Novel & Cerita The Sun's Heartbeat

Napatitig si Gabriel sa kanyang relo at nakita niya na walang oras para doon. “In ten minutes at my office.” “As you wish Sir.” Saka tinawagan kaagad ni Atlas ang tauhan para ihanda ang pananghalian ni Gabriel. At habang kumakain si Gabriel, naramdaman niya ang pananakit ng kanyang pagkalalaki na kaninang niya unang naramdaman. Nabitawan niya ang kumbyertos. Nitong nakalipas na buwan isinawalang bahala niya ang annual health checkup niya. Ito rin ang dahilan kung bakit masyado siyang pinag-iinitan ni Seneca dahil sa katigasan ng ulo niya. Ngunit nawawala naman ang sakit pagkatapos ng ilang minutong pinapakiramdaman niya ito.

Kailangan kong balikan ang mag-ama ko. Pilit kong tinipon ang lahat ng lakas na mayroon ang aking kaluluwa. Ipinikit ko nang mariin ang aking mga mata sa mundong aking kinatitirikan, at buong lakas kong isinigaw ang pangalan ng mag-ama ko sa aking isip. Theo! Locke! Sa totoong mundo, narinig ko ang biglang pagbago ng tunog ng heart monitor sa aking tabi. Ang kaniyang mabagal at ritmikong tunog ay biglang bumilis.

Dinig niya ang mabilis na tibok ng puso ni Raven, at nadarama niya sa kaniyang mukha ang mainit nitong hininga na palaging nagpapalala sa sistema niya noon pa man. Buhat sa labi ni Raven ay humaplos ang hinlalaki niya paibaba sa chin nito. Hanggang sa bumaba ang mainit niyang palad sa leeg nito kung saan taas-baba ang lalamunan dahil sa sunud-sunod na paglunok nito ng laway.

Calling him babe is such a cutie, para kaming totoong mag-couple. "I am serious. At mukhang seryoso ka rin kanina kaya nakaramdam ako ng pitik sa dibdib ko. Hear the sounds of my heartbeat, Babe." Lumapit siya sa akin at marahan akong hinila papalapit sa kanya. Niyakap niya ako at inilapit ang tainga ko sa dibdib niya. Bakit ng lakas ng heartbeat? Hindi naman siya tumakbo?

"That's your baby. And that is the heartbeat." Natahimik ang paligid. Wala akong ibang narinig kung hindi ang tunog ng heartbeat niya, hindi ko na namamalayang nakatuon na pala ang paningin ko sa monitorbat na-iinit ang mata sa emosyong nararamdaman. Tuloy ay gusto kong lumapit at hawakan ang monitor, sa ganoong paraan ay mahahawakan ko siya. "Aww... How cute..." Si Vivorie.

Idagdag pa ang matipuno nitong katawan na tiyak niyang bunga ng regular nitong pag-eehersisyo. “I like sun sets because of the relaxing feeling it gives me. Hindi lang pagsikat ng araw ang sumisimbolo ng bagong simula para sa akin. Sunset gives me chances everyday to make it better the next day. I like watching the sunset over the sea,” Sylvan cleared his throat when Eliana moved closer to his side. The close distance between them distracted him. “What are you doing?”