The Tunnels Novels & Stories

Ang tren ay humahampas sa mga tunnel ng bundok, at bawat pag-iilaw at pagdilim ng bintana ay tila nagpapalit ng mood ni Mariel. Palayo na siya sa tahimik na kaguluhan ng Zurich at palapit na sa puting katahimikan ng Alps. Ngunit sa paglayo niya sa lungsod, lalo namang lumalapit ang panganib.

Pero alam nila, hindi magtatagal at may kasunod pa. “We need to move. Now,” utos ni Liam. “Where?!” tanong ni Celine. “Tunnels,” sabat ni Mateo. “Old catacombs sa ilalim ng simbahan. Ginamit yan dati as escape routes. Ramos won’t know about it.” “Are you sure?” singit ni Maria, puno ng duda. “Yes,” mariing sagot ni Mateo. “Kilala ko si Ramos, pero hindi lahat ng sikreto ng simbahan alam niya. Trust me this time, please.”

Naka parada ang sasakyan sa parking lane, at lumabas si Maisie at Nina sa sasakyan at naglakad patungo sa observation platform. Ang Winston Island's underwater tunnel ay kilala bilang pinakamalaki at pinakamahal na ginawang proyekto ng Zlokova. Ito lang ang tanging tunnel na pinapayagan ang mga pumupunta na ma-enjoy ang underwater scenery. At mayroong dalawang layer ang tunnel—ang upper layer ay mayroong subways para sa tren, at ang lower layer naman ay para sa expressway ng mga sasakyan.

"Ang mga tunnel na ito ay nababalot ng lead at lumang shielding. Pero sa sandaling lumabas tayo rito, magiging parang sulo si Rafael sa gitna ng kadiliman. Kailangang bilisan natin." Nang makarating sila sa dulo ng tunnel, isang modernong pintong bakal ang bumungad sa kanila. Ito ang backdoor patungo sa sub-basement ng Valderama HQ. Sa kabila ng pinto, ang katahimikan ay nakakabingi.

Bumukas ang malaking pintong bakal ngunit wala kaming maaninag sa loob pagkat napakadilim doon. Isa itong minahan ng ginto dati noong hindi pa naghati ang Hales. Nagkokonekta ito sa dalawang bansa. Nang sumabog ang unang gyera at nahati ang North at South ay sinarado nila ito. “Sniper team, report suspicious activity. What is your status? Over." tanong ni Chief Senberg sa kabilang linya. "Chief, we have observed three individuals inside the tunnel. They are wearing South Hales Military uniform and appear to be walking through the outside of the tunnel's gateway. We are maintaining surveillance and awaiting further instructions. Over." sagot ko.

"Footsteps. Sa taas natin. They're looking for us." Aiden nodded, his eyes scanning the tunnel ahead. "They won't find us down here. These tunnels were never on the official blueprints. They're a remnant from the original construction. I made sure of it." His voice was a cold, hard line of steel. "They're probably Torres's men, or Don Eduardo's. They both think we have the real hard drive, and they're going to kill us for it."

At mas lalo pa s'yang nagulat ng makita na hindi lamang ordinaryong tunnel ang naroon. Awang ang kan'yang mga labi sa nakikita na mga bagay sa kan'yang harapan. Ang tunnel sa ilalim ng malaking bahay sa ibabaw ay s'yang pagagawaan ng mga missiles at iba pang mga gamit sa gyera. Sobrang lawak ng lugar sa ilalim ng lupa at sobrang lalim nito na kasya ang sampong truck na malalaki.

"Use the tunnels, Adrian. The ones your grandfather built for emergencies. Ang entrance ay nasa ilalim ng lumang bridge sa Pasig. Go now!" Pinaharurot ko ang sasakyan patungo sa lumang tulay. Sa bawat segundong dumadaan, nararamdaman ko ang paghina ng aming posisyon. Stefanie was silent, reloading the pistol I gave her. Ang kanyang mukha ay nababalutan ng anino, pero ang kanyang determinasyon ay maliwanag pa sa sikat ng buwan. Nang makarating kami sa ilalim ng tulay, nahanap ko ang tago na lever para buksan ang tunnel. Pumasok ang sasakyan namin sa madilim na lagusan. Safe kami... sa loob ng ilang minuto.

Gusto kong maexcited, gusto kong manabik na pumasok sa Horror tunnel. Gusto kong i-explore ang loob ng tunnel, kasama ng apat kong tapat at totoong kaibigan. Lahat ng mga ito ay may mga lovelife na liban sa kaniya na still single at walang balak magseryuso sa babae. Nasa loob na sina Jude at Bryan, Brent at Nord Williams. Ako na lang ang naiwan sa labas. Lahat sila ay eksayted na pumasok sa tunnel, maliban sa akin na naiwang tulala.

Sambit naman ng Kasama nato, naguguluhan naman ako sa sinasabi nila may iba pabang paligsahan at kasiyahan dito ? Sumunod na ako sakanila, dumaan kami sa madilim na parang Isang tunnel nangangapa na nga ako sa dilim at nadapa pa ako ng Ilang beses dahil sa dilim Yung mga estudyante Naman na sinusundan ko ay dire diretso lang sila na para bang sanay na sanay na sila sa lugar na ito. Ng makita ko na ang hangganan ng tunnel ay ngumiti naman ako nauna na ang mga studyanteng sinundan ko kaya ako nalang Ang nandito