Novel & Cerita The Treacherous

Natulala sya habang nakatitig sa asawang aliw na aliw sa aso nya. Hindi sya makapaniwala ang buong akala nya ay tulad pa rin ito ng dati takot sa aso kaya ayaw makakakita at lalapitan ng aso. Naalala niya nang unang makita nya na may trauma si Dan noong nasa hacienda sila. Dumating noon si Trixie kasama ang alaga nitong si Lissy na si Liam mismo ang nagbigay noon. Grabe ang takot ni Dan at panginginig ng buong katawan. Nang hindi sumasagot si Liam nilingon ito ni Dan at muling nagtanong "What is the name?"

Bitbit nya pa ang malaking bag na naglalaman ng mga gamit nya. Naglalakad siyang basang basa na di alam kong saan ang patutunguhan. Malayo na ang narating nya at marami na ring mga sasakyan na dumadaan. Nanghihina siyang lumakad habang nakatingin sa mga sasakyan na nag-uunahan sa harapan nya. "Mas mabuti sigurong mawala na lang ako. Hirap na hirap na ako, ayoko ng maramdaman ang sakit na ito."

At sa gitna ng silence na iyon— nakatayo ang traydor. Calm. Relaxed. Parang hindi niya kagagawang wasakin ang buong pundasyon ng empire ni Torren Villanueva. Narinig ko ang mahinang pag-click ng baril mula sa likod. One of Torren’s men. Ready to shoot. Pero hindi pa rin gumagalaw si Torren. That was the terrifying part. Kapag sumisigaw siya— delikado. Pero kapag tahimik siya?

"Lalo na iyang magaling mong kapatid, naku! Akala ba ni Trever na hindi nakakarating sa tenga ko ang pagpapalit-palit niya ng babae. Alam ko iyon lahat. Ang tanda-tanda na pero hindi pa rin lumagay sa tahimik. He should have moved on and found himself a decent girlfriend. Minsan nga ay naisip ko nang i-arrange marriage siya sa anak ng business colleague ng Daddy mo." "Ma, no! Baka lalong magrebelde iyong si Tor kung gagawin niyo iyan. Baka hindi pa kasi dumadating ang talagang nakatadhana kay Tor. Pihikan din naman kasi ang isang iyon, hindi lang masyadong halata." Hagikhik ni Reverie. "Atsaka, Mom. Huwag mo munang apurahin si Kuya Trever baka mapatid na naman iyan sa maling babae. Just like

"We're trying to help." Nahihiyang napakamot ako sa ulo, tahimik lang ang secretary ko sa tabi ko. "Oo nga pala. Apektado rin pala kayo. We'll try our best to solve the problem, we want to ensure that our company we'll operate again smoothly." Tumawa siya nang mahina. "I'm doing an act of concern, Miss Terrano. We're not like that." Ay. Halos bumagsak ako sa sahig matapos ang usapan namin na iyon. Now I know why I'm more nervous at that person. That person is much dangerous. The two of them should be part of the most harmful species in this world.

Panonoorin ko to mamaya. message again. Keane: I said it's hella dangerous, Solace. Off my phone now. Why is it dangerous. Anong meron bakit dangerous palagi ang masasabi niya. Binibigay bigay niya sa akin ang phone niya tapos wala man lang instruction na ibinigay. Bahala ka sa buhay mo Chase basta pupunta ako mamaya sa lintik na Underground battle nayan. Lalaban ako.

"Sinabi rin sakin ni Tita na separated na raw kayo ni Lexus at hindi niya raw alam na may anak kayong dalawa," Nakangiti namang tumango si Amethyst. "Yeah. He thought I was cheating on him. Eh alam mo namang may trust issues yung lalaking iyon. Kaya ganon na lang ang ginawa niya," natawa pa ng bahagya si Amy but may narealize siya.

READ AT YOUR OWN RISK!!! ANG STORY NA ITO AY SUPER SPG!!! KUNG MASELAN KA AY HUWAG MO NANG ITULOY ANG PAGBABASA!!! DARK ROMANCE🖤 (This story is TRAPPED SERIES#1.) RED FLAG ANG MALE LEAD! Kung hindi mo gusto ang ganitong klase ng story ngayon palang ay tigilan mo na po ang pagbabasa. Pero may characters development naman ang ating bida. Patunay na kayang magbago ng isang tao kapag nagmahal♥️

sabi niya. “Pinipili niya pa rin ang mali.” BANG! Napasinghap ako. Hindi dahil sa takot— kundi dahil sa biglang ingay. Putok ng baril. Isa. Dalawa. Tatlo. Tahimik. Tapos— sigawan. Yabag. Kaguluhan. “Looks like he’s here.” Napatingin ako kay Valeria. Pero hindi ako nakaramdam ng relief.

I messed everything about me…and ‘till now, I still can't fix it. “I'm sorry,” he said. He copped my hand and kissed its back. I averted my gaze when I saw his tear falling. “I'm a fucking jerk. I'm a fucking selfish to still want you. To still own you, but fuck it. Fuck it, Nei, I can be the worst just to have you again. Just to own you again. You're just mine.” I shook my head. That's what I hate about him the most. He's too reckless. He's so obsessed. He can't control himself and he'll just move the way he wants to. He doesn't care about others. He doesn't even care about me.