There's A Rainbow After The Rain นิยาย & เรื่องราว

hindi na nito napigilan ang emosyon at umiyak. Nanatili lang akong nakaupo at nakikinig lamang. Masakit mawalan ng taong mahal mo. Lalong-lalo na kapag pamilya ang nawala. "Hoping for your happiness soon, ninong. There's a rainbow always after the rain." Tumayo na ako bitbit ang mga papeles pero bago pa man ako makalabas ay napahinto ako dahil sa narinig. "Tutulong ako sa paghahanap kay Chase.,"

pabulong na sagot ko, kahit pa malinaw naman sa akin ang naging sagot niya. “Do you know what it means when you dream of the rain?” tanong niya, marahan naman akong umiling. “Not really.” “Most of the times it means positive and happy feelings about everything in life. People says that if you’re going through something difficult in life and you dreamt of the rain, it’s like the heaven’s cheering you up, encouraging you to move along no matter how hard the situation is,” mahabang paliwanag niya.

naalala ko si Justine, napaluha ako dahil para sakanya ang kantang iyon kaya ko nagawang isulat. Pagkatapos ng kantang iyon. Nagpalakpakan ang mga tao. Nag 15mins break bago ulit sila tumugtog. This time.. Sweet song na. Love song para sa mga taong in love.. Created by me ulit. Kaya sumikat iyon dahil halos sinulat ko ang kinakanta nila. "Rainbow after the Rain" Intro: I born without anything Only my name I start struggling on my own

Habang pinapanood ko siyang naglalakad palayo saakin, ang luhang kanina ko pa pinipigilan, kusa na lang lumabas, kasabay ng malakas na ulan. It's raining when he said he'll keep me, but now it's raining again because he didn't able to keep it. Rain knows my pain. "Goodbye, Love. Goodnight," ----

Napalitan na ito ng rainbow na umiilaw sa maliwanag at malinaw na kalangitan. Ngumiti si Maisie at pinagaan ang loob ni Pearl. “Magaling ang ginawa mo.” Agad na namula ang mata ni Pearl. Sa wakas ay makakapag paalam na siya sa kaniyang nakaraan at hindi na niya kailangan mamuhay sa dilim. … Madalas umulan pag mainit ang panahon. Lalo na pag tapos ng malalang init, lagi talagang may malakas na ulan na kasunod.

And the fact that, she was now soaked in the rain. A/N: Pangalawang Patikim. Bitin ba babies? 😂

The soft strains of the music filled the room, intertwining with the rhythmic percussion of the rain, creating a symphony of sound that enveloped her in its embrace. As she listened, Keisha's gaze drifted to the window, where the world outside was transformed by the falling rain. Each droplet traced a delicate path down the glass, leaving behind shimmering trails that danced in the dim light of the room. The scene was mesmerizing, captivating her senses and drawing her deeper into its beauty. With a smile playing on her lips, Keisha reached out to trace the raindrops with her fingertips, feeling the cool moisture beneath her touch. There was a sense of serenity in the air, a tranquility that

Pagkatapos kong magtanong ay ibinalik niya ang kanyang tingin sa akin, saka ngumiti ito na tila nabubuhayan. "Gusto ko... gusto ko tawagin akong "Rain" dahil gusto kong maging ulan. Katulad ng tubig, umiikot lang siya sa mundo, kapag tag-init ito ay natutuyo, nawawala, pero di alam ng lahat, muli siyang magbabalik, magbabalik siya sa tamang panahon at oras. At sa kanyang pagbabalik, nagbibigay ito ng kaligayahan sa iba, pero depende yon kung ano ang dahilan, at paano siya babalik dahil katulad ng panahon, ang tao ay nagbabago, bilang "Rain" baka unos ang esasama ko."

I miss my Rain. My baby...

Ang buhay ay parang ulan. Minsan, nagpaparamdam bago dumating, minsan naman ay biglaan. Pero bandang huli, pasasayahin ka naman ng rainbow sa kalangitan na may iba't ibang kulay dahil sa taglay nitong ganda.