Novel & Cerita The Ritual

Naisip niya na kaya pala wala nang masyadong tao nang pumunta siya rito, dahil oras na palang magbalikan sa kani-kanilang mga selda. Ganito kasi rito. Naka-schedule ang lahat nang gingawa nila. May oras para lumabas. May oras para sa iba't ibang activities, may tamang oras din para sa agahan, tanghalian at hapunan. At sinumang hindi sumusunod dito ay mapaparusahan. Syempre, sa loob ng kulungan dalawang uri lamang ang parusa rito, ang ikukulong sa bartolina at ang bugbugin. Walang taong pipili sa dalawang 'yan, kaya lahat nang mga hindi VIP at walang koneksyon ay nag-iingat talagang huwag makalabag sa anumang patakaran ng kulungan.

He can’t understand the ritual’s language but he felt nervous especially when he saw that his mate was sweating. He’s killing all the black witches until everyone felt the cold breeze at nagtaka na lamang ang lahat ng lumabas ang full-moon imbes na half-moon na kanilang inaasan ngayon. But as the ritual continues, that’s when they feel the cold wind as the full moon shines brightly at kahit nagtataka ang lahat—lalo naman ang mga black witches ay nagpatuloy pa rin sila sa kanilang kaniya-kaniyang mga ginagawa.

Naalala ko nga pala sa nabasa ko sa libro na pinabasa sa akin ni Ralph na may tatlong bahagi ang pagkagat ng isang bampira sa kanyang mate. Ang una ay ang ginawa ni Ralph kagabi habang nagtatalik kami isa iyong simbolo ng pagbibigay ko sa kanya ng sarili ko. Ang pangala ay ang ritwal na ginagawa matapos ikasal ang dalawang nilalang. At ang pangatlo ay ang huli at pinakamahirap na ritwal sa lahat dahil kakailanganin kong inumin ang dugo ni Ralph para sa binding process.

Wala nga talaga akong alam sa mga nangyayari sa akin. "Ngayon ay may pagnanais ka na sa katotohanan ay pagbibigyan kita. Ang ritwal na ginagawa ko ay hindi naman talaga para patayin ang mga bampira sa digmaan. Isang kalokohan lamang ito na pinaniniwalaan ng bobong Supremo ng Sinag Araw. Ang totoong magagawa ng ritwal ay ang buhayin muli ang mga namatay na bampira sa digmaang ito. Sa ganitong paraan, magtatagumpay ang punong bampira at matutupad ang aming mga hangarin,"pagsisiwalat sa akin ni Solana.

Isa itong sirang shaver at kaya madali nitong nasugatan ang kanyang daliri dahil nakalabas na ang matalim nitong blade. Gamit ang bagay na ito, tiim ang mga bagang na sinugatan nya ang sariling daliri at pinatulo ang dugo nito sa pahina ng aklat kung saan nya isinulat ang kanyang pangalan. Kung may makakakita sa kanya, paniguradong pangingilabutan ito dahil para syang gumagawa ng isang ritual ngayon. Hindi nya rin alam kung bakit ganito ang naisip nyang gawin, basta ang gusto nya lang ay mag-eksperimento.

Tiningnan niya si Sabrina: "Nasa malapit lang ang best friend ko at gusto niyang makisabay sa atin mag-lunch. Okay lang ba sa'yo kung pumunta siya rito?" "Walang problema, yayain mo na siya rito," sagot ni Sabrina habang nililinis ang mga kubyertos gamit ang mainit na tubig—isang nakasanayang ritwal sa Maynila para masiguradong malinis ang gagamitin. Hindi naman nito napapatay lahat ng bacteria, pero mahalaga ito para sa sense of ritual.

Dito isinasagawa ang lihim na ritwal para sa kakayahang paglalaho—ang kakayahang maging usok sa hangin, at mawala sa paningin ng lahat. Ang ritwal ay labis na mapanganib. Kailangan niyang huminga sa loob ng kuweba habang ang paligid ay inaapawan ng mga halamang usok ng Silarn, na kayang bumura ng anyo ng sinumang walang sapat na balanse ng diwa. Pumasok si Prinsipe Zaitan sa loob ng kuweba. Madilim... Mataas ang presyon ng hangin...

Ni wala akong makita sa muka niya na nagbibiro ito. "Bukas ng gabi, may magaganap na ritual upang mabuhay ang dugo ng puting mangkukulam sa loob mo. Ayaw ni Tita Helen na malaman mo dahil ipinangako nilang kakalimutan na nila ang maging isang puting mangkukulam dahil ayaw nilang mapahamak ka, ngunit ang iyong ina ay ang natirirang bughaw na puting mangkukulam. Ngunit sa kasamaang palad ay wala na siya, ikaw nalamang ang tanging natitira na makakatulong sa amin at ikaw nalamang ang alas namin upang manalo sa papalapit na digmaan."

Iwinasiwas niya ang kamay— ang pulang liwanag ay umikot sa maliit na anyo, ilang beses, bago ito hinihila papunta kay Juan. ⚠️ Ang Pinakamapanganib na Hakbang Alam ni Juan: ito ang pinakamahalagang bahagi ng ritwal. Kailangan niyang mailabas ang kaluluwa mula sa loob ng tatlong metro nang hindi ito napupunit. Kung mapunit ang kaluluwa, matutuloy pa rin ang foundation stealing— pero hindi niya makukuha ang spirit root, at hindi tataas ang talento niya.

Napatingin ako sa papel na hawak niya, tumingin akong muli sa kaniya at kinuha ito. "Vazk–ano raw?" Kumunot pa ang noo ko, dahil hindi ko ma-gets ang nakasulat dito. Tumingin ako kay Keir na nakatayo pa rin sa harapan ko. "Isang klase ng ritwal iyan na kung mabibigkas mo ng tama, hihiwalay ang kalukuwa mo sa katawan mo." Seryosong saad nito. Agad ko namang naitapon ang papel at napahawak sa magkabila kong pisngi.