The Notebook Plot Novels & Stories

I was about leave when Nathalie picked something from the floor. "Sayo ba ito? Ang ganda ng drawing ha." Aniya habang tinitignan ang isang pinilas na pahina ng notebook. Isang sulyap roon at iba na agad ang pakiramdam ko. "Oo akin yan. Buti nakita mo." I immediately took it away from her. A rose was drawn in the middle of the paper. It wasn't just a simple outline, it was beautifully sketched. The rose almost felt like it came to life.

ang bulong ng matanda sabay hila sa isang lumang drawer sa ilalim ng counter, inilabas niya ang isang maliit na notebook na may lagda ng aking fiancée. "Ibigay mo sa akin ang notebook na iyan ngayon din at siguraduhin mong walang makakaalam na nagkausap tayo sa gabing ito," ang aking nanginginig ngunit possessive na utos sabay hablot sa notebook, bawat titik ng pangalan ni Sophia doon ay nagdulot sa akin ng matinding pagkasuklam.

Napatingin siya sa kawalan, parang sinisilip sa kanyang isipan ang laman ng bag—isa-isang binibilang sa imahinasyon kung alin nga ba ang nagpapabigat. Nandoon ang A4 notebook niya—makapal at mabigat. Hindi lang basta notebook, kundi parang koleksyon na ng kalahati ng buhay niya. Mga medical notes, lecture scribbles, doodles kapag stressed, pati na rin ang diary entries na isinisingit niya sa pagitan ng mga pahina. Limang sentimetro ang kapal. Isa nga namang “pader” sa bigat.

Wala roon. My brows furrowed when I accidentally held something inside Ate Aliyah's drawer. Ipinasok ko ang kamay ko doon at nakapa ang isang may kaliitang notebook. "Bakit may notebook dito?" Kinuha ko iyon at tinitigan. Kulay black iyon at medyo makapal. Bumilis ang tibok ng puso ko at may hinala na agad kung ano iyon. And I was right. Isa nga iyong diary na naglalaman ng lahat ng pinagdaanan ni Ate.

asar ko at hinablot ang paper bag. Kinuha ko ang laman. Nangunot ang noo ko dahil isang big notebook lang ito. May plastic cover, malinis at may designs. Wala nga lang pangalan. “Anong department ang nagpapabig notebook?” usisa ni Kydd. “Parang ang boring pumasok kung puro sulat,” humikab pa siya. “Babae may-ari,” si Serious, nakasilip sa notebook. “Sa babae mo ’yan?”

Sana lang ay mapatawad siya nito kapag dumating ang panahon na kailangan nang bumalik ang mga alaala nito. Mula sa isang tagong drawer ng kanyang cabinet ay inilabas niya ang isang maliit na notebook. Makapal ang kulay brown na cover niyon. Binuksan niya ang notebook nang hindi man lang nag-aabalang lumayo sa cabinet. Naunang tumambad sa kanya ang first page ng notebook. It was personally designed by Sana. May mga dried leaves and flowers na nakadesign doon. Alam niyang ang mga bulaklak na iyon ay kinuha nito sa isang simpleng bulaklak na napilitan niyang ibigay dito noong araw na nanganak ito.

sagot ko, wala ng plano na sabihin pa ang detalye. Natigilan ako ng makitang kumuha siya ng isang notebook at binuklat iyon. Naupo pa siya sa lamesa ng upuan niya. "Ang ganda ng sulat mo tapos ang linis pa," kumento niya habang tintingnan ang bawat pahina ng notebook ko. "Nasaan pala si Baron?" Tanong niya nang hindi ako magsalita. "Hindi ko alam, e," sagot ko at nilahad ang kamay ko sa harap niya para kuhanin ang notebook ko. Nakangiting inabot naman niya sa akin iyon.