Novel & Cerita The Tunnels

Takang tanong ni Damon habang naka silip ito sa ibaba. “Sabi ni Thunder hindi nasira ang Tunnel ayos pa rin ito kahit pinasabog na..” wika ni Kuya Storm. “Malabo na masira ito kung gusto niyo masawak ‘yun kanyon na gamitin niyo, dahil build in high glass metal and adobe ang ilalim ng mansion. Sadya ko na ginawa ito upang protektahan ang pamilya..” sagot ko at nag lakad pa ako.

Bawat hakbang ay puno ng panganib, bawat hininga ay puno ng abo. Nang marating nila ang dulo ng tunnel na patungo sa kagubatan, isang malakas na pagsabog ang naganap sa likuran nila. Ang pwersa ng hangin ay nagpatalsik sa kanilang tatlo sa damuhan.

“But if you want us to be in a more private place, then we can go at the end of the tunnel.” Liam wasted no time as he stood up, grabbed my ass, and carried me in a way my legs were wrapped into his waist. Nagmamadali niya akong dinala sa loob ng tunnel at pagkalabas namin doon ay namangha na naman ako sa ganda ng paligid. At the end of the tunnel was a hidden circular-shaped lagoon surrounded by towering rock formations and impressive ridges. Like the waterfalls, the lagoon was also crystal-clear.

Lumiwanag ang mukha namin at umawang ang labi ko. "May mga pagkain kayong makikita sa iba't ibang tunnel para bigyan nang pagkain ang mga tyan niyo," dagdag niya ngunit hindi ko magawang makinig. "May nag-iisang pinto para makaalis kayo nang tunnel. Only one can Survive." Ang tanging nasa isip ko ay ang chance na ibibigay niya para sa amin kapag nakalabas kami dito.

Tahimik silang lahat, halos walang hingang marinig. Ang tunog lang ay ang mga yabag namin at ang mahina kong tibok ng puso. “Matagal na bang ginagamit ‘tong tunnel?” tanong ko, mahina, habang tinitingnan ang mga kalawangin na pader. “Not since the De Rossi collapse,” sagot ni Matteo, tumingin sa paligid. “Pero sabi ni Nonna, dito dumadaan dati ang mga armas at hostage. It’s like a graveyard now.”

At ang ingay na nililikha niyon ay dumadagundong sa sa kubuan ng madilim na tunnel—hurting her ears, bringing her closer to her fears. Maya-maya pa, natigilan siya nang may makita siyang pamilyar na bulto sa hangganan ng tunnel. The light behind the person was too bright, almost blinding her. Subalit kahit na ganoon, hindi siya puwedeng magkamali. The man at the end of the tunnel was her husband, Zyrone.

Isang lagusan na tahimik nilang sinimulang pasukin. Ang seventy-two caverns ng Fyre Cave ay interconnected ng eight hundred burrows. Ang bawat entrance ng cavern ay madaling makita, pero kapag ito ay tiningnan pabalik, mahihirapan ang mga tao na i-differentiate ang caves. Dahil dito, nahilo si Gerald–kahit pa gamit ang kanyang cultivation–habang patuloy silang naglalakad sa caverns.

"Sumunod ka sa akin!" Mabilis na binuksan ni Seraphina ang isang lumang kahon sa sahig, kung saan nakatago ang entrance ng tunnel. Bumaba sila isa-isa, papasok sa madilim at makipot na tunnel. "Dahan-dahan lang," sabi ni Seraphina, "Medyo madulas dito." Habang naglalakad sila sa tunnel, naririnig pa rin nila ang putukan sa itaas. Alam nilang anumang oras, pwede silang matagpuan ng mga humahabol sa kanila.

Itinuro niya ang isang section malapit sa likod ng bahay. "May underground tunnel ang property na ‘to. Dati itong ginagamit para sa covert escapes, pero ngayon, gagamitin natin ito sa ibang paraan." Napakagat ako sa labi habang nakikinig. "Dalawa sa inyo ang dadaan sa tunnel para lumabas sa likod at i-flank sila mula sa blind spot nila. Habang distracted sila, ang natitira sa atin ay gagamitin ang built-in guns sa perimeter para tapusin sila bago pa sila makapag-react."

O yong mga taong wala ng pamilya at kailangan na mabuhay. Dito ang kanilang pansamantalang tirahan dahil libre ang lahat. Mas Malaki ang edad mas mahal! And Winona needs 10 Elite Assassins na kanilang e train ni Justin. Bwenas ang Underground Skull ngayong araw na ito! Ang tunnel ay may maraming desinyo ng mga arficial at tunay na bungo ng mga tao. Kung saan nakuha nila ang mga ito ay wala nang pakialam si Justin doon.