The Ritual Novels & Stories

Elara’s POV Tinawag nila itong the binding. Isang ritwal na mas matanda pa sa mismong trono — binubulong lang sa dilim ng korte, ginagawa lang para sa mga taong tuluyang tumawid sa pagitan ng loyalty at belonging. At ngayong gabi, ako ang taong ’yon. Tahimik ang silid pagpasok ko. Walang ilaw maliban sa bilog ng mga kandila sa paligid ng altar. Mabigat ang hangin — amoy insenso at bakal, parang halong dasal at dugo.

Tila uhaw na uhaw sila sa bawat isa ng mga sandaling iyon, dahan-dahang inihiga ni Hanzul si Trinity sa madamong bahagi ng kakahuyan, nagmistulang paraiso ang paligid dahil sa ritwal na nagaganap sa kanila. Ramdam na ramdam nila sa bawat isa ang pananabik, wala sa kanila ang ayaw bumitiw sa isa't-isa. Sa masuyong pagdampi ng halik na kanilang pinagsasaluhan, haplos na may hatid na luwalhati sa bawat isa na lalong nagbibigay ng ibayong sensayon sa nag-aalab nilang damdamin.

Kung hindi ako nagkakamali, sila ang aking reincarnated clanswomen sa panahong ito pagkatapos ng sacrificial reincarnation. “Ano?” Natigilan si Alex. Pagkaraan ng ilang segundo, tinanong niya si Neela, “Anong gusto mong gawin ko?” Sinabi ni Neela, “Napakalupit ng sacrificial reincarnation ng Benares Dragon. Ang mga taong sumasailalim sa ritwal ng pagsasakripisyo ay dadaan sa reincarnation at mawawala ang lahat ng kanilang kapangyarihan! Hindi mabilang na angkan ang sumailalim sa mga ritwal ng pagsasakripisyo sa digmaan tatlong libong taon na ang nakalilipas. Gayunpaman, ang mga Benares Dragon ay may lihim na reincarnation spell. Hangga’t gagamitin natin ang soul pillar, mababawi natin ang ka

sagot ni Gerald sabay tango. Lumapit siya sa pader para makita ng maigi ang mga bagong impormasyon at hindi nagtagal ay sinabi niya, “…Pagkatapos ko itong tingnan ng maigi… mukhang ang mga nilalang dito ay gumagawa ng isang… sacrificial ritual? Sa masasabi ko, ang mga tao at hayop ay hindi namumuhay ng maayos ng magkasama noon. Pero makikita dito na pumunta sila mula sa iba’t ibang dako para simulang sambahin ang ilang malaking rebultong bato…”

Sinuklay niya ang magulo kong buhok gamit ang daliri nito. "Alam mo ba na noon ay ginagamit nila ang salamin sa isang ritwal para makita ang kanilang soulmate? Noon ay may sumubok gawin iyon pero sa huli ay isang demonyo ang lumabas sa salamin. Anak, hindi mo ba minsan sinubukan na gawin iyon. Naalala ko na may pinanood kang documentary tungkol sa ritwal?" tanong niya.

Ito ay isang bihirang tanawin upang makita. Sa labas, nagsisimula ang isang seremonya. Sa mahiwagang altar, isang sulo ang nasusunog, at isang kakaibang babae ang nagpapalo ng tambol sa kanyang kamay. Siya ay umawit at tumalon pabalik-balik, sa paligid, at sa ilalim ng altar.

paliwanag niya habang inaalis ang sarili niyang sapatos. Tinanggal ko ang sandalyas ko, at lumapit ang ilang matatandang babae dala ang mga batya ng tubig para hugasan ang paa namin. May kung anong sagrado sa simpleng ritwal na iyon. “Ready?” tanong ni Damian, iniabot ang kamay niya para akayin ako paakyat sa maliit na hagdang papunta sa bariles.

"Kailangang pumunta sa tore. Doon matatapos ang lahat." "It's a trap, Kuya," sabi ni Natalia. "She wants to complete the ritual. You are the final piece. The Father, the Mother, and the Child. The unholy trinity." "Alam ko," sabi ni Vladimir, ang kanyang boses ay puno ng isang madilim at determinadong pagnanasa. "Pero gusto kong makita ang kanyang mga mata kapag sinaksak ko ang puso niya... o kapag muli niya akong binalot sa kanyang mga bisig."

Ni wala akong makita sa muka niya na nagbibiro ito. "Bukas ng gabi, may magaganap na ritual upang mabuhay ang dugo ng puting mangkukulam sa loob mo. Ayaw ni Tita Helen na malaman mo dahil ipinangako nilang kakalimutan na nila ang maging isang puting mangkukulam dahil ayaw nilang mapahamak ka, ngunit ang iyong ina ay ang natirirang bughaw na puting mangkukulam. Ngunit sa kasamaang palad ay wala na siya, ikaw nalamang ang tanging natitira na makakatulong sa amin at ikaw nalamang ang alas namin upang manalo sa papalapit na digmaan."

Ang tension na nagbuo sa loob namin, ang restrain at desire, ay naghalo sa isang init na parang apoy na dahan-dahang lumalakas. Hindi kami nagmadali. Hindi ito basta pagkakaroon, kundi isang tahimik na ritual ng possession. Ang bawat touch niya, bawat titig, bawat bulong sa tenga ko, ay parang paglalapat ng marka—isang claim na hindi kailangan ng ibang tao para maging totoo.