The Hows Of Us Lines Script Novels & Stories

E 'di sana hindi ako nahihirapan ngayon. Nag-pout na naman ako. “'Yon nga eh wala siya dito. I’m having trouble with my script. Kami na susunod na sasalang sa camera but I’m not quite sure if I’ll deliver this right since it’s more verbatim than actions, e. Can you help me practice my lines? Pretty please?” Nag-puppy eyes pa ako sa kanya para mas effective. Kapag ganitong lumilitaw si Jaxx sa buhay ko, nagla-light up ang imaginary bulb ko sa ulo.

depensa naman ni ate Elise. Napuno na kwentuhan at tawanan ang mesa namin hanggang sa matapos kaming kumain, muntikan pa naming hindi maubos ang lahat ng inorder ni ate sa sobrang dami. Akala ata niya ay lima kami sa mesa, panay rin ang kwento ng mag-asawa tungkol sa US trip nila at sa pagbisita nila kina mama at papa doon bilang parte ng anniversary treat ni kuya Jun sa kanya. "Miss na miss ka na rin nila papa at mama, tinatanong nila kung," bahagya siyang tumigil at tinignan ako sa mga mata.

Sigaw sa kabilang linya. So si Ken 'yon? 'Yong sumigaw na akala mong marami ang lalamunan sa sobrang lakas? Ha? Si Ken? Wait, na-record ko ba? May sumigaw ulit pero ngayon hindi na 143 kundi mura na. "Where's my fucking phone?! Ken! Who is that?!" Narinig kong sigaw sa kabilang linya. Tumikhim ako at nagsalita na. "Hello?" Ani ko.

Nagtalo pa silang dalawa, kung ano dapat ang panonoorin namin. "ok! para walang gulo, 'the hows of us' nalang, nila kathryn at daniel." sabi ni andrea. Sumang-ayon naman sila. So, habang naghahanda ng dinner sila jake at william sa kusina, ay nanood muna kami ng movie sa living room. Saktong natapos ang the hows of us, nang magyaya na sila jake, na kumain na.

Mabuti na nga lang may wifi pala sila dito. Halos naka dalawang chips din ata ako at naka tapos na ako ng 6 episode pero di pa din dumadating si Oliver. Tinignan ko din ang oras at alas syete na ng gabi. Samantalang ang sabi nya sa akin ay ihahatid nya lang yong Demi na yon May inihahatid na 6 hours? Ano yon ganon kalayo bahay nya? Nawalan ako ng gana bigla manood at pinatay ito. Pinangtapon ko na din ang mga pinagkainan ko.

Hindi pa raw kasi uso ang camera noon kaya wala siyang maipapakitang personal na litrato nila. INIHINTO ko ang sinasakyan kong Honda Accord sa parking area ng Central Plaza Mall. Pinatay ko ang makina at saka kinuha ang susi mula sa ignition lock cylinder, pagkatapos ay inilagay ko iyon sa aking Birkin bag na nagmula pa sa bansang New York. Ito ang naging pasalubong sa akin ni Ate Clara nang magpunta siya ng New York upang um-attend sa isang meeting na may kaugnayan sa balak ni Ate na pagpapatayo ng branch ng kanilang kumpanya sa nasabing bansa. “Ang babaeng ‘yon! Nilalandi si Robin,” paghihimutok ni Lorilyn. Nakaupo siya sa shot gun seat. We were already best friends since the day we learne

kumbinsi niya sa akin. "Remember the last time we went, we almost got into trouble..." I stated. I remember a drunk guy is forcing me to dance with him and Samantha poured a glass of drink on the guy's head causing him to almost hit Samantha's face kung hindi lang dumating si Silver ay talagang sa plastic surgeon ang abot niya. Nagbangayan pa ang dalawa dahil ayaw magpa-awat ni Sammy. Nahihiya ako kay Silver dahil sa nangyari. I am the one who begin the scene...

Nasa kalagitnaan kami nang pag aayos nang may biglang tumawag sa kanya. "Hello Mr. Smith?" Wait what?!

“I’ve spent my life chasing knowledge, ideas, and answers. But loving you, that’s the only thing I’ve ever been absolutely sure of. And I’m sure that I want to grow old with you. So, Kila Lorenze, will you make this official—forever, just us two?” Kila felt warmth bloom in her chest, the words wrapping around her like a comforting embrace. But just as she was about to respond, the world around her began to blur—colors dissolving, the man’s presence slipping away like sand through her fingers.