The Ritual Novels & Stories

Tinungo nya ako agad at lumabas na kami. “Huwag ka matakot para sa kanila. Kada may bagong estudyante sa academy may ganoong ritual.” “Ritual ba ang matatawag mo doon? Paano kung may mamatay?” “Walang namamatay pag si Miss Grethel ang nag trigger sayo. Pero ngayon lamang sya nahuli ni Headmaster Regina. Espesyal kasi ang panahon na ito. Dahil dumating ang Kaisar.”

At hindi nga ako nagkamali, ilang segundo lang ay sumabog ang ilaw mula sa bato at kasunod nun ay tila niyebe na nagsibagsakan mula sa kalangitan ngunit kumikinang ang mga ito. The moon is too big, like it's about the kiss the ground. Everywhere are sparkling and everyone in the ground was in glee. It feels like tinkerbell and the other fairies just flown passed our world. The shimmering darkness scattered and the land was blessed. "Let's do the final ritual." Bulong naman sa akin ni Elijah. Napakunot noo naman ako. "What ritual?" "Sealing." Maikling sagot niya sa akin. Hindi ako sigurado sa kung ano man ang ibig sabihin niya ngunit ang alam ko lang ay kailangan niya ngayon ang kooperasyon

Ang ritwal na ito ay ginagawa sa mga anak ng hari at reyna upang malaman at makilala kung sino ang mga magiging mate namin. The ritual would begin at twelve midnight and it would only take a while para matapos. I excitedly stood in the middle while my brother was casting a magic circle around me. When the magic circle was perfectly around me ay kinagat niya ang sarili niyang pulso. Ang tumulong dugo mula roon ay tinapat niya sa magic circle na nakapalibot saakin. When the blood touched the magic cirlce, it glowed brightly na pati ako ay nasilaw dahil sa liwanag no'n.

50 na dark spirit ang lumitaw at kumalaban sa halimaw. I started the ritual again. Kung mananatili siya sa kaniyang p’westo mas madali siyang mapaparalisa. I open a large dark circle sa ilalim ng halimaw. Mas lumaki ang lawak ng dark circle at nagawa kong maparalisa ang katawan ng halimaw. Nagsilayuan ang iba nang magtagumpay ang magic circle ko. This is another process of soul eating but parting ritual could only destroy the soul. Hindi kagayang soul eating na nakukuha ko ang kanilang mga kaluluwa.

Ito ay hindi lang party para sa gusali; ito ay isang romantic ritual na mag-o-seal sa pag-iisa ng kanilang puso at ng lupa. Ang selebrasyon ay naganap sa tabi ng The Core (ang Community Center). Ang natural light ng buwan at mga flame torches ang nagbigay-liwanag. Ang ritmo ng local drums ay kasing-tahimik at kasing-lalim ng tibok ng puso.

May hawak pa siyang popcorn na hindi mo alam kung saan niya nakuha. "Simulan na natin ang palabas. Gabi ng paglalaro… at pagpapaluhod," aniya, sabay kindat kay Vivian na gustong isuka ang kinain. Sa gitna: Naghiwa-hiwalay ang mga goons, nagbigay ng espasyo na para bang may ritual na magaganap. Nasa gitna si Richard. Tahimik. Malamig. Dahan-dahang inayos ni Richard ang kanyang invisible na salamin sa ilong. Tumango. Tumingala. At huminga nang malalim.

Kung sinama nila ito malamang ay nag-iinarte na ito ng bongga. Mga ilang oras pa ang ginugol nila at narating nila ang isang komunidad. Maalab silang tinanggap ng mga katutubong nakatira. Nagpahinga sila at nakipagkuwentuhan sa mga taga-roon. "Talaga? Gusto ko maranasan ang sumayaw ng mga katutubong sayaw," masayang wika ni Mayumi. "Opo ma'am, mamayang gabi, pagkatapos nating magsagawa ng ritual ay sasayaw tayo. Tuturuan ka namin," anito.

Sa Argento, si Raven ay gumalaw na parang multo sa mga pasilyo ng kapangyarihan. Ang kanilang natuklasan ay mas malala pa kaysa sa kanilang inaasahan. Ang "kasunduan" ay hindi isang papel lamang; ito ay isang seremonya. Isang seremonya na gaganapin sa kabisera ng Argento, kung saan pormal na isusuko ng pangulo ang kanilang soberanya. At ang seremonyang iyon ay hindi lamang politikal. Ito ay isang ritwal.

Hanggang sa pagharap nila sa pari ay nagtatananan sila. “We are gathered here today to witness the joining of two lives…” Picture. Video. Kuhang-kuha ng camera ang iba’t-ibang emosyon ng mga tao habang umiiral ang sagradong ritual. May umiiyak, may tumatawa, may agad sumigaw ng matapos ang kasal. “Kiss!” “Isa pa! Isa Pa!” Palakpakan ang lahat ng pagbigyan nila.

Muling nabalot ng katahimikan ang buong silid. Tatlong hakbang—luhod. Limang hakbang—yuko. Pitong hakbang—saad ang noo sa lupa. Isang ritwal na hindi basta-basta ginagawa ng kahit sino. Ang sakripisyong ito ay hindi matutumbasan ng kahit gaano kalaking halaga ng pera. “Ano?” may narinig silang mahina ngunit hindi makapaniwalang bulong. “Sinong gagawa niyan para lang sa isang regalo?”