Novel & Cerita The Ritual

Itinaas niya ang kamay na may hawak ng silver package while the other hand was unbuckling his belt and unzip his jeans. Ashton did the same bago pa man lubusang makalapit ang mga babaeng tila hayok kung makatitig sa kanila. They performed the ritual. Tiniyak nilang they satisfied those ten whores crawlimg on their feet. Sanay na siya sa ganitong gawain and Ash knows about it. Tanging focus nila is to pass the test. Last week of the inititation came and all the three rituals were done. The last one was just easy-peasy for him; to kill.

Ito ay hindi lang party para sa gusali; ito ay isang romantic ritual na mag-o-seal sa pag-iisa ng kanilang puso at ng lupa. Ang selebrasyon ay naganap sa tabi ng The Core (ang Community Center). Ang natural light ng buwan at mga flame torches ang nagbigay-liwanag. Ang ritmo ng local drums ay kasing-tahimik at kasing-lalim ng tibok ng puso.

Pinagmamasdang maigi ang mga susunod na mangyayari. Nang magsimula si Moria sa ritual ay lumamig ang buong paligid at ang langit ay nagsimulang umitim. Nagkaroon ng kulog at kidlat, maging ang mga puno ay nagsisimula nang hanginin.

May hawak pa siyang popcorn na hindi mo alam kung saan niya nakuha. "Simulan na natin ang palabas. Gabi ng paglalaro… at pagpapaluhod," aniya, sabay kindat kay Vivian na gustong isuka ang kinain. Sa gitna: Naghiwa-hiwalay ang mga goons, nagbigay ng espasyo na para bang may ritual na magaganap. Nasa gitna si Richard. Tahimik. Malamig. Dahan-dahang inayos ni Richard ang kanyang invisible na salamin sa ilong. Tumango. Tumingala. At huminga nang malalim.

Sa Argento, si Raven ay gumalaw na parang multo sa mga pasilyo ng kapangyarihan. Ang kanilang natuklasan ay mas malala pa kaysa sa kanilang inaasahan. Ang "kasunduan" ay hindi isang papel lamang; ito ay isang seremonya. Isang seremonya na gaganapin sa kabisera ng Argento, kung saan pormal na isusuko ng pangulo ang kanilang soberanya. At ang seremonyang iyon ay hindi lamang politikal. Ito ay isang ritwal.

A shadow of something human. Pain. Regret. "I know," he murmured. "And that’s why it has to be me." Her entire body trembled. "You don’t have to do this." His expression hardened. "Yes, I do." The acolytes raised their hands, their chanting intensifying as the ritual neared its peak. Sorean finally turned away from her, facing the cultists with the unwavering authority of a man who had already chosen his path.

Napakagwapo niya. At ako... Inilayo ko ang aking tingin, bumalik sa pagtitig sa sahig. Ipinagpatuloy ng pari ang ritwal. May pagbabasa ng mga talata, pagkatapos ay may pag-awit ng papuri na inawit ng mga bisita. Nagsimula rin akong bumuka ng aking bibig, ngunit walang lumabas na boses. Masyadong tuyo ang aking lalamunan.

Muling nabalot ng katahimikan ang buong silid. Tatlong hakbang—luhod. Limang hakbang—yuko. Pitong hakbang—saad ang noo sa lupa. Isang ritwal na hindi basta-basta ginagawa ng kahit sino. Ang sakripisyong ito ay hindi matutumbasan ng kahit gaano kalaking halaga ng pera. “Ano?” may narinig silang mahina ngunit hindi makapaniwalang bulong. “Sinong gagawa niyan para lang sa isang regalo?”

Elara’s POV Tinawag nila itong the binding. Isang ritwal na mas matanda pa sa mismong trono — binubulong lang sa dilim ng korte, ginagawa lang para sa mga taong tuluyang tumawid sa pagitan ng loyalty at belonging. At ngayong gabi, ako ang taong ’yon. Tahimik ang silid pagpasok ko. Walang ilaw maliban sa bilog ng mga kandila sa paligid ng altar. Mabigat ang hangin — amoy insenso at bakal, parang halong dasal at dugo.

Gusto niyang itanong kung bakit parang ang daming alam nito sa buhay ng Del Fuego at pati sa mga tradisyon ng pamilya ay may alam ito. Matagal din bago nakareply ang kausap. Inisip niya na maaring mahaba ang sagot ng katext. ‘Bloodmoon tradition. Ito ang gabi ng alas dose na isang inosente ang kaylangang maialay ng isang lalaking Del Fuego upang isakatuparan ang ancestral ritual nila. Ito ay ang pag-aalay ng isang buhay para sa demon witch na pinaniniwalaang sumumpa sa kanila.’