras akong naglakad ng magsalita ito kaya napahinto ako. “Ang sungit mo naman." “Buti alam mo!" “Sakay na." “No!" “I can count of five ." “Sinong tinatakot mo?!" Hindi ito nagsalita bagkus bumukas ang pintuan ng kotse at bumaba ito. “Sasakay ka o ikikiss kita?" “Suntok gusto mo?!" bwisit na animal ito. “five" “Four" “Three" “Two"

Tatayo na sana ako sa kinauupuan ko dito sa ilalim ng puno ng may mahawakan akong bagay kaya tinignan ko agad isa itong kuwintas na kulay gold at heart na may naka guhit na letters SPHA, so means may taong nag pupunta dito sa ganda ba naman ng lugar at ng water falls at maaring hindi namalayan ng may ari nalaglag itong kuwentas niya, usal ko sa sarili at nagulat ako ng biglang kumulog nanaman ng malakas kaya napatayo ako agad at binulsa ang nakita kong kuwentas babalik nalang ako dito pag kabisado kuna itong lugar baka babalikan ng may ari itong kuwentas niya, muling usal ko at nag lakad-lakad ako para mag hanap ng bakas ng daanan hanggang may nakita nga aKo kaya muling tinahak ko ang daan n