Novel & Cerita The Hood

panenermon ni Julian, sa halip na lamunin ako ng kaba dahil sa mga nangyayari ay natawa nalang kaming dalawa ng kapitbahay namin. Habang sa ganoong posisyon namin dito sa tarangkahan ng aming kapitbahay ay biglang nilamon ang kalawakan ng nakakasilaw na liwanag, kung kaya't muling umingay ang mga tao sa paligid. Napapikit nalang ako at hinarang ang aking mga kamay upang hindi masilaw ngunit nagulantang kaming lahat noong umugong ang malakas na kulog sa kalangitan. Nagpatuloy ang ingay na puno ng takot, hanggang sa bigla itong napalitan ng nakakabinging katahimikan. Wala akong marinig na kahit anong imik sa paligid kaya naman marahan kong minulat ang talukap ng aking mga mata, at bumungad ang

tanong niya, ang kanyang tinig ay parang velvet na may bakal sa ilalim. “Ang Hooded Man. Ang assassin na iyon ay pumasok dito nang walang kahirap-hirap. Sino ang may kapangyarihan na mag-utos ng ganoong klaseng attack sa inyo? Sino ang nakakakilala sa akin nang sapat para gawin akong target?”

MATAPOS mapanood footages kung saan makikita ang isang taong nakasuot ng black hoodie at tagung-tago ang mukha, sa mismong araw ding iyon, mabilis na nag-hire ng isang security guard at dalawa pang katulong si Russel.

Isinandig ko ang aking ulo sa kanyang balikat at ipinikit ang aking mga mata at sinabi sa aking sarili. “Salamat, Lord God for giving me Victor. Ang Husband kong Hoodlum.” -The End-

Isinuot ko ang hood ng hoodie bago bumaba ng motor. I hold my dagger inside my hoodie's pocket to be ready. This dagger is exclusive for me only. I have my initials engraved on it. "Mabuti pang sumuko ka na," malamig kong panimula. "Bago pa kita mapatay." Nanginginig ang labi ng matanda habang nakatingin sa akin. Unti-unti siyang umiling at ngumisi. I closed my fist tightly to control myself. "Matagal na 'yon kaya patakasin mo na ako, hija," nanunuya siyang tumawa pero kita pa rin ang kaba.

Nakatalikod ang lalaking kasama ni Cara kaya hindi niya masigurado kung si Finn nga ba ito o hindi. "Thank you for the help, Mr. Hoodie. Pwede ka nang umalis," pasasalamat niya habang inaabot ang sobre ng bayad sa lalaki. Agad itong kinuha ng lalaking naka-hoodie, at kahit hindi gaanong makita ang mukha nito, bahagyang napatango bilang tugon. Tahimik itong lumingon-lingon at naglakad palayo, tila sanay sa ganitong klase ng transaksyon. Pinanood niya itong mawala sa likod ng mga sasakyan bago siya muling nagkubli sa anino ng mga kotse.

Ang loob ng armored SUV ni Victoria ay nababalutan ng nakabibinging katahimikan. Tanging ang bagsak ng ulan sa windshield at ang mahinang ugong ng high-tech dashboard ang naririnig. Super bilis pa rin ng tibok ng puso ko habang nakasandal sa leather seat, pilit na pinapakalma ang nanginginig kong mga kamay. Sa tabi ko, si Aodhan ay tahimik na pinupunasan ang dugo sa kanyang noo gamit ang laylayan ng kanyang basang hoodie. Kahit sugatan, ang protektibong sulyap niya sa akin ay hindi nawawala.

Dahan-dahang bumukas ang p***o at tumambad doon si Hakeem mismo. Naka-oversized na asul na hoodie ito ngayon, gulo-gulo ang kaniyang buhok na tila bagong gising o sadyang hindi lang talaga nagsusuklay, at ang kaniyang mga madidilim na mata ay may kasamang matinding pagod at kaunting iritasyon nang makita kung sino ang nakatayo sa labas ng kaniyang property.

Naalarma naman si Maria at tuluyan na itong bumangon saka nagsuot ng hood jacket. "Diyan ka lang hintayin mo ako. Huwag kang papahalatang alam mo ng may nagmamatyag sa'yo. Nakasuot ako ng green na hoodie jacket tatawagan na lamang kita." Sagot ni Maria saka nito pinatay ang tawag ni Heidi.

Habang nakatingin ako sa kanila, parang may naramdaman akong kakaiba. Inilinga ko ang aking mata ay natagpuan ko ang isang lalaking naka hoodie ng black wala siya dito kanina. Apat na table lang ang okupado kanina kaya natitiyak ko na kadadating niya lang. Ibinaling ko ang mata sa labas. Nakita ko ang kahinahinalang lalaki na nakasuot din ng parehas na hoodie may tattoo na skull ang kamay niya habang naninigarilyo.