Novel & Cerita A Day In The Life

ALLYS POV Ilang araw pa ang lumipas at natutunan ko na kaagad ang mamuhay ng mag-isa. Papasok ng alas otso ng umaga sa coffee shop at uuwi ng alas kwatro sa hapon. Iyon parati ang daloy ng buhay ko. Mag-isa akong nakatira sa naiwang maliit na apartment ni Daniel. Paminsan-minsan ay naihahatid niya ako pauwi kapag nagkakataon na nasa coffee shop din siya.

Hindi rin niya ibinabahagi ang kanyang araw-araw na buhay. Wala namang kapansin-pansin sa kanyang pang-araw-araw. Nagtatrabaho siya nang part-time sa aklatan, sa coffee shop, sa sushi restaurant. Karaniwan at salat ang kanyang buhay, kumikita lamang ng halos walong daang piso sa isang araw. Ano ba ang isang daang piso sa paningin ng isang batang panginoong mayaman tulad niya?

Leslie's POV Naalimpungatan ako ng gising at kitang kita ko ang sinag ng araw na dumapo sa katawan ko. Napagdesisyunan ko nang bumangon at gawin ang daily routine ko. Lunes na naman at papasok na ako sa school at pati na rin sa trabaho ko.

Alam niyang ito ang kaniyang trabaho, at ito ang buhay ng lalaking kaniyang pinili—isang bilyonaryo na palaging napapaligiran ng ingay at kapangyarihan. Bumalik si Chrisha sa kaniyang sariling mundo sa kusina. Buong hapon siyang naging abala sa pagluluto, pag-aayos ng mga sangkap para sa hapunan, at pagtulong kay Aling Martha sa paglilinis ng mga mamahaling porselana. Ang takbo ng buong araw ay nanatiling normal, isang karaniwang araw ng trabaho na walang anumang gulo o kakaibang pangyayari. Ang bawat katulong ay gumagalaw sa kani-kanilang pwesto, walang sinumang nakikialam, at walang sinumang nagtatanong. Ang kapayapaan ng umaga ay nagpatuloy hanggang sa dahan-dahang lumubog ang araw at pal

BELLA POV Katatapos ko lang makompleto ang daily work out ko. Pawisan akong nagtungo sa upuang kinaroroonan ng tubig ko at agad na tumunga doon. Today is saturday so wala akong pasok sa kompanya. I need to burn. Hindi maalis-alis sa isipan ko ang nangyari kahapon sa pagitan naming dalawa ni Zackeriel. Tsk!

Hindi nga niya halos naramdaman ang pagod o ang oras na lumipas sa kalahati ng araw. Kahit paano din, nawala ng saglit ang kaniyang mga iniisip na problema sa buhay at mga iniintindi gaya ng kalagayan ng kaniyang Mom. Sandali niyang nakalimutan ang suliraning kinakaharap ng Hotel Uno sa kasalukuyan. Halos hindi maalis sa isipan ng dalaga ang mga masasayang minute nang sila ay magkasamang nagkakape ni Steve.

Sapat na sa akin ang isang linggo na nakasama ko siya sa isang paraisong lugar kung saan ay na-solo ko siya sa maghapon at magdamag. Pagbalik namin ng bansa ay nagpatuloy na naman kami sa daily routine namin. Siya na maghapon sa opisina niya habang ako na school at bahay ang ruta. Hindi naman mabigat ang trabaho ko kay Aldrich. Maliit lang kung tutuusin ang unit nito na hindi ko kailangan linisan araw-araw dahil wala namang alikabok ang nakakapasok dito.

Damn it, Grayson! It's just my first day at work and my life is already in such a mess... But on the other hand, there is a part of me that is happy.

Isang pagkalalim-lalim na buntung-hininga ang kanyang pinakawalan at pumasok sa loob ng kanyang silid upang magbihis. This day was tough.

Isang araw na para lamang sa sarili. Para sa karamihan ng mga kasamahan ko, ang araw na iyon ay pagkakataon para makauwi sa pamilya, mamasyal, mamili ng mga bagong damit, o kaya naman ay makipagkita sa kanilang mga nobyo at kaibigan. Pero para sa akin... Hindi kailanman naging simpleng pahinga ang isang day off. Sanay akong maging alerto.