The Suns Heartbeat Novels & Stories

Sabay kaming naalarma ng tumunog ang aparato na nagkokonekta sa heart rate ni Sunny. "Doc!" "Her heart rate is getting slower!" Kaagad na pinindot ni Doc ang alarm button at agad nagsipasukan ang mga Nurse at ibang doctor. "Storm! What happened?!" Gulat na tanong ni Mama. Agad niyang kinuha sakin si Daino na ngayon ay nagsimula nang umiyak. "Storm!" Nakatingin lang ako kay Sunny na ngayon ay pinipilit na magising siya at bumalik muli ang tibok ng kaniyang puso. Sun. Please.. don't give up just yet. "Sunny!"

Nakakalito kasi at nakakabahala. Paano na ang mga buhay na aming tinakasan? Paano kung bubulaga na lang bigla ang mga taong may balak na masama sa amin? "I lived for a long time without using my heart. I was like a rock—a big rock that whoever bumped into would be hurt. Yet you've changed me. You are the only woman who makes my stone-like heart beat again," madamdamin nitong sabi na sinabayan ng sandaling sulyap sa akin.

Pag-uwi ko, nadatnan ko si Adrian sa sala, pinapanood ang lumang video namin noong wedding day. “Guess what?” bungad ko. Tumingin siya agad. “Nakita mo na ba ang heartbeat?” Tumango ako. “Strong and steady. Sabi ni doktora, everything looks perfect so far.” Napasandal siya sa sofa, parang nabunutan ng tinik. “Thank God,” sabi niya.

Napawi nang mabilis ang ngiti niya't hindi kaagad naka-galaw. Rain! Almost thirty three seconds. Yes! Bilang niya, dahil ang sandaling magka-lapat ang mga bisyon nilang dalawa ay ang sandaling biglang nabuhay ang puso niya't pumintig muli. Three hundred thirty three heartbeats and everything went back. . .just like that. The annoyance towards these two girls in front of him suddenly replaced by the deadly pain.

sa gilid. Ilang hakbang pa lang, bigla siyang nadulas. Nawalan agad siya ng balanse at napasubsob pasulong. Isang kamay ang mabilis na humawak sa pulso niya—matatag, sigurado, at may pamilyar na init. “Careful.” Napatalon ang puso ni Sunshine. Pagkabawi niya ng balanse, lumingon siya—at sinalubong ng malalim at maitim na mga mata ni Shawn.

May ilang lumapit na empleyado, at tinulungan si Sunshine na makainom ng tubig. "Sir.. nurse po ako.. hindi po dapat siya ihiga. Hayaan po natin siyang nakaupo," sabi nito sa kanya. "Kumuha po kayo ng electric fan, habang wala pa pong oxygen, para makalanghap siya ng mas maraming hangin." Agad kumilos ang mga naroroon at kumuha ng electric fan. Hinawakan ng nurse niyang empleyado ang pulso ni Sunshine, "medyo abnormal po ang tibok, kailangan po agad siyang madala sa ospital.."

Bakit kailangan sakaniya ko pa maramdaman ang bagay na ito? "Sitting here under the sun? Hindi kaya mag ka sakit ka niyan?" Halos mapa lundag ako sa gulat dahil sa may biglang tumabi saakin. Tila nalunok ko ang dila ko dahil sa pag ka mangha. My breathing hitched more than It should. Pakiramdam ko rin ay lalabas ang puso ko sa sobrang kaba. Umangat ang labi nito habang naka tanaw sa soccer field.

sabi ni Tito Alister habang pinupunasan ang kanyang bibig. “I… I need your… help,” kabado kong sabi. Kumunot ang noo niya saka sila nagtinginan ni Ate Althea na nakasunod sa akin. “What’s the matter?” he asked. Nandito ako ngayon para kumunsulta sa kakaibang inaakto ng puso ko. Sobrang naga-alala na ako. “Tito, I’ve been experiencing irregular heartbeat lately Pakiramdam ko may mali. Pakiramdam ko may bagong virus na na-develop tapos ako ‘yong unang biktima.”

Apat na heartbeat, lahat malakas, pero ang ika-apat ay may kakaibang rhythm na napansin ng specialist: mas mabilis, mas synchronized, parang may sariling energy. Si Marcus ay hindi na umalis sa tabi niya. Meetings ay virtual na lang, at tuwing gabi, hawak niya ang kamay ni Isabella habang nagkukuwento sa tiyan niya. “Kahit ano pa ang mangyari, protektado kayo. Daddy’s here.”

Nasa pagitan pa rin sila ng hindi magkaaway, pero hindi rin magkasundo. Pag-upo nila sa loob ng clinic, ngumiti ang doktora. “Handa na ba kayo marinig ang heartbeat ng baby?” Tumango siya, habang si Sebastian ay parang batang hindi mapakali sa silya. Ilang segundo lang, at may marahang tunog na bumalot sa buong silid. Parang huminto ang mundo. Nakatitig si Sebastian sa screen, saka sa tiyan ni Jenny. Namasa ang mga mata nito. “’Yan ba ‘yon? Heartbeat niya ‘yon?”