Novel & Cerita The Ritual 2

Kailangan nilang matapos ang kanilang ritwal bago pa sumabog ang unang liwanag. Maingat na ibinaba ng nakaitim na lalaki ang kaniyang karga sa gitna ng isang malaking bilog. Napalilibutan din ito ng mga simbolo na may iba't-ibang hugis at laki. Isa itong ritual circle na gawa sa sariwang dugo ng isang birhen. Matapos umusal ng mahinang dasal ay pinaikutan na nila ang babae. Hindi masyadong malayo at hindi rin masiyadong malapit. Sakto lang ang kanilang distansiya. Kasunod nito ay sabay-sabay nilang itinaas ang kani-kaniya nilang mga hawak bago magsimulang umusal iyong nakaitim.

He can’t understand the ritual’s language but he felt nervous especially when he saw that his mate was sweating. He’s killing all the black witches until everyone felt the cold breeze at nagtaka na lamang ang lahat ng lumabas ang full-moon imbes na half-moon na kanilang inaasan ngayon. But as the ritual continues, that’s when they feel the cold wind as the full moon shines brightly at kahit nagtataka ang lahat—lalo naman ang mga black witches ay nagpatuloy pa rin sila sa kanilang kaniya-kaniyang mga ginagawa.

"I was in the woods, hoping to see one of them but I'm lucky because I saw a cult of vampires. They're like performing rituals." "Sira kana ba? Bakit ka gumagala ron?" Tanong ng isa. "Seryoso ba 'yan?" "Shit! May nawawala kayang babae sa kabilang bayan! Ang sabi baka daw nakipagtanan o nag rebelde pero nakita na lang kaninang umaga na warak warak na ang damit at Bali ang mga buto, duguan din. Patay na." Nanlaki ang mga mata ng iilan. Kung ganon tama nga ako, bampira nga ang nakita ko kagabi, maaring ang ritual kagabi ay sa pag aalay nung babae?

sagot ni Gerald sabay tango. Lumapit siya sa pader para makita ng maigi ang mga bagong impormasyon at hindi nagtagal ay sinabi niya, “…Pagkatapos ko itong tingnan ng maigi… mukhang ang mga nilalang dito ay gumagawa ng isang… sacrificial ritual? Sa masasabi ko, ang mga tao at hayop ay hindi namumuhay ng maayos ng magkasama noon. Pero makikita dito na pumunta sila mula sa iba’t ibang dako para simulang sambahin ang ilang malaking rebultong bato…”

Sinabi ni Neela, “Napakalupit ng sacrificial reincarnation ng Benares Dragon. Ang mga taong sumasailalim sa ritwal ng pagsasakripisyo ay dadaan sa reincarnation at mawawala ang lahat ng kanilang kapangyarihan! Hindi mabilang na angkan ang sumailalim sa mga ritwal ng pagsasakripisyo sa digmaan tatlong libong taon na ang nakalilipas. Gayunpaman, ang mga Benares Dragon ay may lihim na reincarnation spell. Hangga’t gagamitin natin ang soul pillar, mababawi natin ang kanilang mga alaala.” “Gusto mong hanapin ko ang soul pillar at pagkatapos ay tulungan silang mabawi ang kanilang mga alaala?” “Panginoon, nakikiusap ako sa’yo…” Napakalapit ng pabulong na postura nilang dalawa. Matapos panoorin ang

sabi niya sa hangin, kahit alam niyang walang sasagot. Ang bawat pag-ikot ng turnilyo, ang bawat pagpahid ng langis sa bakal, ay tila isang ritwal. Isang paghahanda hindi lamang para sa pakikipaglaban, kundi para sa pagtanggap ng sarili niyang kapalaran. Alam ni Rafael na sa larong ito, maaring hindi siya makalabas nang buhay. Pero handa siya. Kung ang kanyang kamatayan ang magiging kabayaran para sa kaligtasan ni Lia, malugod niya itong tatanggapin.

Nakakatakbo na siya nang mabilis, at ang powers niya ay controlled na sa karamihan ng oras: blue sparks para mag-ilaw ng kwarto kapag bedtime stories, gentle breeze para palamigin ang hangin sa mainit na hapon, at protective shield na instinctive kapag may stranger na lumalapit sa gate—mild static shock lang, pero sapat para mapaatras ang sinuman. Ang tatlong clans ay naging isa nang ganap—peace treaty signed in blood (literal, sa ritual), businesses fully merged, at walang major threats mula sa natirang red faction. Si Rafael ay nakakulong pa rin sa secret underground facility sa Sicily, powerless pagkatapos ng ritual failure niya, at regular na chine-check ng Lorenzo na walang escape plan.

ungôl ko habang ang tubig ay pumapasok sa aking bibig. Hinalikan niya ako nang malalim habang ang dila niya ay nakikipaglaro sa akin habang ang kanyang ibaba ay walang tigil sa pagpasok sa akin ng mabilis. I could feel my strength leaving me, but at the same time, I felt more alive than ever. This was our ritual, isang paraan para baunin ang init ng isa't isa bago harapin ang realidad sa labas.

"Hinahanap ko si Amo, may maganda akong balita sa kanya," dahilan niya sa lalaki. "Bagong salta ka ba?" Tumango siya. "Kaya pala hindi mo alam na naroon sila sa ritual space. May bagong alay ngayong gabi. Halika panoorin natin," Kalmado siyang sumunod dito. Iniiwasan makagawa ng bagay na pwede siyang paghinalaan.

Umupo siya rito, at hinila si Vladimir sa pagitan ng kanyang mga binti. Ang tensyong sekswal sa pagitan nila ay naging isang uri ng ritwal ng pagpapakasakit. Hinaplos ni Ryella ang dibdib ni Vladimir, ang kanyang mga kuko ay nag-iiwan ng malalalim na marka sa balat nito. Bawat haplos ay parang saksak ng karayom, pero para kay Vladimir, ito ang tanging patunay na buhay pa siya.