The Daybreak Novels & Stories

sa Bravia Ang araw sa Bravia, Spain ay dahan-dahang sumisilip sa baybayin, ang mga ilaw ng umaga ay pumapasok sa malalawak na bintana ng modernong penthouse na tinitirhan nina Sophia at Teddy. Ang lungsod ay tahimik sa kabila ng abalang kalsada sa ibaba ang mga ibon ay nagliliparan sa ibabaw ng mga rooftop, habang ang dagat ay kumikislap sa bawat hampas ng araw sa alon. Limang taon na ang nakalipas mula nang lisanin nila ang Pilipinas, at sa kabila ng lahat ng nakaraan, nabuo nila ang isang buhay na puno ng katahimikan, tagumpay, at pag-ibig na hindi nila akalaing muling mararamdaman.

Alam kung magkadugo sila at dumidestansya dapat ako sa kanya dahil may koneksyon sila ng taong nanakit sa akin pero sa tingin ko ay pareho naming kailangan ang isa't isa ngayon. Nag usap pa kami ng ilang minuto hanggang sa napagpasyahan namin na bumalik na sa loob. Himbis na nakikinig kami sa party ay lumabas kaming dalawa para lang mag usap sa walang kwentang bagay pero hayaan na nga. Isang oras na lang at natapos din agad ang party, hinatid lang ako ni Drake sa room ko at agad din naman siyang nagpaalam, kaya nagbihis lang ako at saka natulog na dahil nakaramdam na din naman ako ng pagod. Kinabukasan ay tanghali na ako nagising at saktong pagbangon ko ay tumunog ang phone ko kaya sinagot k

Nang makita iyon, masama ang ngiti ng matandang babae habang dahan-dahan itong nagsimulang naglakad palapit sa kanya habang sinasabi, "Iba ang pangangatawan mo kumpara sa mga ordinaryong tao... pero dapat alam mong iba ang mga Dead Annies na ito! Sabihin na lang natin na kaya nilang labanan ang tulad mo!" Nararamdaman ni Gerald na malapit na siyang mawalan ng malay kung hindi siya makakalaban ng mabilis, kaya inilagay ni Gerald ang lahat ng kanyang natitirang focus sa paggamit ng kanyang banal na pag-iisip para tawagin ang, 'Dawnbreaker!' Kasunod nito, agad na lumabas ang Dawnbreaker mula sa kanyang manggas!

Iyon ang huli kong sinabi bago umalis. The day continued normally. Malaki rin ang pasasalamat ko dahil nasa ibang lugar si Kleinder ngayon para um-attend ng meeting. Wala akong kailangang iwasan ngayong araw, at mapayapa rin akong makakapagtrabaho. It has been a good and peaceful day. Kung puwede nga lang na ganito na lang palagi pero alam ko namang hindi. Babalik din kasi iyon si Kleinder. Well, let’s make the best out of this day.

It feels good and very relaxing. Habol-habol ko ang aking hininga nang umahon ako mula sa ilalim ng tubig. Tumambad sa aking pandinig ang dagundong ng tubig na bumabagsak sa ilalim mula sa mataas na bundok, at ang ingay na huni ng mga ibon sa mga puno. Halos masilaw ako sa maliwang na sikat ng araw na sumisilip mula sa mga kakahuyan. This is the usual scenery that I always see in every morning that I swim here. Even the dry leaves that dramatically fall from the dancing branches of the tress are very satisfying.

ENGAGE Tumunog ang alarm clock na nasa gilid ko lamang. Nakapikit ko iyong inabot upang patayin, pagkatapos ay iinat-inat akong bumangon. Agad akong nagtungo sa banyo upang maghilamos at ayusin ang sarili, alas singko pa lang ng umaga ngunit kailangan ko nang bumangon upang mag-ehersisyo at magpapawis.