The Red String Of Fate Novels & Stories

Sinamantala nila ng babaeng nakabangga niya kanina ang pagkakataon at hinila ang morenang babae paalis sa lugar. Nang makalayo ay saka lang nila binitiwan ang babae. “S-Si R-Red… a-ayoko ko n-ng b-bumalik sa k-kanya…” Sambit ng babae sa pagitan ng pag-iyak at mahirap na paghinga. Bakit parang takot na takot ito sa kaibigan ni Zandro— na para bang may ginawa ito rito? “Kilala mo si Red?” Tanong ng isang babae.

ani ko pa. "Open it, mom." Nang buksan ko ang naturang cute na gift ni Adam ay nagulat ako nang makita ang isang white gold necklace na may pendant na heart. "Open the pendant," ani pa ni Adam. Na curious tuloy ako, nang buksan ko ang pendant ay napaluha ako nang makita ko ang larawan ng aking inay at itay. "But how?" kunot-noong tanong ko kay Adam.

Hindi niya inaasahan na ito ang kahihinatnan ng muli niyang makasama ang kinalakihang magulang. Sa patuloy na pag-agos ng kaniyang sariwang dugo ay mas lalong tumindi ang panghihina ng kaniyang katawan. Nakarinig siya ng mga yapak papalapit sa kanilang kinaroroonan at nagbigay ito ng pag-asa kay Jade na maliligtas na sila. Ramdam ni Jade ang pagtingin ng kung sino mang tao sa kalagayan nila. Nais niya sanang imulat ang mga mata ngunit hindi niya ito magawa.

seryoso kong sabi. Kasama ko ang ilan sa mga pinaka-tiwala kong alagad sa batas—mga kasamahan ko mula sa aking mga operasyon sa ilalim ng Red Moon—ang samahang nagbigay sa akin ng lakas, pati na rin ng kapangyarihan, upang protektahan ang mga hindi kayang ipagtanggol ang kanilang sarili. Ang bawat isa sa kanila ay may takot, pero walang alinlangan sa kanilang mga mata. Alam nilang isang matinding laban ang haharapin namin.

Palagi siyang nariyan, tahimik na tagapagbantay, nagmamasid sa kanya mula sa malayo, naghihintay na makita niya ang katotohanan na matagal nang nakapako sa kanilang dalawa. Ang kanilang engagement ay puno ng alitan, puno ng hindi pagkakaintindihan, at mga hindi nasambit na salita. Parang isang barkong hinahampas ng malalaking alon sa gitna ng bagyo, patuloy silang naglayag sa kabila ng mga pagsubok at panganib. Ngunit ngayon, habang mag-isa siyang nakaupo sa kanyang kwarto, napagtanto ni Luxury kung gaano kahalaga si Reid sa kanya, kung gaano niya ito kailangan.

Isang mapait na ngiti ang sumilay sa aking labi. "You're right... P-Pero pakiramdam ko, parang napakabilis ng pangyayari." Naramdaman ko ang mainit na palad ni Red nang hawakan niya ang aking kamay. "It's not fast, Max. It was just destined," aniya na nagpangiti sa akin. "Ang kailangan mong gawin ay tanggapin ang malaking pagbabago na to sa buhay mo. Finally, you have something that you can call yours," muli niyang sambit.

“It’s like...I’m drowning, and I can’t reach the surface.” “Then I’ll pull you back,” binitiwan ko na parang pangako. Ngunit kahit sa sarili kong tinig, ramdam ko ang takot. How could I fight something I couldn’t even see? At that moment, a soft red glow flickered between us. I gasped. The red thread—the one that once bound our souls together—had returned, but it was frayed and weak. Almost as if the strands of fate had been severed but not entirely lost.

Fate 22-Pagkalito Mabilis niyang pinunasan ang labi na para bang nandidiri nang makalayo kay Charles. Gusto niya sana itong murahin ngunit biglang tumunog ang cellphone niya. Pagkakita ng caller ay agad iyong sinagot kahit kaharap pa si Charles. "Mommy, I'm going to sleep now po." Paglalambing ni Zion sa ina.