The Darkness Novels & Stories

Ano na lang ang magiging buhay ko kung sakali, hindi ba? Ipinikit ko nang mariin ang aking mga mata, hanggang sa narinig ko naman na parang may tumamang bakal sa likod. Kasunod naman no’n ang mahinang tunog ng putok ng baril na paniguradong si Francesco ang may kagagawan. “They’re tough enough. Didn’t know that these guys would challenge me a bit, huh?”

Kanina, sa opisina ay naabisuhan na siya ni Lori na hindi ito uuwi ngayong gabi dahil dadalo sa debut ng dalagang pinsan na malayo ang bahay buhat sa kanila. Wala nga si Lori na dating nagbubukas sa kanya kapag siya ay dumarating buhat sa kung saan. Nai-on na ni Erica ang switch ng ilaw sa salas ngunit, hindi pa rin nagliliwanag. Kapapasok niya at naisara na ang pinto. Imposibleng brownout. May ilaw sa loob ng bahay ng kanyang mga kapitbahay.

CHAPTER 40 Towards the Light WHO WOULD HAVE thought that there could be a place darker than black? A place of emptiness and void, where not even the light could shine, a single sound would do nothing but echo until he’s exhausted hearing the very same sound, and his sharp eyes couldn’t see even a glimpse of his own hand.

Minsan talaga ay gusto ko na lang magwala at umiyak dahil sa galit at frustration dahil hindi ko alam kung paano ko siya mahahanap at kung may chance nga ba na mangyari iyon. “Unahin muna natin dalawang kagubatan ng lugar na ito. Iyon kasi ang pinaka-common na maaaring tirahan ng isang witch na kagaya niya,” suhestiyon ni Ate Clara. Nagpasya kaming humiwalay sa dalawang grupo. Kami ni Akira ang magkasama habang si Ate Clara, Kuya Vince at ang kapatid nitong babae naman ang magkakasama. Akira and I would be taking the Light Woods and the three of them decided to go to the Dark Woods. Sinasabi na ang Dark Woods ay isang mapanganib na kagubatan at hindi ito nasisikatan ng liwanag. Kapag nangyar

He held her hand as tight as he could before he loses his consciousness and everything went dark. Mabigat ang talukap pero pinilit niya parin ang kanyang sarili na magmulat ng mga mata. Puting kisame ang sumalubong sa kanya at liwanag na nagmumula sa ilaw na nasa ibabaw. Nasaan ba siya? Patay na ba siya at nasa langit na?

Ngunit kaya ba niya? Isipin pa lang niya na magiging isang nocturno ang binata dahil sa kanya ay halos mabaliw na siya. She couldn’t let this man fell into the abyss of extreme misery and darkness because of her. Iniisip pa lang niya ay halos maiyak na siya sa takot at lungkot. Napakabuti ni Matthaios para idamay niya sa miserable niyang buhay.

Walang emosyon ang makikita sa kanyang mukha, pero sa loob niya, bumubula ang galit at lungkot. "Peace? Carissa, satingin mo ba, hindi ko rin gustong magkaroon ng katahimikan sa buhay natin?" tanong ni Dark, may halong panunumbat ang boses. "But peace never comes to people like us. Ang gulo ang mismong lumalapit sa akin, Carissa, hindi ako ang lumalapit dito."

"I don't even have time to do things for myself; much more to find a girl! Paano ninyong nasasabi yan?" "You lying, pig! Siguraduhin mo lang na hindi ka nagsisinungaling sa akin!" "I will stay in your company for a while ." Lintek. "Pero hanggang sa makahanap lang kayo ng kapalit ko." "Warren!" "Its Dark, 'ma. Yon ang itinatawag ninyo sa akin simula nang araw na hindi kayo nakarating sa tagpuan ng bagong lalaki ninyo dahil buntis na kayo sa akin. Kaya pangatawanan ninyo na. Hindi ko kilala kung sino si Warren. Nabuhay ako na si Dark na walang silbi kundi magbulag-bulagan sa lahat ng ginagawa ninyo at nabubuhay sa impyernong kayo ang gumawa. The name fits my role anyway. A blindfold. A shitho

Bumaling siya ng tingin sa amin at ngumisi sa amin ng nakakaloko. "Am I right, peasants? Each one of you possess darkness. Killing is a crime and crime belongs to darkness. Our shades are black with the highlights of white. Life is boring without a touch of darkness." Nakagat ko ang ibaba kong labi bago napa-yuko. Sumulyap ako sa kanila na mga naka-iwas ng tingin sa isa't isa.

Nang walang anu-anong biglang namatay ang flashlight sa cellphone ni Levin na siyang tanging nagbibigay liwanag sa kadiliman ng kwarto. Mariin siyang napalunok, mukhang na low batt pa yata. Inikot niya ang paningin sa buong silid. But she saw nothing but darkness. Levin.. Nasaan ka na ba? She thought helplessly. Pinilit niyang abutin ang cellphone nitong nakalagay sa gilid ng mesita, kaya lang sa ginawa niyang iyon ay di sinasadyang naigalaw niya ang paa na nagbigay sa kanya ng mas matindi pang kirot.