The Owl House Lumity Fanfiction の小説・ストーリー

Her eyes can't be read of what kind of expression she was wearing right now. As of Lu, his exposure has been ruined. His form are changing. He grow a horn in his head, his teeth has grown fangs, and his wings was flapping hardly that bring a large momentum of wind inside the small hut. Nasira na naman ang bagong gawang maliit na bahay dahil kay Lu. Alam ni Mayi na mao-offend ang kausap sa sinabi nito ngunit hindi niya kayang marinig na sabihang mahina ang mga kasama dahil sa malakas siya simula pa lang noong una.

Nang makapasok na sila sa maliit na bahay na gawa sa bato ay kaagad na sinindihan ni Vanadium ang kandila, nag-alay ng bulaklak at tahimik na umusal ng panalangin. Nakatingin lamang si Olivia sa mag-ama habang masayang nakipagkwentuhan sa harapan ng puntod ng kaniyang Senyora. Nakalulungkot isipin na hindi man lat nakita ng personal ni Clara ang kaniyang Ina. Nahinto sa pagmuni-muni si Olivia ng makita niyang papalapit sa kaniya ang bata. "Ate Oli!" bibong tawag ni Clara sa kaniya

Sa isang banda, naisip ko rin na okay na na namatay na rin ang mommy sa ganoong paraan, kung hindi kasi ay marami pa siyang kasamaan ba pwedeng gawin. Kaya ngayon na madilim ang mansyon, nagpasya ako na bakit hindi ko ito lagyan ng ilaw. Nangyari na ang mga nangyari at wala na akong magagawa doon pero para sumaya ang buhay ko ay may magagawa ako. Si Lucy Pearl, gusto ko na siyang pakasalan at iuwi dito sa mansyon upang gawing ilaw ng tahanan. Wala na akong ibang babae ba nakikita na papalit sa kanya. Siya na ang gusto kong makasama hanggang sa dulo ng aking hininga. Siya ang gusto kong maging ina ng aming magiging mga anak.

sagot ni Owens Lim. Habang nagsasalita siya, inilabas ni Owens Lim ang kanyang ballpen mula sa bulsa ng dibdib, tinawid ang tatlong sangkap ng mga halamang gamot, at isinulat ang ilang iba pang sangkap. Tiningnan ni Lucia ang kalmado at matatag na mukha ni Owens Lim, at biglang gumaan ang kanyang pakiramdam. Nakahinga siya ng maluwag.

Kung sana ay una pa lang ay sinabi na niya ang totoo… Nakaupo sa single sofa ang anak, habang umupo naman siya sa harapan nito at hinawakan ang kaniyang mga kamay. Bumuntong-hininga muna siya bago muling tumingin kay Hope, her eyes filled with a soft expression. “I know you have a lot of questions, and I promise I will answer them all. But right now, the most important thing for you to understand is that we are not ordinary people: we are Elementalists who lives in the radiant realm of Luminous,” Lorraine sighed deeply before she continued. “We are immortals who possess the power of elements: fire, water, earth, wind, ice, lightning, divine light, and shadow. However, the Luminous Realm is c

***Olivia's POV*** Ang library ang naging comfort space ko dito sa bagong tahanan ko dahil komportable ang katahimikan at gusto ko ang payapang vibe. Tinatapos ko na ngayon ang sunflowers na ini-i-sketck ko. Gusto ko sanang subukan agad yung vellum para mag-umpisa ng bagong sketch nang biglang tumunog ang notification ng phone ko. ~~ Chandler: No. Tommorow morning ~~

Kumapit ang matinding takot sa damdamin ng babae nang mapagmasdan ang nanlalaking mga mata ni Russell na nakatititig sa kanya. “Bitiwan mo ako,” sigaw niya, “bitiwan mo akooo!” Pumailanlang sa kapaligiran ang malakas niyang pagtili. “EEEEEEEEEE” *** **** ALUMPIHIT SI OWEN. Hindi siya mapakali at halos mabutas na ang sahig ng kuwartong kanyang kinaroroonan sa paglalakad nang paroo’t parito, pabalik­-balik.

Pagtapos niyang magsalita, tumignkayad at dali-dali siyang pumasok sa Stonetree forest. Naisip ni Lumi na gawa-gawa lamang ang pinagsasabi ni Darryl. Hindi totoo ang tungkol sa illusion formation. Tinatakot lamang siya ni Darryl para makatakas ito. Para kay Lumi, kailangan munang patayin ni Darryl ang kaniyang pupil para mapagsamantalahan ito sa attic. Wala siyang ibang gusto kundi ang balatan ito ng buhay, kaya paano niya hahayaang makatakas ito?

Umuling na lang ako sa kaniya at sabay na kaming dalawa na pumunta sa kusina. “Ma, nandito na si ate. Mukhang kakatapos lang na makausap si Kuya Morpheus. Alam mo ba, ma, si ate kilig na kilig---.” gad ko’ng hinampas si Azamy dahil sa mga sinasabi niya na akala mo naman ay alam niyang ang lahat ng nangyari kanina. Soundproof ang mga kuwarto namin at kahit sumigaw pa ako nang napakalakas ay alam ko’ng hindi nila ako maririnig. “Nako ikaw, Azamy, tigilan mo ang pang-aasar mo d’yan sa ate at baka mamaya mag-asawa ‘yan ng maaga,” sabi ni mama.

Tahimik ang paligid nang bahagyang bumukas ang pinto ng silid. Pumasok ang malamlam na liwanag ng buwan mula sa bintana, nagbibigay ng malamig at mapanatag na aura. Sa gitna ng kadiliman, nakaupo si Owen sa kama, suot ang kanyang plush raccoon pajamas. Blangko ang tingin ng bata, mistulang nawawala sa sariling mundo. Ngunit sa marahang tunog ng pagbukas ng pinto, agad siyang napalingon.