There's A Rainbow After The Rain Mga Nobela at Kwento

Akala ko ba ayaw niya kaming mabasa ng ulan? "Hindi sa lahat ng pagkakataon kailangan mo ng kasangga Ain. Hindi sa lahat ng panahon kailangan mong tumakbo at magtago. You shouldn't be afraid of everything especially the rain, cause we can't have rainbow without having it. It's like love, you can't have love at all without a little pain." mahabang paliwanag niya.

Napatingin naman ako kay Antimony na biglang tumahimik. Anong problema nitong rainbow na ‘to? Yep. Rainbow tawag ko sa kanya kasi iba’t-iba ang kulay ng buhok. Sinikuan ko nga si Jared na tulo laway nang natutulog. “Vad? (What?)” nginuso ko naman si Antimony na tila napapahawak sa sentido niya habang nakatutok sa phone nito. “Gusto mo nang kiss? Wait lang totoothbrush mu—”

Hindi man ganito ang eksaktong nangyari, the fact na nasa mataas silang lugar ay dahilan na iyon upang muli niyang maalala ang binata. Muli siyang humugot ng malalim na paghinga nang kasunod niyon ay may mga lanterns ang pumaimbabaw sa madilim na kalangitan, na siyang nagbigay liwanag sa paligid. At ang pag-ilanlang ng pamilyar na awitin. You're my sunshine after the rain You're the cure against my fear and my pain Hindi siya nakaimik o nakakilos man lang. Kasabay ng pag-alala sa awiting iyon ay ang pamamalisbis ng kaniyang mga luha.

Binaba ko ang cellphone at agad akong nagsalin ng tubig dahil pakiramdam ko'y nanuyo ang aking lalamunan. "Happy New Year, Rain!" Muntik na 'kong mabilaukan nang sumigaw si Ate Kim. Nakailang ubo pa 'ko bago ko nilingon si Ate Kim. My eyes widened a fraction. Agad akong napatayo nang makita ko si Rain. Nakasuot siya ng kulay puting sweat shirt at bahagyang magulo ang kanyang buhok. Mukhang wala siya sa mood dahil nakabusangot ang kanyang mukha ngunit nagawa niya pa ring ngumiti at bumati pabalik kay Ate Kim.

Nababakas sa pagmumukha niya ang saya at pagkagalak. Sa wakas, matutupad na rin niya ang mga pangarap niya. Hindi ko maiisip na pagkatapos nang mga nangyaring ito'y magkakaroon ng isang magandang pangyayari. Totoo nga ang sinasabi nilang there is always a rainbow after the storm. Sa kabila nu'ng paghihirap naming lahat ay may darating na mga blessings. Nanatili pa rin ang pagkangiti ko sa kaniya.

“Bahala na si Batman.” Iniwan ni Zein ang dalawa at sumakay sa kaniyang kotse. Habang nagmamaneho papuntang Mapski street, nakita niya ang isang kuwintas. Dream catcher iyon at naghalo ang matingkad na asul at itim na kulay sa kabuuan ng bagay na iyon. Bigla na lang gumuhit ang lungkot sa kaniyang mga labi. Amostacy...

The ache between my thighs has subsided as I let out a satisfied sigh. After washing myself a second time, I step out of the shower and wrap my towel tightly around my body. My curls are extra kinky and tight. Once I have dried myself off I work the towel into my damp curls.

Ang tanging gusto na lang ni Rain na mangyari ay matapos sila agad, ayaw niyang magtagal sila doon lalo na at kasama niya si Hailey at Jam. “Ayaw ko ‘yan, medyo mahigpit at umiitim ang kulay ng paa ko. Iyong isa ang subukan mo,” turo ni Hailey sa medyo malayong heels, nasa dulo ‘yon ng pila sa kabila at kailangan pang tumayo ni Rain para maabot ‘yon.

“With you, I’ve learned that even in the hardest of times, love can grow, just like flowers bloom after the rain. I vow to walk beside you through sunshine and storms, through laughter and tears. Together, we’ll weather every challenge, and I’ll love you even more after every downpour. You are my forever sunshine, and I will always be your shelter from the rain.” At buong akala ko ay iyon na ang simula ng maganda at masaya naming buhay, pero hindi ko inaasahan ang trahedyang darating sa buhay namin na mas lalong pinatibay ang pagmamahalan naming dalawa ni Elio.

"It's enough. Dont think that, baby, that's nothing, okay?" Tumango ako sa kanya. Pinunasan niya ang luha ko. Napayakap ako sa kanya, subalit hindi ko napigilan ang pagluha ng mata ko. Naging emotional ako ngayon hindi ko mapigilan. Narinig ko ang pagbuhos ng ulan. Napalingon ako sa bintana, malungkot akong nakatingin sa ulan. Mukhang sumabay sa lungkot ko ngayon ang pagbuhos ng ulan. Medyo lumamig ang pakiramdam ko dahil pumasok ang hangin sa bintana.