Romans & histoires A Day In The Life

✯⁠ᴗ⁠✯ Pangalawa, gustong-gusto ko man magdaily update pero ito na ang huli.ಡ⁠ ͜⁠ ⁠ʖ⁠ ⁠ಡ Simula na nang kalbaryo ng aking buhay bukas. (First day of school) Magiging abala na ako pero sisikapin ko pa rin na makapagsulat kapag may bakanteng oras upang makapag-update pa rin kahit papaano. ◕⁠ᴥ⁠◕

“Okay.” Dapat doon natapos ang usapan. Pero hindi pa rin ako gumalaw. Siya rin. Parang pareho naming alam na kahit anong pangalan ang ilagay namin, kahit gaano kasimple ang plano, may parte nitong hindi magiging simple. Kinuha ko ang folio ko sa mesa at niyakap sa dibdib. “First day ko na sa Monday.” “Alam ko.” “Birthday ko Wednesday.”

"Axis!!" Narinig niya ang naiinis at matinis na pagtili nito sa labas. Pigil ang tawa na umihi din siya. Nakikinita na niyang namumula na ang mukha nito dahil sa embarrassment at pagkayamot sa kaniya. Mukhang araw-araw, paggising niya ay ito ang magiging daily routine niya. Ang asarin at sirain ang araw ni Abigail. May silbi rin pala ang pagpunta ng dalaga rito dahil may entertainment na siya bago siya magsisimula sa kaniyang trabaho sa bukid.

Napabuga na lang ng hininga si Jade at tila nabunutan ng tinik dahil hindi siya na-late sa first class niya. Her normal day was quite the same as the other days before. Wala naman nang bago pa sa buhay niya. Papasok siya tapos, lalabas ng school. Wala siyang social life, she doesn’t even know what the club looks like. For twenty-one years, literal na bahay at school lang siya. Wala rin naman siyang circle of friends talaga so mostly, mag-isa lang siya at nakatutok sa kanyang cell phone. She’s mostly at the library or sometimes in the field, pag gusto niyang magpahangin.

Nang sa gayon ay mapalaya ko ang aking sarili sa tali na pumipigil sa akin na mamuhay ng normal. Sa pagsapit ng alas singko ng hapon ay nagpaalam sa akin si Kaday na aalis muna siya upang tumulong sa paghahanda ng aming kakainin sa hapunan na aming pagsasaluhan mamaya, kaya habang ako'y naghihintay sa kaniyang pagbabalik ay nilibang ko muna ang aking sarili sa pagsusulat sa talaarawang hawak-hawak ko, nang sa gayon ay may mapagsabihan ako sa mga bagay na ako lamang ang nakakaalam at nakakaunawa. "Binibini, nakapag-ayos ka na ba?Ipinapatawag ka na ng iyong ama upang mag hapunan" Ani ni Kaday na kararating lamang mula sa pagtulong sa iba pang kasambahay

— Ang buhay ay hindi laging tungkol sa malaking pagbabago. Minsan, tungkol ito sa mas malinaw na pagtingin sa mga bagay na dati nang nandoon. — Sa trabaho, si Lea ay nasa gitna ng isang busy na araw. May mga meeting. May mga desisyon. May mga taong umaasa sa kanya. Pero sa gitna ng lahat, may kakaiba siyang kalma. Hindi niya kailangang patunayan ang sarili niya.

Huminga ako ng malalim at hinanda ko na ang sarili ko sa posibleng mangyari. Ngumiting tumingin sa akin si ma'am Diana at binigyan ko na lamang siya ng matamlay na ngiti. Pagod ako at ayaw ko ng gulo, 4am na kase nang bumangon ako para lamang matapos ko ng maaga lahat ng gagawin ko para makapagluto pa ako ng agahan nila. Well, ang naging set up ng buhay ko ngayon ay isang hamak na housewife, a literally housewife. Kumakain naman ako kasama nina ate Edna sa maid's kitchen, hindi kase gusto ni Ma'am Diana na sumasabay ako sa kanila kahit pa luto ko iyon, isa pa ayos lang naman sa akin ang ganung set up, hindi ko rin naman sila gustong makasabay ni Daxton dahil hindi ako kumportable.

Pandagdag ipon ko pa iyon. Nagtatakbuhan ang mga bata sa kalsada habang tinatahak ko ang masukal na daan papunta sa amin. Masayang naglalaro sila sa tabi ng kalsada. How simple this life really inspiring is, beautiful. Pero kung tawagin squatter life. Hindi maganda para sa iba. Kumain nang isang beses sa isang araw. Matulog sa mga barung-barong at gumising kinabukasan. That's how our lives revolves everyday.

Isda. Prutas. Sinigang mix. At isang maliit na supot ng sampaguita. Ordinaryong mga bagay. Ngunit bigla niyang naisip kung gaano kaiba ang araw na iyon sa buhay na maaaring mayroon si Adrian noon. Marahil may private driver siya. Marahil may personal assistant. Marahil may mga taong namimili para sa kanya. Marahil may mga meeting siya sa mga hotel at boardrooms.

ALLYS POV Ilang araw pa ang lumipas at natutunan ko na kaagad ang mamuhay ng mag-isa. Papasok ng alas otso ng umaga sa coffee shop at uuwi ng alas kwatro sa hapon. Iyon parati ang daloy ng buhay ko. Mag-isa akong nakatira sa naiwang maliit na apartment ni Daniel. Paminsan-minsan ay naihahatid niya ako pauwi kapag nagkakataon na nasa coffee shop din siya.