The Red String Of Fate Mga Nobela at Kwento

Bigla lumitaw sa harapan namin si Selena habang nakataas ang kaniyang isang kamay. “Sinira niyong dalawa ang aking plano? Isinangla ko ang aking kaluluwa sa isang demonyo para mapasakamay ko ang strings of fate at baguhin ang tadhana ngunit anong ginawa niyo? Hindi ako puwedeng mamatay. Kahit anong mangyari, babaguhin ko ang tadhana at ibabalik ko ang mga bagay na nawala sa akin.

Umiiyak siya dahil sa labis na saya na nararamdaman niya. "Misis ko!" Panimula ni Red sa kanyang weeding vow sa kaniyang kabiyak. "Hindi ko akalain na darating tayo sa ganito. Akala ko hindi na ito matutupad pa." Aniko pa na umiiyak at halos tumulo na ang sipon ko. "Napakapalad ko, misis ko dahil ikaw ang binigay sa akin ni Lord. Hindi parin ako makapaniwala kung saan tayo dinala ng tadhana mula sa aksidente nating pagkakilala. Dito misis ko sa harap ng dambana, pinapangako ko sa lahat ng nandito, sa magulang mo at sa magulang ko,mga kaibigan natin, mga mahal natin sa buhay, at lalong lalo na saiyo, -higit sa lahat kay Lord na hinding hindi ka magsisisi na binigyan mo ako ng pangalawang pagk

Ng itulak s'ya ni Fate ay sinadya n'yang ihulog ang sarili sa tulay. "MANG-AAGAW KA!" Pabalik na sigaw ni Liandra habang hinahabol ang kaniyang hininga. "WALA AKONG INAGAW LIANDRA. KUNG MAY MANG-AAGAW MAN SA'TIN, IKAW YUN!" Sinugod s'ya ulit ni Liandra. "B-BITAWAN MO A-AKO." Pag susumamo ni Fate sa kapatid. Sinasakal s'ya nito at sinusubukang ihulog sa tulay.

Isa ito sa mga paliwanag na ayaw ko sanang ibigay—dahil kailangang hukayin ang talaan ng mga lumang utang, ng mga pangalang nakasulat sa ilalim ng salitang poot. “Red Ring is a network,” I said slowly. “A syndicate born from things worse than business—vengeance, ideology, power dressed as necessity. Gideon runs the show. He’s not a king; he’s a surgeon. Precise, meticulous. He doesn’t gut you—he lets you rot from the inside and then sells the cure to the ones who can pay.” She frowned. “So Natasha went to him for protection.”

Grace May nabasa ako dati tungkol sa alamat ng red string of fate, ito ang pulang string na naguugnay sa dalawang tao, na kahit saan at ano man ang nangyari ay muli silang magtatago, magkakasama habang buhay. Parang kami ni Sam, na kahit anong pagiwas ang gawin ko mukhang ang tadhana ang gumagawa ng paraan para magkita kaming dalawa.

Hinihintay nila na lumabas ito at magtawag ng tulong para madala ang asawa at anak sa hospital. Bigla namang sumulpot si Red na may nakalagay na pulang bandana na tinupi sa noo nito. Nakasuot din ito ng chaleko na kulay pula at may mga nakaburdang kulay ginto na mga bituin at buwan. Wala ding butones sa unahan kung kaya kita ang harapang bahagi ng katawan nito. May bitbit pa itong umuusok na bagay na parang ginagamit ng pari sa simbahan kapag nagpapausok sa loob.

Natulala ako kay Lian habang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga pangako at masasayang alaala ko kasama si Malik. “I’m the only one who can handle you. I won’t be comfortable working while thinking that you’re having a hard time staying here.” “Hindi naman ako ganoon kasama para kunin pati ang bagay na pinakamahalaga sa babaeng tumutulong sa akin na makuha ang gusto ko.” “All you have to do is trust me, Lucky. Please, trust me…” Is this my lucky destiny? Ang paulit-ulit na magmahal ng mga lalaking gagamitin at lolokohin lang ako?

"Panaginip lang ito. Hindi totoo ang nangyayari sa atin. Magigising tayo na babalik tayo sa reyalidad." Naalarma si Faith sa biglang pagdilim ng kanina lang ay mabulaklak at makulay na paligid. "Please, help me!" "Anong nangyayari?" "Ayoko rito! Natatakot ako!" Hinatak ni Faith ang kamay at umatras, pero muli niyang inihawak iyon kay Fate dahil sa hindi nakikitang puwersa na humihila rito patungo sa nakabubulag na kadiliman.

Paano kung wala akong magawa para mabago ito? At habang unti-unting nilamon ng pagod ang kanyang damdamin, isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya. Isang hininga na tila nagpapaalam sa mga pangarap niyang hindi na kailanman matutupad. Sa likod ng masayang musika at palakpakan, napagtanto niya ang katotohanan: pumasok siya sa isang mundo ng kawalang-kasiguruhan, isang kwentong walang kasiguraduhan kung paano sisimulan at paano magtatapos.

Fate is so ironic to us, gusto yata nitong sukatin kung kailan kami hahawak at bibitaw sa isa't-isa. Seems that the favor of the universe is way too far for us. Ramdam ko ang hangin sa daan habang hawak-hawak ko si Magnus. I see how the road is longing it's way, I see how grey the sky is as if it's waiting to cry down and fall.