The Mad Gate Mga Nobela at Kwento

What the fuck is wrong with this guy? I changed into my pajamas and made some smoothies before sitting on my bed. I'm so tired kanina sa office but now I'm feeling better. It's probably just the ambiance of the place. Nasasakal ako. At least here in my condo, I feel at peace. I was enjoying my "me" time when I heard a knock on the door. Chineck ko muna sa camera to see who it is and it's Hubert. What now?

“Whatever! I don’t have time to play your game so will you just answer my question Harrington, why on earth did you take me here?” Halos mamula na sa galit na sigaw ni Kitana rito. Why does she feel so stupid letting this kind of thing to happen? “The security gate is activated by a personally coded remote.” Sabi nito na sa halip na sagutin ang tanong niya ay ibang impormasyon ang isinisiksik sa ulo niya. At ano daw? “The entrance to the house is also security coded.” Kitana walked even closer to where he was standing, anger etched on every line of her body.

Pero walang sumasagot. Hindi kalayuan sa gate, may nakaparadang asul na vios. Nakaupo sa loob si Margaret, nakatingin sa mga taong nagkakagulo sa may gate. Matagal na siyang nand’yan, pero ayaw niyang bumaba. Wala siyang balak na makipag-ugnayan sa pamilya. Gabi na, malakas pa ang ulam. At kilala niya si Madrid, siguradong aalis din ‘yon pag di nakapasok.

If my mind are full of imagination, I already imagined her has a horn on her forehead. "Nakita ka kaya namin ni Mara na nakakarga sa isang lalaki na halos ayaw mong pakawalan habang pinupogpog mo nang halik. You look like a wild cat attacking you're prey! Kapit na kapit sakaniya na parang ayaw mo siyang pakawalan!" Humalakhak siya na parang si Hudas. She even slammed her hand on my desk because of dying in laughter.

Dasha POV Madaling-araw pa lang pero gising na agad ako dahil sa sobrang ingay sa labas ng bahay. May bumubukas ng gate. May mga yabag. May malalakas na boses. “Dahan-dahan, Darwin! Baka mabasag ‘yang mga garapon!”

Chapter 91 "Done, let's go!" Yung ang hudyat upang kumilos kami kaya lang pigla kaming napa mura ng biglang nawala ang tatlong babaeng kasama namin sa dilim. Habang papunta kami sa Gate ay agad itong bumukas dahilan upang naging alerto kaming lima, pero si Dark ay parang wala laman katakot-takot pumasok sa loob. Kaya agad kaming sumusunod doon.

Malapit ka na, kaunting tiis na lang. Lumiko ako papasok sa makipot na daan. Isang pangalawang kanan, kaliwa, tapos diretso lang. Alam ko ito. Kahit pikit mata, kayang-kaya kong puntahan ang safehouse ni Don Yanu. Pagdating ko sa gate, bumusina ako tatlong beses bilang signal. Ilang segundo lang ang lumipas, bumukas na rin ang gate. Dalawang lalaki ang sumalubong, may hawak na armas.

“Sorry. May nangyari lang kasi. Hmm, may itatanong pala ako sa’yo. Kanina kasi may nakita akong gate. Hell’s gate?ㅡ” “Oh my god! Wag na wag kang lalapit sa gate na ‘yon, No. Wag kang papasok sa loob. Mukha lang siyang paradise on the outside pero sa likod ng mga puno roon ay kuta ng mga gangster. Isang suicide ‘yon kapag pumasok ka sa loob...” Sabi niya habang nakahawak sa magkabilang balikat ko na para bang isa siyang nanay na pinagsasabihan ang anak niya.

Wow! Ang likod ng mansyon ay may malawak na infinity pool at may fountain! Alam kong nakaawang ang labi ko! Hindi lang ako makapaniwala at sobrang nagandahan ako sa paraiso na ito sa gitnan ng gubat! "Wow..." tanging nasabi ko. Sa kabilang parte ay malaking gate na may pababang daan papuntang gate. Ang hindi ko inaasahan ay ang nakahilerang magagarang sasakyan na malapit doon! Fuck!

Nagtuloy-tuloy ang tricycle sa loob hanggang sa mamataan nila ang nag-iisang bahay na nakatayo sa buong subdivision. "Diyan lang po sa harap ng itim na gate," anunsyo ni Mabelle sa driver. They stopped right in front of the gigantic gate. Dali-daling bumaba sina Mabelle at Paris mula sa sasakyan at isa-isang ibinaba ang kanilang mga gamit. She took a deep breath before pressing the doorbell button.