Novel & Cerita Thirty But Seventeen

Doon kasi siya nakapwesto sa lamesa malapit sa bar area kung saan ang daan papuntang rest room. Habang papalapit ang bawat hakbang ko patungo sa direksyon niya ay mas naaaninag ko ang napakagwapo niyang mukha. For the past three years his features matured. There were slightly grown stubbles on his jaw. His clothing was a bit cocky, he wore a dark blue long sleeve; sleeves were folded up to his elbows. It was paired with a dark pants. The solid muscles on his forearms justified why he landed a career in Calvin Pane.

"Tingin ko walang planong lumagay sa tahimik 'yon. Hindi naman siya aabot ng single sa edad na thirty-seven kung plano niyang lumagay sa tahimik 'di ba?" Thirty-seven pa lang si Anzel? Ibig sabihin ay naging ninong ito ni Victor noong thirteen years old pa lang ito? Maaga kasi nakabuntis ang biyenan kong lalaki. Ayon sa kwento sa akin ni Victor ay trese pa lang ang biyenan ko noong nabuntis nito ang biyenan kong babae na noong panahon na 'yon ay nasa sixteen na.

Sa tindi ng hiyang nararamdaman ko ay halos lamukusin ko na ang newspaper pero hindi ko yun itinuloy dahil imbes na pagdiskitahan ko yun ay binasa ko na lang. The Return of the Heir. Yun ang title ng artikolo at may isang grupo ng mga lalaki doon na picture pero hindi ko sila kilala lahat. Pero lahat ng mga ito ay mga gwapo. Magkakaiba din ang kanilang mga estilo. May nakapormal, may nakarugged style, may nakabadboy style. They are mix and they are all tall and some of them are bulky na feeling mo ay mga modelo ang mga ito ng calvin klein. They look like around late 20's so basically mas matanda sila sa amin ni Jopay.

Bigla din akong napaisip kong may mali ba akong nasabi sa kanya at kung bakit bigla na lang tumaas ang tono ng boses niya? "I mean...No! Huwag mong isipin na porket aampunin kita, magiging Ama-amahan mo na ako. HIndi pwede! Masyado pa akong bata para sa papel na iyan. Tsaka, hello, seventeen years old ka na and I am only thirty . Hindi bagay tingnan na maging mag-ama tayo." wika nito na halata talaga sa expression ng mukha nito ang pagkadisgusto

Fall in love within 30 days before wedding. Nanlaki parehas ang aming mga mata sabay sigaw, "Are you all freaking serious?"

Nilapag niya ng tahimik ang dala niya maging ang kanyang telepono sa lamesita sa tabi ng kama. Ilang buwan na ang nakakalipas, ngayon na lang ulit pinakita ni Charlotte ang ganitong ugali. Ilang araw na lang ang bibilingan bago lumipat ng buwan kung saan ang buwan ng panganganak ni Charlotte. Halatang-halata sa tiyan nito na naglalaman ng tatlong sanggol sa loob. Sa isang beses na pagpapa-ultrasound meron pa palang isa na nagtatago sa dalawang sanggol sa loob ng tiyan ni Charlotte. Dahil isang beses lang, hindi nalaman ng doctor na tatlong sanggol pala ang nasa tiyan nito. Nagtaka na lamang sila kung bakit sobrang laki ng tiyan ng kapatid niya at minsan ay hindi na makalakad dahil mas mabigt

“Kumusta rito sa loob ng tatlong araw?” Yes, three days. Tatlong araw bago siya bumalik ulit sa kanilang resort. Naging abala rin naman siya sa kanilang kompanya kaya ngayon lamang siya ulit nakapunta roon. Maliban pa sa nitong nakalipas na mga araw ay pilit niyang iniisip kung bakit ganoon na lamang ang laki ng epekto sa kanya ng paghalik na ginawa kay Anie.

Napasinghap ako ng may inilabas siyang singsing sa kaniyang bulsa at lumuhod sa aking harapan. Pulang pula na rin ang kaniyang mata at nanginginig ang mga kamay na inilahad sa harapan ko ang singsing na galing pa sa kaniyang ina, ang singsing na ibinigay niya sa akin tatlong taon na ang nakararaan. “I love you so much and I can't live without you by my side. Three years without you was so black–my whole world automatically became so dark because you are my sunshine and my light. Now with bending knee..”