The Notebook Plot Novels & Stories

Sinabi niya rito kung saan makikita ang susi na ibinalik niya naman sa pagitan ng libro sa shelf ng papi niya. “Pumasok ako do’n ulit no’ng ipinasa ko sana sa ‘yo ang financial report. Nakita ko iyong chart map ni Papi. Nandoon si Kuya Keith, si Attorney Williams at iba pang pangalan na hindi ko kilala. Hindi ako sigurado kung iyon ba ang journal pero para siyang makapal na notebook tapos kulay brown. Leather iyong balat ng notebook. Nasa itaas lang siya ng chart map.”

Binuksan ko ilaw at tumingin sa lamesa niya na puno ng mga libro, lumapit ako roon at tumingin-tingin. She like books? What a nerd. Napatingin ako sa isang may kalakihang notebook na nasa harapan ko, kulay itim ito at maganda ang desenyo. Kinuha ko ito at binuksan. Alice's Journal. Iyon ang nakasulat sa front page ng notebook, alam kong hindi ko dapat 'to binabasa ngunit hindi ko mapigilan. Sa unang page, bumungad sa akin ang magulong sulat niya, parang kinahig ng m. Halatang bata pa siya noong sinulat niya ito, maraming bura at lapis pa ang kaniyang ginamit. Sinimulan ko itong basahin.

Observahan lang. Kaya’t imbes na buksan ang bag, kinuha niya ang maliit na notebook sa bulsa at palihim na nag-sketch ng doodle—larawan ng isang folder at question mark. Pagbalik ni Joy, dala-dala ang isang basong tubig. “Oh ayan na ang tubig ng mahal na hari, sana naman mag shut up kana dyan ng makapagtrabaho na ako ng maayos ano?" Pag susungit ng sekritarya na tinawanan lamang ni Nathaniel.

Habang inaayos ang pagkakahiga nito, may naramdaman siyang matigas na bagay sa bulsa ng pantalon ng babae. Nang ilabas niya ito, isa itong maliit na notebook. Pagkabukas niya ay tumambad ang ilang malalaking salita. Nineteen Places! Cordelia! Sa ibaba nito ay may opisyal na selyo at isang kaukulang code.

Nasa kandungan niya ang lumang hardbound notebook, habang mahigpit na hawak ng isa niyang kamay ang cream-colored envelope na kasama nito. Hindi niya namalayang ilang minuto na pala siyang nakatitig sa mga iyon. Parang ayaw gumalaw ng katawan niya. Hindi niya maipaliwanag kung bakit ganoon kabigat ang simpleng notebook na iyon. Pakiramdam niya, sa sandaling buksan niya ito, may mga katotohanang hindi na niya muling maitatanggi. Mga bagay na maaaring tuluyang gumulo sa isip at puso niya.

May nakasabit pang yogurt sa kaniyang bibig habang s********p. Eksakto namang may isang bata na kakagaling lang sa awarding ang umupo sa katabi nilang pwesto. Hawak-hawak nito ang isang napakagandang notebook. May mga disenyo pa itong maliliit na pink na bituin sa cover.

"Nabili ko ito sa isang antique shop sa Mexico, and it's all about witchcraft and supernatural." "Really? Kinuha nito ang hawak na notebook at binuklat. "Weird puro picture lang naman ang nandito anong gagawin mo rito?" tanong nito sa kanya nang makita ang nilalaman ng maliit na notebook. "Ah, naisip ko lang na baka may makita ako rito na makakatulong kay Joni." "Tingin ko, wala naman. Isang lumang notebook lang 'yan at naloko ka, dahil binili mo naman." Binalik nito sa kanya ang lumang notebook.

NANG mapansin ni Xander na biglang tumahimik ang babae sa tabi niya ay hinid niya maiwasang hindi sulyapan ito at doon niya napansin kaagad ang hawak nitong notebook. Hindi ba at kamukha ng notebook na iyon ang naiwan sa bahay niya noong isang gabi? Kaya lang ay iba nga lang ang kulay nito pero pareho ang design. Nang makita niyang mukhang may iginuguhit ito sa notebook ay kaagad na nagsalubong ang kanyang mga kilay. “Anong ginagawa mo?” hindi na niya napigilan pang itanong.

Nilapitan ko siya. "Anong ginagawa mo?" tanong ko. Nagulat siya at mabilis na tinakpan ang notebook. "Ah, nothing. Just... taking some notes for the greenhouse." "Patingin nga," sabi ko, kinuha ko ang notebook bago pa niya maharangan. Laking gulat ko nang makita ang mga sketches. Hindi ito sketches ng greenhouse. Mga sketches ito ng mukha ko habang nagsasalita sa stage kanina. May mga notes din sa gilid tungkol sa mga sinabi ko.

sagot naman niya kaya marahan akong tumango at umupo na sa silyang nasa harap niya. “Ano ang sinusulat mo?” tanong ko at tumingin pa sa nakasarang notebook. Ang ganda ng disenyo ng notebook na iyon. Medyo makapal iyon, tapos ang front at back cover naman ay may pinaghalong kulay ng berde at itim na parang abstract. “I’m just documenting some of the things that I want to remember someday,” nakangiting sagot niya kaya marahan ulit akong napatango.